จวนโหวได้เจ้าหนูจอมเขมือบมาหนึ่งคน

ตอนที่ 22 นางเป็นคนไม่รู้หนังสือหรือ?

6 นาที· 1.5K คำ

ตำหนักเฉิงเต๋อ

มีบางเรื่องไม่อาจเอ่ยต่อหน้าผู้คนมากมายได้

“อะไรนะ?”

ก่อนหน้านี้จิ่งหงไม่เคยรู้มาก่อนว่าจิ่งหลีถูกพิษ

เมื่อได้ยินคำพูดของเด็กหญิงตัวน้อย จะไม่ให้ตกตะลึงได้อย่างไร?

“เจ้าห้า เรื่องนี้เป็นมาอย่างไร?”

แม้ในใจจะยังมีปมติดค้างจากเรื่องเมื่อครั้งก่อน แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นบุตรของตน จิ่งหงย่อมไม่ตำหนิเขาจริงจัง

เมื่อเห็นเขาเสแสร้งทำเป็นรักใคร่บุตรเช่นนี้ แววตาของจิ่งหลีก็ยิ่งเย็นชา

ยามวางยาพิษให้เขา เหตุใดจึงไม่ทำท่าทีเป็นบิดาผู้เมตตาเช่นนี้บ้าง?

บัดนี้อยู่ต่อหน้าผู้อื่นกลับแสดงละครได้เก่งนัก

เมื่อนึกถึงเรื่องที่อวิ๋นถังเคยเล่าว่าเมื่อสองวันก่อนพบเขาถูกกลั่นแกล้งในตำหนักเย็น จิ่งหงก็หรี่ตาลง

“เจ้าห้า คิดว่าเป็นเราที่ลอบส่งคนไปลงมือกับเจ้าหรือ?”

จิ่งหลีเงยหน้าขึ้น

แม้ไม่เอ่ยคำใด แต่ก็เท่ากับยอมรับ

เมื่อเห็นเช่นนั้น จิ่งหงก็เผยโทสะขึ้นมาทันที

“หากเราคิดจะฆ่าเจ้า ยังต้องสิ้นเปลืองความพยายามถึงเพียงนี้หรือ?”

จิ่งหลีแค่นหัวเราะ “ฝ่าบาทย่อมไม่ทำเช่นนั้นอยู่แล้ว อย่างไรพระองค์ก็เป็นโอรสสวรรค์ หากประสงค์จะทำสิ่งใด ย่อมมีผู้ใต้บังคับบัญชาลงมือแทน”

เสียงนุ่มนิ่มพลันดังขึ้นข้างหู “พี่ห้าผู้เป็นที่รัก คนที่ทำร้ายท่านไม่ใช่เสด็จลุง!”

จิ่งหลีไม่สะทกสะท้าน

“พิษในร่างท่านเกิดจากสิ่งนี้ต่างหาก”

เด็กหญิงตัวน้อยชี้ไปยังรถเข็นใต้ร่างเขา

“อะไรนะ?”

“มีคนทาพิษไว้บนนั้น”

“เป็นไปไม่ได้!”

จิ่งหลีโต้กลับโดยไม่ทันคิด

“หลังจากขาพิการ ข้าถึงได้นั่งรถเข็น ก่อนหน้านั้นข้าถูกพิษมานานแล้ว”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป