เที่ยงวัน เจียงหนานตามเซียวจื่อเฉียนมาที่ตระกูลเซียว
งานเลี้ยงจัดขึ้นที่โถงใหญ่
คฤหาสน์เก่าตระกูลเซียวเป็นอาคารล้อมลานสไตล์จีน ดูจากสายตาแล้วพื้นที่ไม่ได้กว้างขวางนัก แต่มีอาคารหลายหลังอยู่ทางทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศเหนือ ส่วนทางตะวันตกเป็นศาลบรรพชน
ขนาดใหญ่โตโอ่อ่าและน่าเกรงขาม มองออกได้เลยว่าตระกูลเซียวมีฐานะและอำนาจไม่ธรรมดา
เจียงหนานไม่ได้มาที่นี่เป็นครั้งแรก แต่รวมครั้งนี้ด้วยก็มาแค่สามครั้งเท่านั้น
เธอกวาดตามองไปรอบ ๆ สายตาไล่มองบรรดาแขกที่ทยอยเดินทางมาถึงไม่ขาดสาย เพื่อค้นหาใครบางคน
จู่ ๆ เสียงอ่อนโยนของเซียวจื่อเฉียนก็ดังขึ้นข้างหู “ตื่นเต้นเหรอ? ไม่ต้องกลัวนะ ฉันจะอยู่ข้างเธอ ส่วนพ่อแม่ฉัน เดี๋ยวฉันจัดการเอง พวกเขาไม่พูดอะไรกับเธอหรอก”
เจียงหนานถอนสายตากลับมาแล้วเหลือบมองเขา
เธอกลอกตาอย่างเย็นชาในใจ ก่อนฝืนยิ้มบาง ๆ “ยังไงเราก็เลิกกันแล้ว ถ้าพวกเขาไม่พอใจ นายก็แต่งงานกับเวินหว่านสิ”
พูดจบเธอก็คร้านจะสนใจว่าเขาจะมีปฏิกิริยายังไง แล้วเดินเข้าไปในโถงใหญ่
ไม่ลืมมองหาเซียวเป่ยสวินต่อไปด้วย
เซียวจื่อเฉียนใจหายวาบ กลัวว่าเจียงหนานจะรู้เรื่องอะไรเข้า แล้วคิดเลิกกับเขาจริง ๆ
เห็นเธอเดินเข้าไปด้านใน เขาก็รีบตามไปอธิบาย
“หนานหนาน ยังโกรธฉันอยู่เหรอ? ช่วงนี้เธอไม่เหมือนตัวเองเลย”
เซียวจื่อเฉียนคว้ามือเจียงหนานไว้
ตอนนั้นสายตาของเจียงหนานยังคงกวาดมองไปรอบ ๆ พอถูกเขาสัมผัสผิว เธอก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ