ติ้งฉงเฟิงยืนอยู่บนเวที สูดลมหายใจลึก แล้วเอ่ยต่อ “ขอเล่าสถานการณ์ที่ทีมของเราเจอก่อนนะ
ตอนนั้นพวกเรากระจายตัวออกจากลานฝึกแล้วก็มุ่งตรงไปที่ฐานฝึกพิเศษ ที่นั่นเราเจอชายแปลกประหลาดที่แบกโลงศพดำอยู่บนหลัง ก็คือสมาชิกทีมที่เคยเห็นตอนอยู่ลานฝึกน่ะ ที่เรียกกันว่าม่านราตรีไง
ตอนที่พวกเราพบเขา เขากำลัง… กำลัง…”
ติ้งฉงเฟิงเหมือนนึกภาพอะไรบางอย่างที่น่าสยดสยองขึ้นมาได้ ก็สะดุ้งเฮือก
“เขากำลัง… ชำแหละศพครูฝึกอยู่”
ใต้เวที สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปพร้อมกัน
เมื่อฟางโม่ได้ยินคำบรรยายว่า “ชายแบบโลงศพดำ” ก็หวนนึกถึงชายแปลกประหลาดที่เคยสัมผัสรับรู้ได้จากระยะไกลในวันนั้นตอนอยู่สวนสาธารณะขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ คิ้วขมวดทันที
“เขาคลุมเสื้อคลุมสีแดงเข้มเปื้อนเลือดทั่วตัว ยืนอยู่หน้าโต๊ะชำแหละศพ กล้ามเนื้อด้านหลังงอกเถาวัลย์ดุดันออกมาทีละเส้น ทุกเส้นพันมีดเล็กไว้ แล้วฟันศพนั้นอย่างบ้าคลั่ง เลือดกับเนื้อหักกระจายเต็มพื้น ทว่ามุมปากกลับยังยิ้มอยู่เลย!
ตอนที่พวกเราเห็นเขา เขาก็หันมาพอดี โลงศพดำบนหลังเปิดออกเอง ข้างในเป็นศพหญิงสีซีดที่ถูกแช่แข็ง… ที่ยังจ้องมองพวกเราตาไม่กะพริบอยู่”
พอได้ยินคำบรรยายท่อนนี้ ทหารใหม่มากมายในหอประชุมใหญ่แทบขนลุกซู่ หน้าซีดเผือดไปหมด!
“ไม่รู้พวกนายจะคิดยังไง แต่ฉันมั่นใจเลยว่านั่นไม่ใช่สภาพที่ผู้พิทักษ์รัตติกาลควรจะเป็นเด็ดขาด เขาไม่ใช่คนดีแน่นอน!” ติ้งฉงเฟิงกลั้นความหวาดกลัวในใจไว้แล้วพูดต่อ “ฉันเชื่อที่คุณเสิ่นพูด เขาถูกสลับตัวแอบแฝงเข้ามาในค่ายฝึก ในฐานะสมาชิกของโบสถ์เทพโบราณ”