ในดวงตาของเจียงจั้นเยว่เปล่งประกายความเด็ดขาด เธอสาวเท้าเร็วไปยังประตูหอพัก ปรับมุมของ[กระจกพกพา]เพื่อส่องออกไปข้างนอก
บนทางเดิน เรื่องประหลาดกระต่ายหูยาวหลายตัวกำลังเดินเล่นเรื่อยเปื่อยเป็นกลุ่มสองสามตัว
พวกมันอิ่มแล้วอย่างเห็นได้ชัด ท่วงท่าเนือยๆ ขี้เกียจ
บางตัวกำลังเลียคราบเลือดบนอุ้งเท้า บางตัวใช้หูยาวตีเล่นกันไปมา และมีอีกตัวพิงกำแพงหลับตาพริ้ม
“อิ่มแล้วสินะ ดีเลย”
มุมปากของเจียงจั้นเยว่ยกยิ้มเจ้าเล่ห์น่ากลัว
เธอสูดลมหายใจเฮือก บิดลูกบิดประตูแรงๆ ยื่นตัวออกไปครึ่งหนึ่ง ตะโกนสุดเสียง:
“เฮ้ย!!! พวกแกเข้ามาสิ——!”
เข้ามาสิ~ เข้ามา~ มา~ มา~~
เสียงก้องกังวานในทางเดินว่างเปล่า เต็มไปด้วยการยั่วยุอย่างโจ่งแจ้ง
เรื่องประหลาดกระต่ายหูยาวพวกนั้นหันขวับมาพร้อมกัน ดวงตาสีแดงเลือดจับจ้องมนุษย์ที่บ้าบิ่นไร้ความกลัวนี้ทันที
ในนั้นมีเรื่องประหลาดกระต่ายหูยาวสามตัวที่อารมณ์ร้ายเป็นพิเศษ ทันทีที่เสียงขาดหาย พวกมันก็พุ่งเข้ามาราวกับลูกธนูหลุดจากแล่ง หูยาวสะบัดพึ่บพั่บในสายลม อาวุธแครอทถูกยกขึ้นสูง
เจียงจั้นเยว่หันกลับมาปิดประตูหอพัก เอาหลังพิงบานประตู รอยยิ้มที่มุมปากระงับเท่าไหร่ก็ไม่ลง
“มาแล้วๆ กระต่ายเทพเจ้าแห่งโชคลาภมาแล้ว โอ๊ะ ไม่ใช่ ต้องเป็นกระต่ายประหลาดแห่งโชคลาภ”
นอกประตู เรื่องประหลาดกระต่ายหูยาวสามตัวเริ่มบ้าคลั่งโจมตีประตูใหญ่!
“คราง! คราง! คราง!”
ค่าพลังชีวิตของประตูเหล็กเสริมความแข็งแกร่งลดลงอย่างรวดเร็วด้วยตาเปล่า แต่เจียงจั้นเยว่ไม่ยี่หระสักนิด
ตอนนี้หอพักของเธอไม่เพียงมีพลังโจมตีหนักหน่วง แต่ยังอัดแน่นด้วยพลังป้องกันเต็มพิกัดอีกด้วย
พลานุภาพของแท่นปืนพลั่วเหล็กระดับสองนั้นไม่ใช่ของธรรมดาจริงๆ “ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว” หัวพลั่วทะลักออกมาราวกับพายุฝน กระหน่ำใส่เรื่องประหลาดนอกประตู ตัวเลขความเสียหายกระโดดเต้นอย่างบ้าคลั่ง!