เขาหันกลับไปมองอย่างครุ่นคิด ก่อนจะค่อย ๆ เดินออกจากแดนสุขาวดี
“ฮึ...”
เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนความเจ็บปวดราวกับเข็มนับพันทิ่มแทงจะแล่นพล่านในหัว คล้ายมีสัตว์ประหลาดที่มองไม่เห็นกำลังกลืนกินสติสัมปชัญญะทีละคำ
กู้ตั๋วฝืนทนความทรมาน ก้มมองกำไลที่ยังคงเงียบสนิท
แสดงว่าไม่ใช่เพราะสัญญาณถูกปิดกั้น
ก่อนจะจมดิ่งสู่ความสับสน เขารีบถอยกลับเข้าแดนสุขาวดี
พลังอ่อนโยนชำระล้างร่างกาย พลังจิตที่ใกล้คลุ้มคลั่งกลับมาสงบลงอีกครั้ง
เขาเปิดสมองกล ผ่านการตรวจสอบอันซับซ้อนหลายขั้นตอน ก่อนเข้าสู่หน้าจอลับและส่งข้อมูลที่เข้ารหัสชุดหนึ่งออกไป
จากนี้คงทำได้เพียงรอ แต่โชคดีที่การเดินทางครั้งนี้ได้ผลตอบแทนไม่น้อย
สายตาลุ่มลึกจับจ้องไปยังบ้านเรือน
ผ่านไปเนิ่นนาน มุมปากของกู้ตั๋วก็ยกขึ้นเล็กน้อย
ตระกูลลู่ช่างปล่อยสมบัติล้ำค่าหายไปเสียจริง เมื่อนึกถึงวิธีการแย่งชิงผลประโยชน์อย่างไม่รู้จักพอของตระกูลนั้น รอยยิ้มของเขาก็เจือแววเย้ยหยันขึ้นมาหลายส่วน
ลู่จิ่นกู่ไม่รู้เลยว่ากู้ตั๋วกำลังคิดอะไรอยู่ นางดิ้นรนอยู่ในฝันร้ายที่เต็มไปด้วยภูตผีปีศาจตลอดทั้งคืน
สิ่งแรกที่นางทำหลังลืมตาตื่นรับแสงยามเช้า คือรีบไปดูแปลงเกษตรอันล้ำค่านั้น
นี่เป็นกุญแจสำคัญว่านางจะเลิกกินเจลสารอาหารได้หรือไม่ จะประมาทแม้แต่นิดเดียวไม่ได้
แต่มีคนไปถึงก่อนนางแล้ว
ร่างสูงโปร่งยืนอยู่ริมแปลงนา แผ่นหลังชวนมอง
พอนึกถึงความพิเศษของแปลงเกษตรในแดนสุขาวดี นางก็อดรู้สึกกระดากใจขึ้นมาไม่ได้