พี่คะ หนูไม่เหมือนพวกเธอ หนูอยากได้พี่

ตอนที่ 26 แม่ครัวน้อยปะทะนักมวยรุ่นพี่ร่างใหญ่

6 นาที· 1.4K คำ

เซิ่งหนิงหนิงกะพริบตาอย่างงุนงง

นางจำได้ว่าป้าหลินเคยบอกว่า คนทำอาหารไม่ควรขึ้นโต๊ะกินข้าวกับเจ้าของบ้าน เพราะรับเงินเขามาตั้งมากมายแล้ว

“คุณฮั่ว ฉันยืนก็ได้ค่ะ”

เขายิ้มบาง ๆ ทว่ากลับไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ “นั่งลง!”

เซิ่งหนิงหนิงเลื่อนเก้าอี้ออกอย่างว่องไว แล้วหย่อนก้นลงนั่งทันที นายทุนบ้าเอ๊ย แรงกดดันบ้าเอ๊ย

“นั่งกินเป็นเพื่อนฉันหน่อย”

“……”

เธออยากบอกว่านี่ต้องคิดเงินเพิ่มต่างหาก

แต่พอเห็นแววตาเย็นเยียบของชายหนุ่ม รวมถึงกล้ามเนื้อแน่นแข็งแรงบนแขนที่ปูดโปนด้วยเส้นเลือด ดูเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง

เธอก็อดทนไว้ แล้วหยิบตะเกียบขึ้นมาเงียบ ๆ

มือคู่นั้นต่อยเธอกระเด็นได้ด้วยหมัดเดียวแน่

อย่าไปยั่วโมโหเขาจะดีกว่า

เธอหยิบชามข้าวขึ้นมาอย่างว่าง่าย ตักข้าวเข้าปากคำเล็ก ๆ ก่อนเงยหน้าลอบมองเขาแวบหนึ่ง

ท่าทางตอนกินข้าวของเขาสุภาพเรียบร้อย ไม่เร่งรีบ

กินกับข้าวบ้าง ซดน้ำแกงบ้าง

ไม่ชมว่าอร่อย และไม่บอกว่าไม่อร่อย

พอเห็นเขาคีบกุ้งขึ้นมาชิ้นหนึ่ง เซิ่งหนิงหนิงก็วางตะเกียบลงทันที แล้วพูดเอาใจว่า “คุณฮั่ว ให้ฉันแกะกุ้งให้นะคะ”

เขาหรี่ตาลงอย่างเกียจคร้าน ก่อนยกมุมปากยิ้มให้เธอ “ไม่ต้อง ฉันมีมือของตัวเอง”

“……”

“อาหารถูกปากไหมคะ?”

เซิ่งหนิงหนิงติดใจคำถามนี้มาก เธอไม่อยากถูกไล่ออกเพราะอาหารไม่ถูกปากเขา ตั้งแต่วันแรกที่เริ่มงานหรอกนะ

ชายหนุ่มแกะกุ้งเสร็จก็โยนลงชาม ก่อนหยิบกระดาษมาเช็ดมืออย่างไม่รีบร้อน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป