ลูกบอลแสงสายฟ้าเต็มฟ้าพุ่งเข้าชนกันดั้ม กันดั้มสะบัดโล่สีดำนั้น พื้นผิวโล่แผ่รัศมีเย็นเยียบ ตบลูกบอลสายฟ้าที่สัมผัสถูกให้กระเด็นไปไกลอย่างแข็งกร้าว
เสียงระเบิดดังต่อเนื่องกัน ลูกบอลสายฟ้าที่ถูกสะบัดไปร่วงลงพื้น ทันทีที่มันระเบิดกลายเป็นเพลิงสายฟ้า สิ่งก่อสร้างทุกอย่างในรัศมีสองกิโลเมตรมลายหายวับไป แสงเพลิงพวยพุ่งขึ้นฟ้า ส่องสว่างท้องฟ้ายามค่ำคืนของโตเกียวไปเกือบค่อนฟ้า
สะบัดลูกบอลแสงสายฟ้าไปเกือบสิบลูกติดต่อกัน ร่างของกันดั้มจมดิ่งลงในม่านสายฟ้าโดยสมบูรณ์ สายฟ้านับไม่ถ้วนหวดลงบนตัวมันอย่างดุดัน แต่ด้วยบัฟเพิ่มความต้านทานธาตุที่น่าตกใจเหล่านั้น ความเสียหายจึงลดฮวบลงทันที
ตัวถังกันดั้มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงภายใต้การระดมยิงของสายฟ้า ยูริ ทากิฮากุ นั่งอยู่ในห้องขับอย่างสงบนิ่ง มือจับคันบังคับ ราวกับแม่ทัพที่ผ่านสมรภูมิมานับครั้งไม่ถ้วน ควบคุมทุกการเคลื่อนไหวของกันดั้มอย่างแม่นยำ
วูบ——!!
ไม่กี่วินาที กันดั้มสีแดงขาวก็ทะลุผ่านม่านสายฟ้าออกมา ชูโล่สีดำในมือขึ้นสูง แล้วทุบลงไปที่กะโหลกของอสูรสายฟ้าอย่างหนักหน่วง
พร้อมกับการสั่นสะเทือนของพื้นดิน อสูรสายฟ้าถูกทุบด้วยโล่จนขาทั้งสี่จมลงในพื้น สายฟ้าที่พวยพุ่งถูกผิวโล่สีดำสนิทขวางไว้ กระจายตกลงบนซากปรักหักพังบนพื้นอย่างไม่หยุดหย่อน มันฝืนค้ำร่างตัวเองไว้ ยันกันอยู่กับโล่ดำของกันดั้ม
"โฮลล์——!!!"
อสูรสายฟ้าที่ถูกกดขี่มานานทนต่อไม่ไหว บันดาลโทสะคำรามขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาดำมืดคู่นั้นถูกเคลือบด้วยสีเลือด