จวนโหวได้เจ้าหนูจอมเขมือบมาหนึ่งคน

ตอนที่ 16 จวนโหวมีสัตว์กลืนทองมาเยือน

7 นาที· 1.6K คำ

ซุนอิ่งยังคิดจะกล่าวสิ่งใดต่อ ทว่าถูกหูเฟิงขัดขึ้นเสียก่อน

“ย่อมเป็นเช่นนั้น ฝ่าบาททรงรับปากกับเสี่ยวจวิ้นจู่แล้ว ทองคำเหล่านี้ก็ย่อมเป็นของเสี่ยวจวิ้นจู่”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าเล็ก ๆ ของอวิ๋นถังที่กำลังพองลมด้วยความขุ่นเคืองจึงค่อยคลายลงเล็กน้อย

“แต่ของมีมากมายถึงเพียงนี้ กระหม่อมจะให้คนช่วยเสี่ยวจวิ้นจู่นำไปส่งที่จวนโหว”

“ดีเลย”

กล่าวจบ นางก็หันไปคว้าถุงผ้าใบใหญ่บนพื้นขึ้นมา แล้วแบกพาดบ่าในทันที

ก้าวเท้าเล็ก ๆ เดินเชิดหน้าออกไปอย่างองอาจ

ซุนอิ่งเบิกตากว้าง “ใต้เท้า นี่...”

ถุงใบใหญ่ถึงเพียงนั้น เสี่ยวจวิ้นจู่กลับแบกขึ้นมาได้ในคราวเดียวหรือ?

จิ่งเจ๋อได้สติ รีบตามออกไปทันที

“เสด็จอาหญิงเล็ก รอข้าด้วย!”

บนถนนในเมืองหลวง ผู้คนต่างมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาพิกล

เด็กน้อยวัยสามขวบคนหนึ่งแบกถุงผ้าที่ใหญ่กว่าตัวนางเสียอีก เดินหอบแฮก ๆ ไปจนถึงจวนโหวสุยหยาง

‘โครม!’

เมื่อกลับถึงจื่อหลานเซี่ย เด็กหญิงหยิบทองคำขึ้นมาก้อนหนึ่ง ลูบท้องของตนเองแล้วพึมพำว่า หิวเหลือเกิน

เพียงชั่วพริบตา ทองคำในมือก็พลันหม่นแสงลง ส่วนเกล็ดบนจุกผมของเด็กหญิงกลับเปล่งประกายวาววับ

นางนำทองคำที่เหลือทั้งหมดไปซ่อนไว้ใต้เตียง

ทั้งหมดเป็นเสบียงของนาง

ครั้นทำเช่นนั้นจึงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

หูเฟิงและคนอื่น ๆ ก็ลงมือว่องไวไม่แพ้กัน หีบที่เหลืออีกหลายใบถูกนำไปส่งถึงลานในจวนโหว

“เสี่ยวจวิ้นจู่ พวกเราส่งของมาถึงแล้ว ขอทูลลากลับวังไปกราบทูลรายงานก่อน”

อวิ๋นถังโบกมือ “ไปเถอะ”

หวังเฉิงเดินเข้ามา พอเห็นทองคำเต็มลานก็ยืนนิ่งงันอยู่กับที่

“เสี่ยว... เสี่ยวจวิ้นจู่ นี่มันเรื่องอันใดหรือ?”

อวิ๋นถังได้ยินเสียงเขา “ท่านปู่พ่อบ้าน ท่านมาพอดี รีบช่วยข้าล็อกของพวกนี้ไว้เร็วเข้า!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป