พรานเฒ่าหวนคืนปี 81

ตอนที่ 27 พรานเฒ่าผู้หวนคืนสู่ยุค 1981 เดียวดายบนสันเขา

6 นาที· 1.4K คำ

ตามความคิดของสวีกั๋วจวิน หากเป็นไปตามปกติ เจ้าจิ้งจอกน้อยที่ขโมยไก่คงติดกับดักเข้าแล้ว!

แต่พอเดินเข้าไปใกล้ เขาก็เห็นสัตว์ตัวเล็กหน้าตาคล้ายสุนัขขนฟูกำลังดิ้นรนอยู่บนกับดัก

สวีกั๋วจวินไม่ได้โกรธ กลับดีใจเสียด้วยซ้ำ เจ้าตัวนี้มีค่ากว่าจิ้งจอกขนกระดำกระด่างเสียอีก! แถมเนื้อยังอร่อยกว่าจิ้งจอกด้วย

เจ้าตัวเล็กตรงหน้ามีลำตัวเตี้ยป้อมทรงกระบอก อ้วนกว่าจิ้งจอกแต่ยาวกว่าแมว ขาสั้นจุ๊ดจู๋ ท่าทางหมอบนั่งตุ้ยนุ้ย

รอบดวงตาดำสนิท มีขนสีดำสองแถบทอดจากดวงตาลงมาถึงแก้ม ราวกับสวมหน้ากากสีดำไว้

บริเวณปลายจมูกและรอบปากมีขนสีขาวกับสีเทาอ่อน

หูเล็กกลม ไม่แหลมเหมือนหูจิ้งจอก

ขนบริเวณแก้มฟูฟ่องออกมา รอบคอมีขนนุ่มหนา ดูราวกับสวมปกเสื้อขนสัตว์ไว้

มันคือทานูกิตัวหนึ่ง

แม้หนังของเจ้าตัวนี้จะมีขนาดเล็กกว่าหนังจิ้งจอก แต่คุณภาพดีเยี่ยม

เหมาะจะนำไปทำหมวกและปกเสื้อคลุมขนสัตว์ราคาแพง สหกรณ์ซื้อขายรับซื้ออยู่ตลอดทั้งปี นับเป็นสินค้าหลักที่ส่งออกเพื่อแลกเงินตราต่างประเทศ

ทานูกิตัวเล็กแค่นี้ พอลอกหนังออกมาก็ขายได้ราวยี่สิบกว่าหยวนแล้ว

กลางวันเจ้าตัวนี้ขี้ขลาดมาก พอเห็นสวีกั๋วจวินเดินเข้ามา มันก็ลากกับดักมุดเข้าไปในพงหญ้าข้าง ๆ

สวีกั๋วจวินใช้ลวดเหล็กผูกกับดักไว้ ต่อให้เป็นแรงของทานูกีก็ไม่มีทางดิ้นจนขาดได้

สวีกั๋วจวินไม่ได้กลัวเจ้าตัวเล็กนี่เลย เขานั่งยอง ๆ แล้วคว้าคอมันลากออกมาจากพงหญ้า

เจ้าตัวนี้ขี้ขลาดอย่างเหลือเชื่อ พอสวีกั๋วจวินดึงมันขึ้นมา มันก็สั่นระริก ไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป