"พอได้แล้ว" ฉีเซี่ยขัดจังหวะคำพูดของผู้กองหลี่ "ผู้กองหลี่ คุณมีสิทธิ์อะไรที่จะช่วยทุกคน? เพื่อคนแปลกหน้าที่เพิ่งพบเจอกัน คุณยอมให้ตัวเองตายครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างนั้นหรือ?"
ผู้กองหลี่ยิ้มบาง ๆ หยิบบุหรี่ออกมาจุดอีกมวน
"พูดอย่างนี้ก็ไม่ถูกนะ" เขาส่ายหัวแล้วพูด "ผมเป็นตำรวจสืบสวน จะช่วยเหลือแต่คนที่รู้จักได้ยังไง? เหยื่อทุกคนในโลกนี้สำหรับผมก็คือคนแปลกหน้าที่เพิ่งพบเจอ แต่ผมก็จะสละชีวิตเพื่อปกป้องพวกเขา นั่นแหละคือเหตุผล"
"สรุปคือผมไม่เห็นด้วย" ฉีเซี่ยพูด "'เสียงสะท้อน' ของคุณเป็นแค่การคาดเดาของผม ว่าจริง ๆ แล้วจะสามารถเนรมิตสิ่งของตามใจได้หรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย ถ้าคุณเนรมิตได้แค่ไฟแช็กกับบุหรี่แล้วจะทำยังไง?"
"เราก็ไม่เสียหายอะไรนี่" ผู้กองหลี่ตอบ "ลองดูก็ไม่เสียหาย เผื่อว่าการคาดเดาของคุณถูกต้อง ผมจะได้พาทุกคนออกไปได้อย่างง่ายดาย"
"แต่ถ้าคุณใช้ชีวิตตัวเองแลกกับ 'เต๋า' 3600 ดวง เราออกไปได้ แล้วคุณล่ะ?" ฉีเซี่ยขมวดคิ้วถาม "ตามตรรกะนี้ ทันทีที่คุณรวบรวม 'เต๋า' ครบ 3600 ดวง คุณก็ตายทันที ไม่มีสิทธิ์ออกไปเลย!"
"นั่นก็ไม่ดีเหรอ?" ผู้กองหลี่หัวเราะร่าเริง "ฉีเซี่ย จุดจบที่ดีที่สุดของผมคือการตายที่นี่เพื่อช่วยเหลือทุกคน"
"อย่าพูดจาอัปมงคลแบบนั้น" ฉีเซี่ยตอบด้วยความเป็นห่วง "ก่อนที่เราจะรู้แน่ชัดว่าสถานการณ์เป็นยังไง คุณต้องไม่ฟันธงจุดจบของตัวเอง"