ขออภัยนะนางเอก พระเอกกลายเป็นหมาของฉันแล้ว

ตอนที่ 53 คนคุยคลุมเครือของรูมเมต 52

6 นาที· 1.4K คำ

หลังแต่งงาน หลินเหวินจิ้งกับเฉินเยว่ฉีก็ไปเรียนต่อที่สหรัฐฯ ทั้งคู่เรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกัน เพียงแต่เลือกเรียนคนละสาขา

ไม่คิดเลยว่าเธอจะได้พบคนที่ไม่คาดฝันที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้

ตอนเติ้งเคอปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า หลินเหวินจิ้งถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง

“เป็นอะไรไป ไม่เจอกันปีเดียวก็จำฉันไม่ได้แล้วเหรอ?”

เติ้งเคอสวมเสื้อโค้ตสีดำทั้งชุด เปลี่ยนทรงผมเป็นลอนแบบญี่ปุ่น ทั่วทั้งตัวให้ความรู้สึกสบาย ๆ ดูผ่อนคลาย หากเขาไม่เอ่ยปากขึ้นมากะทันหัน หลินเหวินจิ้งคงจำเขาไม่ได้จริง ๆ

วันแต่งงานของพวกเขา เติ้งเคอออกจากงานไปก่อนโดยไม่ได้อยู่จนจบ หลินเหวินจิ้งจึงไม่ได้พบเขา

“แค่ไม่คิดว่าคุณจะมาอยู่ที่นี่น่ะ” หลินเหวินจิ้งตอบ

เติ้งเคอข่มกลั้นความรู้สึกในแววตา ก่อนยิ้มบาง ๆ

เธอไม่เข้าใจหรือไง? ก็เพราะเธออยู่ที่นี่ เขาถึงมาอยู่ที่นี่ไง

“ในเมื่อบังเอิญเจอกันแล้ว ไปดื่มด้วยกันสักแก้วไหม?”

เขาเอ่ยราวกับไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก ไม่มีใครเห็นฝ่ามือของเขาที่ชื้นเหงื่อ

“อืม... คงไม่ได้หรอก”

เมื่อหันไปตามทิศทางที่หลินเหวินจิ้งส่งสัญญาณ เติ้งเคอก็เห็นเฉินเยว่ฉีเดินเข้ามาช้า ๆ

เฉินเยว่ฉีเดินตรงมาหาเธอ แล้วจับมือหลินเหวินจิ้งไว้เหมือนเช่นทุกครั้ง

“หนาวขนาดนี้ ทำไมไม่ใส่ถุงมือ?”

“ก็เพราะมีคุณอยู่ไง”

หลินเหวินจิ้งยิ้มตาหยี มองเฉินเยว่ฉีสอดมือของเธอเข้าไปในกระเป๋าเสื้อของเขา มือที่เย็นเฉียบพลันได้สัมผัสความอบอุ่น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป