หยุนหลวนวางจอกเปล่าลง เงยหน้ามองเซียวถิงเยี่ยน “ท่านอ๋อง ท่านก็ทราบดีว่าก่อนหน้านี้ข้าหลงรักรุ่ยอ๋องจนโงหัวไม่ขึ้น คอยวนเวียนอยู่ข้างกายเขาตลอด ความลับของเขาหลายเรื่อง ข้าจึงล้วนรู้เห็น”
“สาวใช้ที่อยู่ข้างกายท่านมาสิบปีผู้นั้น นางเป็นคนที่รุ่ยอ๋องจัดวางไว้ตั้งแต่ต้น นางใช้เวลาถึงสิบปี มิเคยลงมือบุ่มบ่าม ใช้อุบายแสดงสลดชีพที่ยาวนานที่สุด ค่อย ๆ ชิงความไว้วางใจจากท่านอ๋องทีละน้อย ความอดทนเช่นนี้ คงมีน้อยคนนักที่ทำได้…”
“รุ่ยอ๋องมิใช่คนที่รับมือง่าย นิสัยใจคอของเขา รวมถึงเหล่าผู้ที่พึ่งพาเขา และเหล่าอำนาจเหล่านั้น ล้วนดูแคลนมิได้ โดยเฉพาะกุ้ยเฟยแห่งราชสำนัก นางสร้างกระแสให้รุ่ยอ๋องอยู่เงียบ ๆ มานานแล้ว ขุนนางในท้องพระโรงเกือบครึ่งก็แอบเข้าไปพึ่งพารุ่ยอ๋องกันหมดแล้ว”
“รุ่ยอ๋องขึ้นเป็นรัชทายาทเป็นเรื่องที่ไม่ช้าก็เร็วต้องเกิดขึ้น แม้ท่านเยี่ยนอ๋องจะเป็นโอรสองค์เล็กของอดีตฮ่องเต้ มิได้เข้าร่วมศึกชิงตำแหน่งทายาท แต่ในมือท่านกุมกำลังทหารแดนเหนือหนึ่งแสนนาย… แน่นอนว่ากำลังทหารหนึ่งแสนนี้ ผ่านการเปลี่ยนแปลงมาหลายปี ไม่มีใครเดาได้ว่าท่านอ๋องขยายใหญ่ไปถึงระดับที่น่าสะพรึงเพียงใด รุ่ยอ๋องหวาดระแวง บรรดาเจ้าชายและอ๋องทั้งหลายก็หวาดระแวง ส่วนผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์นั้นก็ย่อมหวาดระแวงเช่นกัน…”
“ตราบใดที่ท่านอ๋องยังมีชีวิตอยู่ กำลังทหารที่ท่านกุมไว้ พวกเขาก็ยังแย่งไปไม่ได้ ท่านจึงเป็นภัยคุกคามต่อการครอบครองแผ่นดินของพวกเขาตลอดไป รุ่ยอ๋องเพื่อแบ่งเบาความกังวลของฮ่องเต้ จึงวางแผนหาไพ่ตายที่ใหญ่ที่สุด เขาจึงเล็งเป้าไปยังผู้ที่กุมกำลังทหารมหาศาลและเป็นที่ฮ่องเต้ระแวงอย่างท่าน”