ตลอดชีวิตนี้ หลินเอินไม่เคยวิ่งได้เร็วขนาดนี้มาก่อน
พูดจริง ไม่ได้โม้ พูดจริง
ถ้าโดนครูพละตามทัน อย่างมากก็โดนถีบแค่ทีเดียว
แต่ถ้าโดนสาวกลัทธิชั่วร้ายที่ถือมีดตามทันนี่สิ มันจะ^%&*#@……อ๊ากกกกกก!!!
แถมยังมีสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายแห่งเคออสที่กินคนได้อีกด้วย
หลินเอินวิ่งหนีพลางน้ำตาไหลพราก: "วอร์แฮมเมอร์ 40k——!!! มันคือวอร์แฮมเมอร์ 40k——!!!"
วอร์แฮมเมอร์!!!!!!
เขาข้ามมิติมาสู่จักรวาลวอร์แฮมเมอร์แล้ว!!!!!!
ตอนที่เล่นมุกในอินเทอร์เน็ต ทุกคนต่างก็ "ฮ่าๆๆ ภักดี!" "ข้าไม่ภักดีแล้ว!" "สลานีช!" "เตรียมบุกยึดเรือ! ความยุติธรรมจากฟากฟ้า!" "พ่อแกมาแล้ว ไอ้ทรยศ ตายซะ!"...
นั่นคือตอนที่นั่งอยู่บ้าน หน้าคอมพิวเตอร์ มีโค้กวางอยู่ข้างมือ ตัวละครกระโดดฟันฟาดได้ทุกเมื่อ และสามารถปิดเกมกลับสู่โลกแห่งความจริงได้ตลอดเวลา
แต่พอมาถึงวันนี้ ตัวเรายืนอยู่ในถ้ำมืดทึมตึ๋ง ข้างหลังมีพวกผู้บูชาเจ็ดแปดคนกับสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายแห่งเคออสรูปร่างประหลาดฝูงหนึ่งไล่ตาม ข้างหน้าก็ไม่รู้จะมีทางหรือเปล่า—
ลองดูสักตั้งสิอ๊ากกกกก——!!!!!
จากด้านหลังมีเสียงพวกผู้บูชาหัวเราะคิกคักราวกับแมวที่เล่นกับหนูก่อนจะขย้ำ
"มันหนีไปไม่ไกลหรอก"
"จับมัน ถวายแด่ท่านอาจารย์—"
"เนื้อหนังสดๆ เลือดใหม่ๆ..."
"ไล่ตาม—!"
น้ำตาหลินเอินไหลออกมาเลย
แค่ข้ามมิติมาเฉยๆ เนี่ยนะ?!! ไม่มีพรพิเศษบ้างรึไง?! พรพิเศษของเขาอยู่ไหน?!!!
"ระบบ! ระบบ แกอยู่ไหน—!!!"
ที่จริงตอนที่เขาร้องเรียกก็ไม่ได้หวังมากนักหรอก
ถ้าร้องเรียกอะไรแล้วได้อย่างนั้นจริงก็คงดี
แต่ในช่วงเวลาที่เขาหมดหวังวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอยู่นั่นเอง จู่ๆ ในหัวก็ดัง ติ๊ง ขึ้นมา มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
"ติ๊ง————!"
เหมือนกับมีใครมาเคาะระฆังเบาๆ ในจิตสำนึกของเขา
จากนั้นแผงหน้าจอสีขาวโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ระบบดังขึ้น:[...ข้าไม่เคยเห็นโฮสต์คนไหนร้องโวยวายเก่งเท่านี้มาก่อน]
หลินเอินไม่อยากจะเชื่อ: "——อะไรนะ?!"
[ไม่มีอะไร ระบบรู้สึกไม่เต็มใจอย่างยิ่งที่จะให้บริการท่าน]
ระบบเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นทางการ สุภาพ ประหนึ่งยิ้มแห้ง แล้วเริ่มทำงาน:[ท่านโฮสต์ช่างเป็นโฮสต์ที่วิ่งเก่งที่สุดเท่าที่ระบบเคยพบมาเลยนะเจ้าคะ เพียงแต่เสียงดังไปหน่อย ตั้งแต่เมื่อกี้ท่านก็เอาแต่ตะโกน จักรพรรดิ จักรพรรดิ จักรพรรดิ จักรพรรดิประทับบนบัลลังก์ทองคำ ไม่ได้ยินท่านตะโกนหรอกเจ้าค่ะ แล้วท่านจะวิ่งก็วิ่งไป แต่อย่าโวยวายได้ไหม? เสียงของท่านดังกว่าพวกสาวกลัทธิชั่วร้ายที่อยู่ข้างหลังอีก ท่านกลัวพวกมันหาท่านไม่เจอรึไง?]
ยิ่งพูดยิ่งอารมณ์เสีย
ดูท่าระบบเองก็อารมณ์ร้อนไม่เบา
แต่ทว่าหลินเอินที่กำลังถูกพวกสาวกลัทธิชั่วร้ายและสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายแห่งเคออสไล่ล่าเดือดจัด: "แกก็แค่ระบบ จะมาหยิ่งทำไม!!! มีความสามารถก็ว่ามา ถ้าไม่มีก็หุบปาก แล้วอย่ามากวนตอนข้าหนีตายนะโว้ย!!!!!"
[ท่านโฮสต์ลองหยุดก่อนไม่ได้รึไง?]
ถ้าหยุดข้าก็ตายสิวะ แม่เจ้า!! แกตั้งใจจะฆ่าข้าแล้วเปลี่ยนโฮสต์ใหม่ใช่ไหม?!!
[...ก็ได้]ระบบถอนหายใจ
จากนั้นมันก็เปิดแผงวงล้อขึ้นมาตรงหน้าของหลินเอิน ราวกับจอ OLED ที่คมชัด บนวงล้อมีแถบสีและคำศัพท์เรียงรายอยู่แน่นขนัด
[ตรวจพบว่าโฮสต์ข้ามมิติมาสู่จักรวาลวอร์แฮมเมอร์ 40k แล้ว]
[สวัสดีท่านโฮสต์ ข้าคือระบบสุ่มคำศัพท์ นี่คือวงล้อคำศัพท์ของเรา]
[ชื่อระบบ: วงล้อคำศัพท์]
[หน้าที่ระบบ: กฎแห่งเหตุและผล คำศัพท์ที่สุ่มได้จะกลายเป็นจริง]
[สามารถสุ่มได้ทุกๆ 15 วัน การปลดล็อกจุดเนื้อเรื่องสำคัญสามารถสุ่มเพิ่มได้]
[ระดับคำศัพท์: ขาว→เขียว→น้ำเงิน→ม่วง→ทอง→สายรุ้ง]
[ขีดจำกัดการติดตั้งคำศัพท์ปัจจุบัน: 1 (สามารถปลดล็อกเพิ่มได้ภายหลัง)]
[การสุ่มครั้งแรกพร้อมแล้ว ต้องการสุ่มเดี๋ยวนี้หรือไม่?]
หลินเอินวิ่งไปพลางกวาดสายตาอ่านข้อมูลบนวงล้ออย่างรวดเร็ว
บนวงล้อมีคำศัพท์อัดแน่นเต็มไปหมด
พื้นที่สีขาวใหญ่ที่สุด สีเขียวรองลงมา สีน้ำเงิน สีม่วง สีทอง สีสายรุ้ง...
ลดหลั่นกันขึ้นไปทีละชั้น ยิ่งสูงยิ่งเล็ก
หลินเอินกวาดตามองคราวเดียว เห็นทั้งหมวดไอเทม หมวดสกิล หมวดแนวคิด...
ตาลายไปหมด
[ปืนเลเซอร์]
[ปืนบอลต์]
[ชุดเกราะพลัง]
...
[พละกำลังเพิ่ม]
[ฟื้นฟูเร็ว]
[สัมผัสอันตราย]
[โล่ชั่วคราว]
[คำนวณวิถีกระสุน]
[ร่ายมนตร์อาวุธ]
[ซ้อมรบยุทธวิธี]
...
จากนั้นบนสุดของวงล้อยังมีอยู่แถบหนึ่ง สีสายรุ้ง ถูกเก็บไว้ในพื้นที่แยกต่างหาก ส่องประกายแวววาว ใหญ่กว่า สว่างกว่า และโอ้อวดกว่าคำศัพท์อื่นๆ ทั้งหมด
[ปลดปล่อยบัลลังก์]
[ปลดปล่อยบัลลังก์]: ทำให้จักรพรรดิออกจากบัลลังก์ด้วยสภาพสูงสุดและไม่กลายเป็นเทพเจ้า
...
อืม
เดี๋ยวนะ อะไรนะ?? รอก่อน?? แกพูดว่าอะไร???? นี่มันอะไร??????
ทำให้จักรพรรดิออกจากบัลลังก์?
สภาพสูงสุด?
ไม่กลายเป็นเทพเจ้า????
ข้าเป็นพ่อของจักรพรรดิรึไง???
ถ้าสุ่มได้อันนี้ ชาตินี้ก็อยู่สุขสบายไปตลอดไม่ใช่รึไง?!!!!
ข้าภักดีอีกครั้ง!!!
ระบบพูดอย่างเกียจคร้าน:[สวยใช่ไหมล่ะท่านโฮสต์? นี่คือคำศัพท์สูงสุดของระบบ สุ่มได้เมื่อไหร่ท่านก็จะเป็นผู้กอบกู้วอร์แฮมเมอร์ 40k จักรพรรดิจะมายกน้ำชาให้ท่านเอง]
"ยกน้ำชาเนี่ยไม่ต้องก็ได้..."
[แต่อย่ามองเลย สุ่มไม่ได้หรอก]
"...หา?!"
[คำว่า สูงสุด หมายความว่าก่อนจะสะสมแต้มเนื้อเรื่องจำนวนมหาศาลให้ครบได้ โอกาสที่จะสุ่มได้นั้นแทบเป็นศูนย์ เท่ากับศูนย์ก็คือมีความเป็นไปได้ต่ำกว่าที่ท่านจะกดสิบตู้สิบรอบแล้วไม่ได้ SSR สักตัวเสียอีก แค่ตั้งไว้ให้ดูสวยๆ จริงๆ แล้วมันคือกล่องดำ ก็คือศูนย์นั่นแหละ เข้าใจไหม?]
หลินเอินจ้องมองคำว่า[ปลดปล่อยบัลลังก์]ที่ส่องแสงแวววาวนั้น รู้สึกว่าตัวเองเหมือนลาที่ถูกหลอกด้วยแครอท
ติดกับเสียแล้ว
"แล้วต้องเข้าเงื่อนไขอะไรถึงจะสุ่มได้มัน?"
ระบบเห็นเขาอยากสุ่มจริงจัง ท่าทางดีขึ้นเล็กน้อย:[ท่านโฮสต์ต้องผ่านด่านหมู่บ้านมือใหม่ให้ได้ก่อนนะเจ้าคะ]
"หมู่บ้านมือใหม่คืออะไร?!"
[ตอนนี้ท่านก็อยู่ในหมู่บ้านมือใหม่อยู่แล้ว]
หลินเอินมองดูสาวกลัทธิชั่วร้ายและสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายแห่งเคออสที่ใกล้เข้ามาทุกทีข้างหลัง ยิ้มทั้งน้ำตา: "...ระดับมอนสเตอร์ในหมู่บ้านมือใหม่ของที่นี่มันไม่สูงเกินไปหน่อยรึไง?!"
[วอร์แฮมเมอร์ 40k มันก็งี้แหละ อยากเล่นก็เล่น ไม่อยากเล่น—]
"ข้าจะกลับบ้าน——!!!"
[กลับไม่ได้แล้วล่ะ ไม่ก็ลองตายดูสักรอบ เผื่อจะกลับบ้านเกิดแสนสุขได้เลย]
"ข้าเล่น! ข้าเล่นก็ได้!!" น้ำตาพรั่งพรู
พวกสาวกลัทธิชั่วร้ายข้างหลังไล่มาอีกแล้ว
ช่างหัวมันก่อน สุ่มเลย ยังไงก็ขอให้สุ่มได้อาวุธหรือสกิลต่อสู้สักอย่าง—
"สุ่ม สุ่ม สุ่ม ข้าจะสุ่ม!!!!!"
ระบบแจ้งเตือน:[การสุ่มครั้งแรก ถือเป็นสิทธิ์ฟรีในรอบ 15 วัน]
วงล้อยักษ์เริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว เข็มกวาดผ่านคำศัพท์ต่างๆ หลินเอินจับจ้องที่เข็ม หัวใจเต้นแรงกว่าตอนหนีตายเมื่อกี้เสียอีก
ขอสกิลต่อสู้ให้เขาสักหนึ่ง
ขออาวุธให้เขาสักหนึ่ง
ขออะไรก็ได้ทั้งนั้นแค่ให้เขาฆ่าเจ้าพวกที่อยู่ข้างหลังนั่นได้—
หลินเอินตะโกนดังลั่น: "หยุด!!!!"
เข็มหยุดลง
[ติ๊ง——]
[ขอแสดงความยินดี ท่านโฮสต์ได้รับคำศัพท์: ไฟฉาย]
[ระดับ: ขาว (ธรรมดา)]
[เอฟเฟกต์: เปิดไฟ ความสว่างปานกลาง ใช้งานต่อเนื่อง 8 ชั่วโมง ไม่สามารถใช้เป็นอาวุธได้]
[...]
เกิดความเงียบที่น่าอึดอัดขึ้นในอากาศชั่ววินาทีหนึ่ง
ข้างๆ ตัวหลินเอินปรากฏลูกแก้วส่องสว่าง แสงสีขาว ลอยอยู่กลางอากาศ ให้แสงสว่างในรัศมีประมาณ 3 เมตร
"?!!!"
ปิดไฟได้ไหม?
"ปิดไฟ"
ผัวะ ดับ
"เปิดไฟ"
ผัวะ สว่าง
สะดวกก็สะดวกดีอยู่หรอก แต่...บ้าเอ๊ย! ไฟฉายมันจะมีประโยชน์อะไร!?
ระบบส่งเสียง[เจอะ]
"ระบบ!!! ในวอร์แฮมเมอร์ 40k ถูกสาวกลัทธิชั่วร้ายไล่ล่า หมู่บ้านมือใหม่ สุ่มครั้งแรก แกให้ข้าได้ไฟฉาย!!!!!"
นี่มันบ้าอะไร?!
อาวุธล่ะ?! หมู่บ้านมือใหม่นี่ไม่ให้อาวุธเลยรึไง?!
สิบห้าวันต่อครั้ง เขาจะอยู่รอดไปถึงอีกสิบห้าวันข้างหน้าได้ไหม?!!!
[เราเป็นแค่ระบบวงล้อนะเจ้าคะ จะสุ่มได้อะไรก็ขึ้นอยู่กับตัวท่านโฮสต์เองเจ้าค่ะ]นายมือซวย ตัวเองสุ่มเอง
"วงล้อนี่มันไม่มีการันตีเลยรึไง?!!!!!!"
[มีเจ้าค่ะ ทำภารกิจจุดเนื้อเรื่องสำคัญสำเร็จจะได้รับการันตีระดับทองขึ้นไป]
"งั้นอะไรนับเป็นจุดเนื้อเรื่องสำคัญ แกพูดทีเดียวให้หมดได้ไหม TQT?!!"
[ทำภารกิจหมู่บ้านมือใหม่สำเร็จ ร่วมศึกครั้งแรกสำเร็จ เจอพรีมาร์คครั้งแรก เจอจักรพรรดิครั้งแรก—ประมาณนี้]
แล้วหลินเอินก็เริ่มวิ่งหนีต่อไปอย่างสิ้นหวัง
ดูแล้วโอกาสสำเร็จน่าจะน้อยกว่า 0.01%
ถ้าวิ่งไม่เร็วพอ ตกไปอยู่ในมือสาวกลัทธิชั่วร้าย ก็จะกลายเป็นวัตถุดิบสังเวย ตอนปกติเล่นมุกก็แค่ขำๆ ไปวันๆ แต่พอมาถึงวันนี้ ใครจะอยากตกอยู่ในเงื้อมมือของฝ่ายเคออสกัน?
...
ตอนนี้หลินเอินกำลังหอบหายใจอยู่ในถ้ำแคบๆ นี้
ที่จริงแล้วไฟฉายก็มีประโยชน์อยู่บ้าง
อาศัยแสงสว่าง ทำให้เขามองเห็นทางข้างหน้าชัดเจน ไม่ต้องวิ่งหนีในความมืดอีกต่อไป
วันนี้ทั้งวันเขาหนีตายมาตลอด
เขาเป็นแค่เด็กติดบ้านธรรมดาๆ จากศตวรรษที่ 21 วันนี้วิ่งมาราธอนเป็นระยะทางอย่างน้อยยี่สิบกิโลเมตร รู้สึกว่าขาทั้งสองข้างไม่มีแรงเลย
สิ้นหวังแล้ว สิ้นหวังจริงๆ: "จักรพรรดิเอ๋ย ท่านอยู่ที่นั่นหรือเปล่า?"
ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้วจริงๆ: "ข้าไม่ภักดีอีกแล้ว"