พี่คะ หนูไม่เหมือนพวกเธอ หนูอยากได้พี่

ตอนที่ 12 พี่ชาย ข้าไม่เหมือนพวกนาง ข้าอยากได้พี่

6 นาที· 1.4K คำ

คนหนึ่งกับอูฐหนึ่งตัวเดินฝ่าทะเลทรายมาเนิ่นนาน

เซิ่งหนิงหนิงทั้งหนาวทั้งหิว นอนฟุบอยู่บนหลังอูฐอย่างสะลึมสะลือ ปล่อยให้มันเดินไปตามทาง

ลมแรงพัดกระหน่ำ หอบทรายปลิวว่อนจนลืมตาแทบไม่ขึ้น นางจึงปล่อยตัวให้กึ่งหลับกึ่งตื่นไปเสียเลย

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร อูฐตัวนั้นก็แบกนางเดินจากกลางวันจนฟ้ามืด ในที่สุดนางก็ได้ยินเสียงแตรสัญญาณแว่วมา

ทหารหลายคนที่อยู่ไม่ไกลเห็นเซิ่งหนิงหนิง จึงถือดาบกับทวนเข้ามาขับไล่ พร้อมตวาดว่า “ที่นี่เป็นเขตยุทธศาสตร์ทางทหาร คนไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้าใกล้! รีบไปเสีย!”

เสียงเอะอะโวยวายของทหารปลุกนางให้ตื่น

เซิ่งหนิงหนิงกระปรี้กระเปร่าขึ้น ก่อนพลิกตัวกลิ้งลงจากหลังอูฐ

นางขยี้ตาแล้วทอดมองไปรอบ ๆ

กระโจมค่ายทหารหลายสิบหลังตั้งเรียงรายเป็นระเบียบตรงรอยต่อระหว่างทะเลทรายกับที่ราบ มองดูคล้ายกองหินขนาดใหญ่

รอบบริเวณมีทหารลาดตระเวนที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีเดินไปมาเป็นระยะ กองไฟที่เติมฟืนไว้ส่งเสียงปะทุเปรี๊ยะ ๆ กลิ่นหอมของข้าวกับเนื้อย่างไหม้ลอยมาแตะจมูก

ธงสีสดโบกสะบัดรับลมยามเย็นใต้ท้องฟ้ากว้าง มองเห็นอักษร “จิ้น” บนผืนธงได้อย่างชัดเจน

นางหยิบป้ายคำสั่งออกมา

“รบกวนช่วยแจ้งให้ที บอกว่ามีคนคุ้นเคยต้องการพบแม่ทัพเผย!”

*

ขณะนั้นเผยจิ้งกำลังหารือเรื่องสำคัญกับผู้ใต้บังคับบัญชาในค่าย ทันใดนั้นก็มีเสียงทหารร้องดังมาจากนอกกระโจม “รายงาน! แม่ทัพเผย ข้าน้อยมีเรื่องสำคัญมาแจ้ง!”

“เข้ามา!”

หลังทหารหนุ่มเข้ามาในกระโจมแล้วก็ลดเสียงลง “ท่านแม่ทัพ ข้างนอกมีคุณชายหนุ่มคนหนึ่งถือป้ายคำสั่งขององค์หญิงเจียซ่านมาด้วย เขาบอกว่าต้องการพบท่าน!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป