ฝูงปีศาจระดับสองถูกวิญญาณและหน่วยเจ็ดคนปะทะสองด้าน ไม่ช้าก็ตายจนตายซ้ำไม่ได้อีกแล้ว
อีวานนานั่งยองอยู่ข้างปีศาจตัวสุดท้าย ดูดกลืนพลังงานไปพลางก็พึมพำไปพลาง "สามตัว ฉันอีวานนาพูดแล้วทำได้"
"ตัวที่สามที่แกหว่านนั่นแหละ ข้าฟันก่อนแล้ว" คลาราไม่ยอม
"ฟันก่อนไม่นับ ให้นับตามหวดสุดท้าย"
หลินซุ่ยอานเก็บสังหารปีศาจ หันไปมองคนเจ็ดคนนั้น ทั้งเจ็ดยืนเรียงแถวกันอย่างพร้อมเพรียง ตาลุกวาวมองเธอทั้งหมด
"พวกเธอสบายดีไหม มีบาดเจ็บที่ไหนบ้าง" หลินซุ่ยอานยิ้มให้พวกเธอ
ทั้งเจ็ดส่ายหน้ารัว "ไม่มีไม่มี!"
หญิงสาวผู้นำพูดจบก็ยกมือขึ้นเช็ดรอยเลือดบนใบหน้า ผลคือเช็ดยิ่งเช็ดยิ่งเลอะ
"เทพอานเสิน" เสียงพูดของเธอสั่นเล็กน้อย "หนูกินข้าวเป็นเรื่องเป็นราวนะ"
หลินซุ่ยอานอึ้งไปครู่ "อะไรนะ"
"หนูกินวันละสามมื้อ ไม่ขาดมื้อเลยสักมื้อ ปริมาณยังเพิ่มขึ้นอีก" หญิงสาวพูดรัวราวกับตื่นตระหนก "หนูไม่เลือกกินเลย ใส่ใจสารอาหารครบทุกหมู่ แบบนี้ไฟทั้งสามจะได้เพิ่มเร็ว เพิ่มเร็วจะได้ฆ่าปีศาจได้เยอะ"
"ก็ดีนี่" หลินซุ่ยอานยิ้ม
หญิงสาวไม่รู้ว่าเป็นเพราะกลัวเธอจะไม่เชื่อหรือเปล่า จู่ ๆ ก็คิดสั้นคว้าโทรศัพท์จากกระเป๋า ปัดหน้าจอสองครั้งแล้วยื่นหน้าจอเข้าหน้าหลินซุ่ยอาน
"เทพอานเสินดูสิ!"
หลินซุ่ยอานก้มมองแวบหนึ่ง เป็นบัญชีไอดี [หม่ำสิบแปดถ้วย]
"นี่หนูเอง" หญิงสาวชี้ที่จมูกตัวเอง "ชื่อเน็ตของหนูก็คือหม่ำสิบแปดถ้วย เมื่อก่อนยังเคยโต้วาทีกับเหล่าเน็ตซูริเมนของหวอกั๋วเลย"