เทพโอสถน้อยผู้ไร้เทียมทาน

ตอนที่ 4 ความฝันคือเรื่องจริง

8 นาที· 1.8K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

จักรพรรดิมังกรกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ผู้หญิงที่จิตใจเข้มแข็งจะไม่หวั่นไหวต่อคุณ คนที่จะถูกคุณดึงดูดล้วนเป็นคนที่ใช้เวลาอยู่กับคุณมานาน เมื่อเวลาผ่านไปก็จะถูกเสน่ห์จากพลังรอบตัวคุณดึงดูด”

“ไม่มีทางที่ใครจะถูกคุณดึงดูดตั้งแต่แรกพบหรอก แบบนั้นไม่ใช่เสน่ห์จากพลังรอบตัว แต่เป็นวิชามาร ไม่ก็ผู้หญิงพวกนั้นแค่หมายปองร่างกายของคุณ”

เฉินเหลียงพยักหน้าอย่างโล่งอก ก่อนจะบ่นอย่างปวดหัวว่า “วิธีงุ่มง่ามที่ต้องลองทีละคนแบบนี้ สงสัยต่อไปผมคงเหนื่อยจนหมดแรงแน่”

จักรพรรดิมังกรกล่าวอย่างดูแคลนว่า “คุณประเมินต้นกำเนิดของผมต่ำไปแล้ว”

เฉินเหลียงชะงัก จู่ ๆ ประโยคหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจ: มังกรมีตัณหาราคะเป็นสันดาน

ถ้าเป็นอย่างนั้น ร่างกายของเขาในอนาคตก็คงแข็งแกร่งขึ้นมากเช่นกัน

จักรพรรดิมังกรกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “อย่าลืมว่าตอนนี้คุณมีต้นกำเนิดมังกรแท้แล้ว ร่างกายก็จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ต่อให้ไม่ใช่แค่ 9 คน แต่เป็น 100 หรือ 1,000 คนเข้ามาพร้อมกัน ก็ไม่มีทางทำให้ร่างกายคุณบาดเจ็บได้”

“มังกรเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีพลังชีวิตแข็งแกร่งที่สุดในฟ้าดิน เมื่อคุณร่วมสัมพันธ์กับพวกเธอ พลังชีวิตอันเปี่ยมล้นของคุณก็จะแผ่ไปถึงอีกฝ่าย ทำให้พวกเธอแข็งแรงและอ่อนเยาว์ขึ้น”

เฉินเหลียงพยักหน้าอย่างเข้าใจ “ถ้าอย่างนั้นก็ดี”

จักรพรรดิมังกรเสริมว่า “อีกอย่าง ระดับแก่นมังกรเดิมของผมคือสิบดาว แต่ที่สืบทอดให้คุณตอนนี้เป็นเพียงแก่นมังกรหนึ่งดาว มีพลังเทียบเท่าผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปในขั้นสร้างแก่นทอง ยิ่งคุณรวบรวมพลังแก่นมังกรกลับคืนมาได้มากเท่าไร คุณก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ถึงตอนนั้นก็ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้อีก”

“เมื่อรวบรวมแก่นมังกรสิบดาวได้ครบ คุณก็จะเป็นอมตะ และยังใช้พลังชีวิตอันเปี่ยมล้นของคุณถ่ายทอดไปยังคนรอบข้าง ทำให้พวกเธอเป็นอมตะได้ด้วย”

เฉินเหลียงถามอย่างสงสัยว่า “ถ้ารวบรวมแก่นมังกรสิบดาวได้ พลังต่อสู้ของผมจะแข็งแกร่งพอช่วยคุณแก้แค้นหรือเปล่า?”

จักรพรรดิมังกรถอนหายใจ สีหน้าซับซ้อน ก่อนจะส่ายหน้าในที่สุด “ไม่ต้องแก้แค้นหรอก คุณสู้จักรพรรดิเทพมังกรขาวไม่ได้”

“ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนั้นผมต่างหากที่เป็นฝ่ายผิดต่อเธอก่อน”

เฉินเหลียงชะงักแล้วถามอย่างงุนงงว่า “จักรพรรดิเทพมังกรขาวเป็นผู้หญิงเหรอ?”

จักรพรรดิมังกรไม่ตอบ ยังคงเงียบงัน

เฉินเหลียงจินตนาการถึงฉากแย่งชิงอำนาจในวังขึ้นมา ก่อนจะพูดอย่างตื่นเต้นว่า “งั้นที่จักรพรรดิเทพมังกรขาวขังคุณไว้ที่นี่โดยไม่ฆ่าทิ้ง ก็เพราะหึงจนฆ่าพระชายาทั้ง 9 คนของคุณใช่ไหม?”

จักรพรรดิมังกรมองเขาด้วยสีหน้าพูดไม่ออก “ทำไมคุณถึงตื่นเต้นขนาดนั้น? คุณไม่ใช่ผมหรือไง?”

เฉินเหลียงเกาหัวแล้วยิ้ม “ขอโทษที ผมยังไม่ได้ปลุกความทรงจำให้ตื่น เลยเข้าใจความรู้สึกของคุณไม่ได้”

จักรพรรดิมังกรแค่นเสียงเบา ๆ “ต้นกำเนิดแก่นมังกรหลอมรวมเข้ากับคุณสำเร็จแล้ว พอตื่นจากฝัน คุณก็จะได้รับความทรงจำบางส่วนเอง”

“จริงสิ ผมเคยเปิดมิติชีวิตไว้ภายในแก่นมังกรของตัวเอง ข้างในมีทั้งหอเก็บสมบัติ หอเก็บคัมภีร์ และสมุนไพรวิญญาณกับโอสถวิญญาณอีกมากมาย ต่อไปถ้าคุณต้องการอะไร ก็ใช้จิตเข้าไปค้นหาในมิติแก่นมังกรได้เลย”

เฉินเหลียงพยักหน้าอย่างจริงจัง “ขอบคุณครับ”

จักรพรรดิมังกรกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ไม่ต้องขอบคุณ ผมก็คือคุณ คุณก็คือผม ถ้าจะขอบคุณจริง ๆ ก็ช่วยตามหาพระชายาทั้ง 9 คนของผมให้เจอ แล้วชาตินี้ก็ปฏิบัติต่อพวกเธอให้ดี”

“ได้ครับ” เฉินเหลียงพยักหน้าอย่างหนักแน่น

จักรพรรดิมังกรกล่าวว่า “ใกล้หมดเวลาแล้ว เศษจิตสุดท้ายที่ผมฝากไว้บนแก่นมังกรก็กำลังจะสลายไป”

“ตอนนี้ จงรับมรดกและวาสนาที่ผมจะถ่ายทอดให้เถอะ”

พูดจบ แสงสีทองก็ระเบิดออกจากร่างจักรพรรดิมังกร แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีทองนับไม่ถ้วน พริบตาเดียวก็กลืนเฉินเหลียงเข้าไปจนมิด

ชั่วพริบตานั้น กระแสข้อมูลมหาศาลดุจทะเลก็หลั่งไหลเข้าสู่ห้วงสมองของเฉินเหลียง

จากนั้นเฉินเหลียงก็จมอยู่ในอาการหมดสติเป็นเวลานาน

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร

ในที่สุดเขาก็ตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ พร้อมอาการมึนงงปวดหัว

“ซี๊ด...” เฉินเหลียงเพิ่งฟื้นก็สูดปากด้วยความเจ็บปวด คล้ายเป็นผลข้างเคียงจากการถูกกระแทกที่ศีรษะอย่างแรง หรือไม่ก็เพราะมีข้อมูลมากมายอัดเข้ามาในคราวเดียว จนสมองแทบระเบิด

เขาสะบัดศีรษะแรง ๆ ก่อนจะขมวดคิ้วนึกทบทวน

วินาทีต่อมา จิตใจของเขาก็พลันตื่นตัวขึ้นมาอย่างฉับพลัน ความยินดีถาโถมจนแทบควบคุมไม่อยู่

“สวรรค์!”

“เป็นเรื่องจริง! ที่แท้ก็เป็นเรื่องจริง!”

“ฮ่า ๆ ๆ!”

เขาลุกขึ้นยืน สำรวจขาขวาที่กลับมาเป็นปกติสมบูรณ์แล้ว ก่อนจะหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าแดงก่ำ หัวเราะอย่างสะใจราวกับได้ปลดปล่อย

ดูเหมือนความอัดอั้นจากชีวิตที่น่าอดสูมาครึ่งชีวิต ในที่สุดก็ได้ระบายออกมาเสียที

ท้ายที่สุด เขาหัวเราะจนพอใจแล้วจึงพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาอย่างแรง พึมพำด้วยความรู้สึกซับซ้อนว่า “ไม่คิดเลยว่าความฝันเมื่อกี้จะเป็นเรื่องจริง!”

“ชาติที่แล้วผมเป็นจักรพรรดิมังกรจริง ๆ ด้วย!”

เพราะตอนนี้นอกจากจะรู้สึกว่าร่างกายเต็มไปด้วยพละกำลังแล้ว ในห้วงสมองยังมีความทรงจำจากชาติก่อนเพิ่มขึ้นมาอีกมากมาย ทั้งกระจัดกระจายและสับสน

สรุปแล้ว มันคือความทรงจำหนึ่งในสิบของช่วงที่เขาเป็นจักรพรรดิมังกรในชาติก่อน และส่วนใหญ่เป็นความทรงจำสมัยที่ยังเป็นมังกรน้อยวัยเยาว์

นอกจากนี้ เขายังนึกถึงวิชาอิทธิฤทธิ์พิสดารหลายแขนงที่เคยเรียนรู้ในช่วงวัยเยาว์ได้ด้วย

อย่างเช่นวิชาค้นวิญญาณ วิชาสะกดจิต วิชาตรึงกาย วิชาหยั่งรู้ใจผู้อื่น คาถาวิญญาณโลหิต พันธสัญญาวิญญาณ วิชาย่นพื้นพสุธา และอื่น ๆ อีกมากมาย

ยังมีเคล็ดวิชาสูงสุด เคล็ดมังกรเทพแห่งความโกลาหล

วิชาต่อสู้สูงสุด วิชามังกรแท้พิชิตฟ้า

วิชาหลอมโอสถ และค่ายกลแปดทิศแห่งจักรวาล

นอกจากนี้ เขายังพบว่าชาติที่แล้วในช่วงวัยเยาว์ เขาเคยติดตามจักรพรรดิเสินหนงเรียนรู้วิชาแพทย์อันล้ำเลิศ เข็มสิบแปดเล่มเสินหนง

วิชาแพทย์ชั้นเลิศนี้เข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบกับพลังแก่นมังกรของเขา ทั้งทรงพลังอย่างยิ่ง

เพราะพลังแก่นมังกรของเขาคือพลังชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในฟ้าดิน เมื่อผสานเข้ากับเข็มสิบแปดเล่มเสินหนง ซึ่งช่วยให้คนตายฟื้นคืนชีพได้ ต่อให้พบผู้บาดเจ็บสาหัสใกล้ตายคนใดในโลก ก็สามารถรักษาให้หายได้ พลิกความตายให้เป็นความเป็น และงอกกระดูกจากเนื้อขาว

ดังนั้น ตอนที่ชาติก่อนบำเพ็ญเพียรอยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์หลงผาน เขาจึงเริ่มต้นจากการสร้างสัมพันธ์กับยอดฝีมือและอัจฉริยะผู้โดดเด่นมากมายในโลกในฐานะหมอเทวดา ก่อนจะค่อย ๆ ผงาดขึ้นท้าทายสวรรค์ สร้างเครือข่ายอำนาจกว้างขวาง และก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์ในนามจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์มังกรแท้ทีละขั้น

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เฉินเหลียงก็รู้สึกตื่นเต้นจนแทบกลั้นความยินดีบนใบหน้าไว้ไม่อยู่

เพราะชาตินี้เขาก็สามารถผงาดขึ้นในโลกได้ด้วยวิชาแพทย์อันล้ำเลิศและพลังต่อสู้ไร้เทียมทานเช่นกัน

เขากล่าวกับตัวเองอย่างฮึกเหิมว่า “สามสิบปีเป็นวัวเป็นม้าให้ปวงชน หกสิบปีเป็นมังกรเป็นช้างให้เหล่าพุทธะ!”

“ในที่สุดเฉินเหลียงอย่างผมก็ได้รับโอกาสพลิกชะตาท้าทายสวรรค์เสียที!”

“ครั้งนี้ ผมจะทำให้ศัตรูทุกคนที่เคยรังแกผมได้รับผลกรรมที่สมควรได้รับ!”

“แล้วก็ขาข้างนี้ของผมด้วย!”

พูดแล้ว เฉินเหลียงก็มองขาขวาของตัวเองด้วยแววตาเคียดแค้น

ความทรงจำอัปยศที่ถูกฝังกลบมานานพลันผุดขึ้นมาในใจ

เฉินเหลียงมีฐานะทางบ้านยากจน พ่อแม่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก

แต่เขาไม่เคยย่อท้อ กลับมุ่งมั่นพึ่งพาตัวเองตั้งแต่วัยเยาว์ และเคยสอบเข้ามหาวิทยาลัยแพทย์ชั้นนำของมณฑลด้วยผลการเรียนยอดเยี่ยม

ระหว่างเรียนมหาวิทยาลัย เขาได้รู้จักและคบหากับสยงถิงถิง สาวงามประจำมหาวิทยาลัยผู้บริสุทธิ์น่ารัก ทั้งสองให้คำมั่นต่อกันว่าหลังเรียนจบจะแต่งงานกัน

เดิมทีนี่เป็นเรื่องราวความรักแสนงดงามที่ทำให้เพื่อนร่วมชั้นนับไม่ถ้วนต่างอวยพรให้

แต่ใครจะคิดว่าเรื่องราวจะพลิกผันและเปลี่ยนไปในทางเลวร้าย ระหว่างฝึกงานในช่วงใกล้เรียนจบมหาวิทยาลัย

ช่วงฝึกงาน เฉินเหลียงกับสยงถิงถิงเข้าไปฝึกงานที่โรงพยาบาลประชาชนอันดับหนึ่งของมณฑลด้วยกัน

ไม่นานนัก เฉินเหลียงซึ่งเรียนเก่งและทำผลงานได้โดดเด่น ก็ได้รับโควตาบรรจุเป็นพนักงานประจำของโรงพยาบาล ซึ่งมีอยู่เพียงไม่กี่ตำแหน่ง

ส่วนสยงถิงถิง แฟนสาวของเขา ไม่ได้รับโอกาสนี้เพราะผลงานธรรมดา

ตอนนั้นเฉินเหลียงผู้มีจิตใจดีไปปลอบสยงถิงถิงว่า “ไม่เป็นไรนะ พอผมได้บรรจุแล้ว ผมจะเลี้ยงดูคุณเอง”

ภายนอกสยงถิงถิงตอบรับอย่างอ่อนโยน แต่ใครจะคิดว่าเธอกลับซ่อนความทะเยอทะยานเอาไว้

เธอไม่เต็มใจเป็นแม่บ้าน หรือจะพูดให้ถูกคือไม่เต็มใจเป็นแม่บ้านของหมอตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งไปตลอดชีวิต

ดังนั้นเธอจึงลอบสานสัมพันธ์กับเผิงเฟยหยาง ลูกชายของผู้อำนวยการโรงพยาบาล แล้วทั้งสองก็ร่วมกันวางแผน

สยงถิงถิงจงใจยั่วยวนเฉินเหลียงให้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเธอในห้องพักเวร ส่วนเผิงเฟยหยางก็ดึงภาพจากกล้องวงจรปิดมาแจ้งความว่าเฉินเหลียงล่วงละเมิดทางเพศ

โควตาบรรจุที่แทบจะได้มาแน่นอน ถูกยกเลิกทันที

ตอนเฉินเหลียงไปหาเธอด้วยความโกรธและซักถาม เขากลับเห็นสยงถิงถิงกำลังกอดจูบหยอกเย้ากับเผิงเฟยหยางอย่างเปิดเผย

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป