ฉีเซี่ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ตลอดเวลา ไม่ลุกขึ้นยืนหรือมองหาเบาะแส
เขายังรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
คนที่ไม่ได้ลุกขึ้นเช่นกันคือนักจิตวิทยาหลินฉิน
“คุณกำลังคิดอะไรอยู่” หลินฉินเอามือปิดปากและจมูกอย่างไม่ใส่ใจแล้วถาม
“ฉันเหรอ” ฉีเซี่ยชะงัก “ทำไม หรือคุณจะวินิจฉัยสภาพจิตใจของฉัน”
“นั่นไม่ใช่เลย แม้ว่าคนฉลาดอย่างคุณมักจะมีปัญหาทางจิตใจมากน้อยแค่ไหน แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่เหมาะกับการบำบัดจริงๆ” หลินฉินยิ้มเล็กน้อย “ฉันแค่อยากถามว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่”
ฉีเซี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ฉันกำลังคิดถึงสาเหตุ”
“สาเหตุ”
ฉีเซี่ยไม่ได้สนใจหลินฉิน แต่เรียกหมอจ้าวไว้แล้วถามว่า “หมอครับ คนทั่วไปถูกยิงที่หัวใจจะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหน”
หมอจ้าวหันกลับมา ครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ถ้าฉันจำไม่ผิด เมื่อหัวใจถูกยิง คนจะหมดสติภายในไม่กี่วินาที แต่เนื่องจากในทางการแพทย์ ‘ความตาย’ หมายถึง ‘สมองตาย’ ดังนั้นแม้จะหมดสติ สมองก็ยังทำงานต่อไปอีกไม่กี่นาที”
ฉีเซี่ยพยักหน้า “เมื่อกี้มนุษย์หัวแกะนั่นร้องครวญครางอยู่หลายนาที แสดงว่าโครงสร้างร่างกายของเขาแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไปมากใช่ไหม”
“ใช่ เขาเสียสติอย่างสมบูรณ์หลังจากถูกยิงที่หัวใจเป็นเวลาหลายนาที”
ทุกคนได้ยินฉีเซี่ยกับหมอพูดคุยกันก็อดไม่ได้ที่จะเงียบลง
ทั้งหมดเป็นเพราะความคิดที่ชัดเจนของนักต้มตุ๋นคนนี้ ทั้งเก้าคนถึงรอดชีวิตมาได้
“แล้วพวกคุณว่าเพราะอะไรกัน” ฉีเซี่ยยื่นนิ้วชี้และนิ้วโป้งออกมา ทำเป็นรูปปืน แล้ววางไว้ที่ขมับตัวเอง “คนทั่วไปจะเลือกฆ่าตัวตายแบบนี้”