ห้องทำงานสภานักเรียน
“ตอนนี้เราติดต่อพูดคุยเบื้องต้นกับไอลิยาแล้ว คาดว่าจะกำหนดรายละเอียดความร่วมมือได้ในสัปดาห์หน้า ส่วนการประชาสัมพันธ์หลังจากนั้น...”
ซูเหรินอวี้ฟังรายงานจากหัวหน้าฝ่ายประสานงานภายนอก แต่กลับใจลอยอย่างที่ไม่ค่อยเป็น
เป็นอย่างที่เซี่ยเฮ่อพูด เขาจงใจหาเรื่องซ่งเจียอินอยู่ไม่มากก็น้อย
หลังจากวันนั้นที่แยกกับเย่ซินขุยอย่างไม่ลงรอย เขาก็อารมณ์เสียมาก เป็นครั้งแรกที่แย่ถึงเพียงนี้
โดยเฉพาะคำพูดที่ว่า “ฉันไม่ได้สนใจคุณจริง ๆ” ทำให้เขาหงุดหงิด แถมยังเกิดความรู้สึกไม่ยอมแพ้ที่อธิบายไม่ถูกขึ้นมาอีกด้วย
ถูกพูดใส่ขนาดนั้น ต่อให้เขาจะอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเธอแค่ไหน ก็ไม่มีทางทำตัวน่าขันเอาหน้าไปแนบก้นเย็นชาของเธอหรอก
แต่คนเราก็เป็นแบบนี้ ยิ่งรู้สึกว่าสิ่งไหนไม่ควรทำ ลึก ๆ ในใจก็ยิ่งอยากทำ
เย่ซินขุย ทำไมถึงไม่สนใจเขา?
แววหม่นหมองวูบผ่านใบหน้าของซูเหรินอวี้ ปลายปากกาในมือขีดเขียนลงบนสมุดอย่างไร้จุดหมาย
ตามหลักแล้ว คนที่มีชาติตระกูลดี หน้าตาหล่อเหลา และมีความสามารถอย่างเขาเป็นฝ่ายเข้าหาเธอก่อน ต่อให้เธอไม่ชอบเขา ก็ควรพอใจในเสน่ห์ของตัวเองไม่ใช่หรือ?
เหมือนซ่งเจียอินที่ไม่ได้ชอบเซี่ยเฮ่อ แต่ก็ยังคอยให้ความหวังอีกฝ่าย
ทำไมเธอไม่ให้ความหวังเขาบ้าง หรือเป็นเพราะในใจมีแต่ซืออิ๋น?
พอคิดถึงตรงนี้ ซูเหรินอวี้ก็กำมือแน่นจนข้อนิ้วเกร็ง เม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง สีหน้าเย็นชาจนคนไม่กล้าเข้าใกล้ ทำให้หัวหน้าแต่ละฝ่ายที่กำลังประชุมอยู่หวาดหวั่นจนเดาไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้น