ขออภัยนะนางเอก พระเอกกลายเป็นหมาของฉันแล้ว

ตอนที่ 104 ขออภัย นางเอก พระเอกกลายเป็นหมาของฉันแล้ว

7 นาที· 1.5K คำ

ซืออิ๋นรออยู่ในรถนานแสนนาน นานจนหัวใจเจ็บปวดจนด้านชา

ท้องฟ้ามืดครึ้มลงแล้ว ผู้คนที่เดินผ่านไปมาก็แทบไม่มี

ดึกดื่นป่านนี้แล้ว แต่ซินขุยก็ยังไม่ลงมา ทั้งยังไม่กลับบ้านด้วย

ซืออิ๋นหวังเหลือเกินว่าข้อความนั้นจะเป็นเรื่องโกหก แต่เขารู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง

ไม่ใช่เพราะเชื่อข้อความจากคนแปลกหน้า แต่เพราะเขารู้ดีว่าตัวเองไม่มีทางขัดขวางความสัมพันธ์ระหว่างซูเหรินอวี้กับเย่ซินขุยได้เลย

เขารู้ด้วยว่าซูเหรินอวี้ไม่มีวันยอมแพ้เรื่องซินขุย

แต่ถึงอย่างนั้น ในใจเขาก็ยังหลอกตัวเอง หวังว่าซินขุยแค่มีธุระอย่างอื่นต้องทำ

ในที่สุด เขาก็อดไม่ไหว ส่งข้อความหาเย่ซินขุย ถามว่าเธอจะกลับบ้านเมื่อไร

เป็นอย่างที่คิด เธอไม่ตอบเขา

มือที่กำโทรศัพท์แน่นขึ้นฉับพลัน ซืออิ๋นจ้องประตูโรงแรมเขม็ง ภาพทั้งสองคนคลอเคลียกันผุดขึ้นมาในหัวอย่างห้ามไม่ได้

แสงไฟริมถนนส่องกระทบกระจกรถ เมื่อสะท้อนผ่านกระจก ซืออิ๋นก็เห็นสีหน้าของตัวเองในตอนนี้

เขายื่นมือออกไป ปลายนิ้วแตะกระจกเย็นเฉียบ ราวกับจิตใจของเขาที่หนาวเหน็บจนเสียดแทงถึงกระดูก

“โครม!”

ซืออิ๋นชกกระจกรถเต็มแรง เสียงทึบดังขึ้นจากกระจก

หน้าอกกระเพื่อมอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่หายใจราวกับถูกมีดกรีด อากาศรอบตัวเหมือนกำลังเยาะเย้ยความไร้ทางสู้ของเขา

ทันใดนั้น เขาก็เหมือนเพิ่งได้สติ มือที่ยกขึ้นพลันตกลงอย่างไร้เรี่ยวแรง เขาไม่สนใจหลังมือที่เปื้อนเลือด เอาแต่ร่ำไห้อย่างไร้เสียง

น้ำตารินไหลลงมาตามแก้ม สภาพของเขาดูย่ำแย่เหลือเกิน ผ่านไปครู่ใหญ่ ในที่สุดก็มีเสียงสะอื้นหลุดออกมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป