ตอนแรกหลินเหวินจิ้งไม่ได้ใส่ใจคำพูดของเติ้งเคอ แต่หลังจากนั้นก็พบว่าเขาทำเช่นนั้นจริง ๆ
ต่อหน้าเฉินเยว่ฉี เขาทำตัวไร้เยื่อใยกับเธอได้ ราวกับตัดใจได้อย่างหมดจดแล้ว
ถึงขั้นหาแฟนสาวคนหนึ่งมา เพื่อให้เฉินเยว่ฉีลดความระแวงลง
เติ้งเคอกลัวหลินเหวินจิ้งจะคิดมาก จึงแอบยืนยันกับเธอนับครั้งไม่ถ้วนว่าเขาไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกับแฟนกำมะลอคนนั้น เป็นเพียงผลประโยชน์ที่ต่างฝ่ายต่างได้เท่านั้น
แต่ที่จริงแล้ว หลินเหวินจิ้งไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย
เติ้งเคอกลายเป็นมือที่สามระหว่างหลินเหวินจิ้งกับเฉินเยว่ฉีอย่างที่เขาพูดไว้ เขาไม่ปล่อยให้เฉินเยว่ฉีจับพิรุธได้ อย่างน้อยเฉินเยว่ฉีก็ไม่เคยสงสัยจริง ๆ
คนเดียวที่รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลอยู่ลึก ๆ อาจมีเพียงซูจิ่ว
หลังเรียนจบ เฉินเยว่ฉีกลับประเทศมารับช่วงกิจการของตระกูล หลินเหวินจิ้งก็ไปกับเขาด้วยอย่างเป็นธรรมดา
เมื่ออายุมากขึ้น เฉินเยว่ฉีก็สลัดความอ่อนเยาว์ทิ้ง กลายเป็นคนสุขุมเป็นผู้ใหญ่และหล่อเหลากว่าเดิม ทุกอิริยาบถแฝงความหนักแน่นเยือกเย็น
เขาในยามนี้มีเสน่ห์ยิ่งกว่าตอนยังหนุ่ม ใครต่อใครก็พากันเข้าหาไม่ขาดสาย
ไม่รู้ว่าใครไปได้ยินข่าวลือว่าหลินเหวินจิ้งแย่งตำแหน่งเมียน้อยจนได้ขึ้นเป็นตัวจริง จึงคิดจะใช้วิธีเดียวกันเพื่อปีนป่ายขึ้นมา
เฉินเยว่ฉีไม่ไว้หน้าอีกฝ่ายแม้แต่น้อย เขาแสยะยิ้มเย็นชาแล้วเหน็บแนมชุดใหญ่ สุดท้ายยังฟ้องอีกฝ่ายขึ้นศาลด้วย
ฝีปากของเฉินเยว่ฉีไม่ได้อ่อนหัด ยิ่งข้างกายยังมีหลินเหวินจิ้งที่โต้คารมเก่งอีกคน
เพื่อป้องกันเรื่องเมาแล้วเผลอมีอะไรกับใคร หรือถูกฉวยโอกาสตอนเผลอ หลินเหวินจิ้งไม่อยู่เมื่อไร เขาก็จะมีผู้ช่วยชายติดตัวอยู่เสมอ
กว่าทั้งคู่จะมีลูกด้วยกันก็ล่วงเข้าสู่วัยสามสิบกว่า ลูกสาวของพวกเขาน่ารักมาก
ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่เคยมีปัญหาแม้แต่น้อย ยังคงหวานชื่นติดกันแจไม่เปลี่ยน จนเติ้งเคอแอบกัดฟันด้วยความขุ่นเคืองอยู่ไม่รู้กี่ครั้ง