บทที่ 58 เกมวัดดวง
“ฉันไม่ค่อยเข้าใจเรื่องจิตวิทยาหรอก” ฉีเซี่ยส่ายหน้า ตอบเสียงเบา “แค่ชินกับการเป็นคนเลวแล้ว”
เมื่อเห็นฉีเซี่ยตกลงตามคำขอ ท่าทีของเหล่ลวี่ที่มีต่อเขาก็ดีขึ้นเล็กน้อย
“เฮ้ ไอ้หนุ่ม เราตกลงกันก่อนนะ 「เต๋า」ที่ชนะมาเป็นของฉันทั้งหมด”
“ฉันขอเก็บไว้หนึ่งเม็ด” ฉีเซี่ยพูด
“ไม่มีทาง” เหล่ลวี่ส่ายหน้าโดยไม่ลังเล “แกกำลังต่อรองกับฉันอยู่หรือไง? ก่อนหน้านี้แกเอา「เต๋า」ของฉันไปตั้งสิบเก้าเม็ดแล้ว ยังจะเอาอีกเหรอ? ถ้าแกจะเอาแบบนี้ ฉันไปเดี๋ยวนี้เลย”
ฉีเซี่ยพยักหน้าแล้วพูดว่า “ได้ ฉันไม่เอา「เต๋า」แล้ว แต่แกต้องช่วยจ่าย「ค่าผ่านประตู」ให้ฉัน”
เหล่ลวี่กลอกตาไปมาอีกครั้ง ก่อนจะขยับเข้ามาพูดว่า “ไอ้หนุ่ม ฉันเตือนแกไว้ก่อนนะ สองคนนั้นไม่ได้อยู่ในเขตนี้ ถ้าแกกล้าเล่นตุกติกกับฉัน ฉันไม่มีวันบอกที่อยู่ของพวกเขาให้แกแน่”
“ไม่ต้องห่วง เล่นตุกติกกับแกก็เสียเวลาฉันเปล่า ๆ”
คราวนี้เหล่ลวี่เริ่มได้ใจ เขาคว้าตัวฉีเซี่ยแล้วจะพาเข้าไปในห้อง
“เดี๋ยวก่อน” ฉีเซี่ยพูด “กันไว้ดีกว่าแก้ เล่าเกมนี้ให้ฉันฟังก่อน”
“อ้อ จริงด้วย!” เหล่ลวี่ตบหน้าผาก “แม่งเอ๊ย ฉันเกือบลืมไปเลย ไอ้หนุ่ม แกไม่เคยเล่น「เกมหมู」มาก่อนเหรอ?”
“คิดว่าไงล่ะ?” ฉีเซี่ยขมวดคิ้วถาม
“โธ่ เกมหมูก็ตามชื่อเลย ทำตัวเป็นหมูก็พอ”
“ทำตัวเป็นหมู?” ฉีเซี่ยไม่ค่อยเข้าใจ “ทำไมต้องทำตัวเป็นหมูด้วย?”