บทที่ 78 พบวิถีสุดขั้วอีกครั้ง
รหัสซีซาร์เป็นวิธีเข้ารหัสที่ง่ายที่สุดและเป็นที่รู้จักแพร่หลายที่สุดในปัจจุบัน
พูดง่าย ๆ ก็คือเลื่อนตัวอักษรทุกตัวในชุดอักษรไปข้างหน้า เช่น «A» เปลี่ยนเป็น «B» และ «B» เปลี่ยนเป็น «C» เป็นต้น
ตัวอย่างเช่น คำภาษาอังกฤษที่พบได้ทั่วไปอย่าง «CAN» หากใช้รหัสซีซาร์เลื่อนตัวอักษรไปหนึ่งตำแหน่ง ก็จะกลายเป็น «DBO»
เมื่อมองผ่าน ๆ มันดูเหมือนชุดตัวอักษรมั่ว ๆ แต่เมื่อถอดรหัสแล้วก็จะกลายเป็นคำที่ถูกต้อง
“ตอนนี้สิ่งเดียวที่ต้องยืนยันก็คือ... ตัวอักษรถูกเลื่อนไปกี่ครั้ง?”
ถึงอย่างไรฉีเซี่ยก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านการถอดรหัส แม้จะรู้ทิศทางคร่าว ๆ แล้ว แต่ปัญหาที่เหลือก็มีเพียงวิธีที่ทึ่มที่สุดและตรงไปตรงมาที่สุดให้ใช้—
ลองดู
เขาสมมติไว้ก่อนว่าตัวอักษรแต่ละตัวถูกเลื่อนไปหนึ่งตำแหน่ง แต่หลังจากใช้เวลาหลายนาทีถอดรหัส ก็ยังได้ชุดตัวอักษรมั่ว ๆ กลับมา
เขาจึงลองเลื่อนเป็นครั้งที่สอง
ขั้นตอนที่ดูเหมือนง่ายนี้กลับทำให้ฉีเซี่ยนิ่งเงียบไปนาน
«MLGDRZDQVXL»
ข้างกายเขาไม่มีทั้งกระดาษและปากกา ทุกอย่างจึงต้องอาศัยการคำนวณในหัว การเลื่อนตัวอักษรยาวเหยียดชุดนี้ไปสองตำแหน่งทีละตัว โดยนึกว่า «M» เป็น «K» และ «L» เป็น «J» นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
“ยังไม่ถูก...”
หลายนาทีต่อมา ฉีเซี่ยค่อย ๆ ขมวดคิ้ว
เขาลองมาแล้วสองครั้ง แต่ก็ยังถอดรหัสไม่สำเร็จ หรือว่าแนวทางคิดของเขาจะผิด?