เมื่อเห็นร่างหนึ่งหิ้วกรงเดินทางเข้ามา ถังหว่านหว่านก็ยื่นโทรศัพท์ให้เจียงฉือเงียบ ๆ
ฟังจากสองคำที่เขาหลุดปากออกมาแล้ว วันนี้เธอคงไม่มีสิทธิ์เลือกมื้อกลางวันสินะ
“สตรีมเมอร์ครับ ผมมารับแมวไปเลี้ยง แล้วก็จะซื้ออาหารแมวด้วย!”
“แฟนคลับเก่าเหรอ?”
“ติดตามมาสองปีแล้วครับ พอช่วงไม่กี่วันก่อนงานมั่นคง ผมก็รีบมารับแมวไปเลี้ยงทันทีเลย!”
แฟนคลับคนนี้อายุยังไม่มาก ดูแล้วน่าจะเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยได้ไม่นาน
เพราะเป็นแฟนคลับของตัวเอง ถังหว่านหว่านจึงผ่อนคลายขึ้นไม่น้อย
“มีตัวไหนถูกใจหรือยัง เดี๋ยวฉันพาไปให้?”
“ผมไปหลังบ้านได้ไหมครับ?”
แฟนคลับมองไปยังหลังบ้าน ดวงตาเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นจนแทบอดใจไม่ไหว
“แน่ใจนะว่ามารับแมวไปเลี้ยงจริง ๆ?”
ถังหว่านหว่านไลฟ์มานานขนาดนี้ จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าแฟนคลับของตัวเองเป็นคนแบบไหน
หมอนี่แปดสิบเปอร์เซ็นต์ต้องคิดไม่ซื่อกับสัตว์คุ้มครองที่อาศัยอยู่หลังบ้านแน่ ๆ!
“แหะ ๆ ก็แวะดูด้วยนิดหน่อยครับ!”
ทันทีที่พูดจบ ผู้ชมประจำกว่าร้อยคนในห้องไลฟ์ก็พากันส่งข้อความแซวกันอย่างคึกคัก
【ไม่ใช่นะ ฉันแค่คิดอยู่เฉย ๆ เอง พี่คนนี้ลงมือทำจริงแล้วเหรอ?】
【พนันเลย เดี๋ยวพี่คนนี้ก็ได้แนบชิดกับเสือโคร่งไซบีเรียแน่!】
【ยังต้องคิดอีกเหรอ ลูกคิดในใจปัดมาถึงเมืองหลวงแล้วมั้ง!】
ท่ามกลางเสียงแซวของคนในห้องไลฟ์ ถังหว่านหว่านก็พาเขาเดินไปทางหลังบ้าน