“ถูกต้อง! ก็คือเทพนอกโลกนั่นแหละ เทพนอกโลกอยากบุกทลายต้าเซี่ย ก็ต้องเปิดเส้นป้องกันที่ผู้พิทักษ์รัตติกาลวางไว้ตามแนวชายแดนก่อน นั่นก็คือด่านสงคราม
แล้วพวกนายรู้ไหม ว่าทำไมด่านสงครามถึงยังไม่ถูกนำมาใช้เต็มรูปแบบจนถึงตอนนี้?
เพราะผู้พิทักษ์รัตติกาลมีน้อยเกินไปไง!
จำนวนคนของพวกเขา ไม่พอจะประจำการรักษาเมืองต่าง ๆ ไปพร้อมกับส่งคนไปยึดด่านได้ เพราะงั้นผู้พิทักษ์รัตติกาลจึงเลือกเปิดรับสมัครเพิ่ม ด้วยการดูดทหารใหม่เข้ามามากขึ้น เพื่อแก้ปัญหาคนไม่พอ”
“ฉันเข้าใจแล้ว!” ติ้งฉงเฟิงตาสว่างวาบ “เป้าหมายของพวกมันไม่ใช่ค่ายฝึกนี้ แต่คือพวกเราที่อยู่ในค่ายฝึกงั้นเหรอ?”
เสิ่นชิงจู๋มองหน้าเขา แววตาเพิ่มความชื่นชมขึ้นเล็กน้อย
ติ้งฉงเฟิงไล่ความคิดตามเส้นของเสิ่นชิงจู๋ คิดต่อไปว่า “พวกเราทหารใหม่กว่า 600 คนนี้จะถูกส่งเสริมเข้าผู้พิทักษ์รัตติกาลได้หรือไม่ คือหมุดหมายสำคัญของสงครามครั้งนี้ พอพวกเราตายกันหมด การหมุนเวียนกำลังคนของต้าเซี่ยจะขาดช่วงหนักมาก!
พอช่องว่างนี้เกิดขึ้น ต้าเซี่ยก็จะไม่มีคนใช้ กำลังรบของด่านสงครามแนวหน้าก็จะลดฮวบ เทพนอกโลกก็จะได้จังหวะบุกเข้ามา
นี่มันวิกฤตที่กวาดทั่วทั้งต้าเซี่ยจริง ๆ แล้ว!”
พอเขาวิเคราะห์ออกมาแบบนี้ ทุกคนในหอประชุมก็เข้าใจกันหมด
“โอ้ มันเป็นแบบนี้เอง!”
“สมกับเป็นโบสถ์เทพโบราณจริง ๆ เบื้องหลังเรื่องนี้มันมีเกมใหญ่ขนาดนี้เลย!”