พี่คะ หนูไม่เหมือนพวกเธอ หนูอยากได้พี่

ตอนที่ 27 พี่ชาย ฉันไม่เหมือนพวกเธอ ฉันอยากกินพี่

6 นาที· 1.4K คำ

รถของฮั่วเหยียนจอดอยู่หน้าอาคารทีพีเค เขาสอดมือไว้ในกระเป๋ากางเกง เดินไปทางลิฟต์อย่างไม่รีบร้อน

พนักงานต้อนรับสาวสองคนตาไว ร้องทักขึ้นมาว่า “พี่เหยียน!”

ฮั่วเหยียนหันข้างไปทางพวกเธอ ดันแว่นกันแดดขึ้นเล็กน้อย แล้วพยักหน้าให้อย่างสุภาพ ก่อนจะหันกลับไปพอดีกับประตูลิฟต์ที่เปิดออก ร่างของเขาหายลับไปจากสายตาทุกคน

เวลาเพียงสามวินาที พนักงานต้อนรับสาวทั้งสองก็ส่งเสียงกรี๊ดด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

“ในที่สุดก็ได้เจอตัวจริงแล้ว!”

“โอ๊ย หล่อมาก หล่อสุด ๆ!”

“อยากขอถ่ายรูปด้วยจัง!”

……

ลิฟต์พุ่งตรงขึ้นไปยังชั้นบนสุดของสำนักงานใหญ่ทีพีเค

เสียง “ติ๊ง” ดังขึ้น สายตาของทุกคนที่กำลังทำงานอยู่ต่างถูกดึงดูดไปยังชายหนุ่มที่ก้าวออกมาจากลิฟต์

ชายหนุ่มมีรูปร่างสูงสง่า ทุกอากัปกิริยาแฝงความหยิ่งทะนงอยู่หลายส่วน ท่าทางดูเอื่อยเฉื่อย ทว่าทั่วทั้งร่างกลับแผ่แรงกดดันน่าเกรงขาม

“พี่เหยียน!”

“พี่เหยียน!”

“พี่เหยียน!”

ในฐานะนักมวยแถวหน้าของทีพีเค พนักงานต่างพากันลุกขึ้นทักทาย

ฮั่วเหยียนเพียงพยักหน้ารับอย่างสุภาพ เดินตรงไปยังห้องทำงานประธานกรรมการโดยไม่ชายตามองใคร ปลายนิ้วยาวกำลังจะแตะลูกบิดประตู ก็ถูกเสียงหนึ่งเรียกไว้

“พี่เหยียนครับ ประธานกรรมการไม่อยู่ครับ”

ชายหนุ่มสวมแว่นในชุดสูทวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา อธิบายพลางหอบหายใจว่า “ประธานกรรมการไปพักร้อนที่มัลดีฟส์กับภรรยา ต้องรออีกเดือนกว่าจะกลับครับ”

ฮั่วเหยียนชักมือกลับ เลิกคิ้วมองชายหนุ่ม “ทำไมฉันไม่ได้รับแจ้ง?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป