หลินซุ่ยอานยกมือขึ้น กดเส้นผมของเสี่ยวหยูที่ถูกลมพัดฟุ้งให้แนบลง "ฉันรู้แล้ว พวกมันถูกพาไปหอประชุมใหญ่หมดแล้ว"
เสี่ยวหยูแหงนหน้าขึ้น "ไปหอประชุมใหญ่ทำไม เรียกประชุมหรือเปล่า"
"จัดการนักเรียนที่ไม่ผ่าน"
"จัดการ..." ปากของเสี่ยวหยูอ้าออกเล็กน้อย เสียงค่อยลดต่ำลง "จัดการยังไง"
"ไม่รู้"
เสี่ยวหยูขมวดคิ้ว "อานเสิน แปลว่าไม่ใช่!"
"เป็นอะไร"
"คนที่โดนเรียกตัวไป มีผู้เล่นปะปนอยู่ด้วย!"
"เธอแน่ใจนะ"
"แน่ใจ!" เสี่ยวหยูรีบพยักหน้า "คาบพลศึกษาของเราไม่ได้มีแค่ห้องเราห้องเดียว ฉันเห็นผู้เล่นในห้องอื่น ก็โดนเรียกตัวไปด้วย"
หลินซุ่ยอานเงียบไป ไม่คิดว่าคนที่จะถูกจัดการจะมีผู้เล่นปนอยู่ด้วย ด่านนี้ดูภายนอกเหมือนฝ่ายพวกนางเป็นผู้จับกุม แต่ความจริงกับดักที่ตั้งเล่ห์เพื่อต่อต้านพวกนางนั้นมีต่อกันเป็นทอด ๆ ด่านนี้ซ่อนเล่ห์เหลี่ยมยิ่งกว่าด่านก่อน ๆ
ไม่แปลกใจเลยที่คุณปู่หลิวบอกว่าผู้เล่นใช้อุปกรณ์เสริมกับนักเรียน ถ้า 'จัดการ' จริง ๆ หมายถึงฆ่านักเรียน ผู้เล่นย่อมต่อต้านแน่นอน และการใช้อุปกรณ์เสริมจะกระทบนักเรียนคนอื่นที่อยู่ในหอประชุมใหญ่ด้วยกันก็สมเหตุสมผล
"อานเสิน" เสี่ยวหยูดึงแขนหลินซุ่ยอานเบา ๆ "เราจะไปดูไหม"
หลินซุ่ยอานส่ายหัว "รอก่อน ลีน่ากับพวกนั้นใกล้จบแล้ว รวมตัวกันก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ พี่ซ่งตามไปดูแล้ว"
ซ่งจินซูนั่งยอง ๆ อยู่หลังหอประชุมใหญ่ มองนักเรียนถูกครูจัดที่นั่งให้ ทุกคนอยู่ในความวิตกกังวล ส่วนผู้เล่นบางคนชัดเจนว่ากำลังเอาความกับคนข้าง ๆ เพื่อสืบเสาะสถานการณ์ ดูเหมือนผู้เล่นเองก็รู้ตัวว่ามีอันตรายบางอย่างและอยากหนีออกไป แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง พวกเขากลับขยับออกจากที่นั่งตัวเองไม่ได้