เมื่อนึกถึงความบริสุทธิ์ของตน อิ่นไป๋เหลียนก็เกลียดชังอยู่ในใจเหลือเกิน
นางอยากลุกพรวดขึ้นมา แล้วฉีกหานตางกินทั้งเป็นให้สิ้นเรื่อง
เขาทำลายความบริสุทธิ์ของนาง เขาทำลายทุกสิ่งของนางเสียแล้ว
แผนล้มเหลว สูญเสียความบริสุทธิ์ไป อ๋องย่อมไม่ให้ค่านางอีก ไม่รับนางไว้อีกแล้ว
นางจบสิ้นแล้ว ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว
ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นฝีมือของชายชราโง่เง่าผู้นี้
แค่ให้ส่งจดหมายฉบับเดียว เรื่องง่ายเพียงนี้เขายังทำพังได้ แต่แรกนางก็ไม่ควรฝากความหวังไว้กับเขา
นางผิดเอง นางประเมินความสามารถของเขาสูงเกินไป
หานตางตะลึงงันไปทั้งตัว ในหัวว่างเปล่า ได้แต่จ้องมองอิ่นไป๋เหลียนที่ด่าทอและเยาะเย้ยตนอย่างไร้ปรานี
เขาไม่ยอมรับผลลัพธ์เช่นนี้เด็ดขาด ตาแดงก่ำพลางส่ายหน้า
“ไม่ ไม่ใช่เช่นนี้……”
“ข้าไม่เชื่อ ข้าไม่เชื่อ เห็นชัดว่าเจ้าชอบข้า ชื่นชมข้า……เห็นชัดว่าเจ้ารักข้าแทบตาย ความจริงใจที่ฉายออกมาในดวงตาเจ้า หลอกใครไม่ได้หรอก”
“ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าไม่ชอบ ข้าไม่เชื่อ……”
หยุนหลวนอดจุ๊ปากไม่ได้ “จุ๊ คนเลวทรามถึงขีดสุดก็ไร้เทียมทานจริง ๆ……”
เลวทรามจนนางอยากตบสักฉาด หานตางผู้นี้เป็นพิษภัยเสียจริง เลวทรามจนน่าสะอิดสะเอียน
ในชั่วขณะนี้ นางกลับรู้สึกสงสารเห็นใจอิ่นไป๋เหลียนอยู่บ้าง
จุ๊ ๆ หญิงงามล่มเมืองแท้ ๆ กลับยอมยกกายให้คนถ่อยเช่นนี้ ช่างน่าสงสาร น่าเวทนาเสียจริง