ห้ามสุนัขและคุณเข้า!
ได้ยินประโยคนั้น เย่ชิวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย กำลังจะพูด ไป๋ปิงก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน
"เฝิงโย่วหลิง คุณหมายความว่ายังไง?"
ไป๋ปิงสีหน้าไม่พอใจ เย่ชิวนางเองพามา เฝิงโย่วหลิงดูหมิ่นเย่ชิว ก็เท่ากับตบหน้าเธอ
เฝิงโย่วหลิงยิ้มแล้วพูด "คุณไป๋ อย่าเข้าใจผิด ผมไม่ได้หมายถึงเขา แต่คืนนี้งานเลี้ยงมีกฎ เฉพาะคนที่ได้รับคำเชิญเท่านั้นถึงจะเข้าได้ ดังนั้น เขาเข้าไม่ได้"
"เขาฉันพามา" ไป๋ปิงเน้นย้ำ
"ไม่ต้องพูดถึงคุณไป๋พามา ถึงจะเป็นคุณเซียวพามาก็ไม่ได้" ท่าทีของเฝิงโย่วหลิงแข็งกร้าวมาก
"ถ้าอย่างนั้น ก็ลาก่อน เย่ชิว เราไปกัน" ไป๋ปิงพูดจบ ก็ดึงเย่ชิวจะเดินออกไป
"คุณไป๋ รอเดี๋ยว!"
เฝิงโย่วหลิงรีบไปขวางทางไป๋ปิงไว้ เพราะอีกเดี๋ยวเซียวชิงตี้จะขอเธอแต่งงานต่อหน้าสาธารณะในงาน ถ้าไป๋ปิงเดินออกไปแบบนี้ เขาก็จะเป็นคนทำลายการขอแต่งงานของเซียวชิงตี้ ผลที่จะตามมาเขาไม่สามารถรับผิดชอบได้
"เธอจะทำอะไรอีก?" ไป๋ปิงจ้องมองเฝิงโย่วหลิงอย่างเย็นชา
เฝิงโย่วหลิงยิ้มเอาใจ "คุณไป๋ อย่าโกรธเลย ที่ผมไม่ให้เย่ชิวเข้าไป นี่มันเพื่อประโยชน์ของเขาเองล้วน ๆ"
"ดูหมิ่นคนอื่น แล้วยังบอกว่าเพื่อเขา คุณเฝิง ช่างสมกับเป็นหนึ่งในสี่ยอดชายเจียงโจว การกระทำไม่เหมือนคนทั่วไปจริง ๆ" ไป๋ปิงพูดเหน็บแนม
ถ้าเป็นคนอื่นพูดกับเฝิงโย่วหลิงแบบนี้ เขาจะตบกลับทันที แต่ไป๋ปิงเป็นผู้หญิงที่เซียวชิงตี้หมายตาไว้ เขาไม่กล้าลงมือ แถมยังไม่กล้าพูดคำร้าย ๆ อีก