ขออภัยนะนางเอก พระเอกกลายเป็นหมาของฉันแล้ว

ตอนที่ 61 ขอโทษนะนางเอก พระเอกกลายเป็นหมาของฉันไปแล้ว

6 นาที· 1.3K คำ

ไม่นานนัก ซืออิ๋นก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างแตะตัว เขาก้มลงมอง เห็นเย่ซินขุยกำลังใช้นิ้วชี้จิ้มเขาอยู่

“ทำอะไร?”

น้ำเสียงของเขาฟังดูไม่สบอารมณ์นัก

เธอไม่พูดอะไร เพียงหยิบลูกอมแก้เจ็บคอออกมาจากกระเป๋า วางลงบนฝ่ามือแล้วยื่นให้เขา

“อะไรน่ะ?”

ซืออิ๋นหยิบมันจากฝ่ามือของเธอ พอเห็นชัด ๆ ถึงรู้ว่าเป็นลูกอมแก้เจ็บคอ

ชั่วขณะนั้น ซืออิ๋นรู้สึกสับสนปนเป เขาอ้าปากอยากพูดขอบคุณ แต่กลับเอ่ยไม่ออก

เธอคิดว่าเขาเจ็บคอ เลยเอาของสิ่งนี้ให้เขาหรือ?

“...ยัยบ๊อง”

ซืออิ๋นพึมพำเสียงเบา ท่าทางเมื่อครู่ของเขาดูยังไงก็ไม่เหมือนคนเจ็บคอเลยสักนิด

เขากำลูกอมแก้เจ็บคอไว้ในมือ แต่ไม่ได้คิดจะกิน

ไม่ใช่ว่าเขาดูแคลนของที่เธอให้ ถ้ารังเกียจจริง ๆ เขาคงโยนทิ้งไปนานแล้ว

ซืออิ๋นหลุบตาลง ข่มความรู้สึกที่พลุ่งพล่านเอาไว้ จู่ ๆ ก็รู้สึกขมปร่าในใจขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุ

เขาไม่คิดเลยว่าเย่ซินขุยจะไม่โกรธ แถมยังเป็นห่วงเขาอีก แม้จะทำให้เขารู้สึกกระอักกระอ่วน แต่ก็มีความรู้สึกบางอย่างที่บรรยายไม่ถูกผุดขึ้นมาเช่นกัน

อาการเจ็บคออะไรนั่น เป็นเรื่องเล็กน้อยทั้งนั้น

ตาแก่มัวแต่วุ่นกับเรื่องบ้าบอของบริษัททุกวัน ตั้งแต่แม่ของเขาเสียไป ก็เหมือนไม่มีใครดูแลเขาแบบนี้อีกแล้ว

ไม่ใช่เพราะเป็นหน้าที่ ไม่ใช่เพราะฐานะของเขา แค่เห็นว่าเขาไม่สบายก็เป็นห่วงอย่างเรียบง่าย ไม่มีการเสแสร้ง ไม่มีจุดประสงค์แอบแฝง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป