ไป่หลี่พ่างพ่างสบถหยาบๆ สักหนึ่งครั้ง แผนภาพไท่จีปากกวาใต้เท้าก็เริ่มสั่นไหวเป็นประกาย เตรียมย้ายสนามรบอีกครั้ง
และในชั่วขณะนั้นเอง ใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน เงาร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศอย่างกะทันหัน
นั่นคือหนุ่มน้อยร่างสูงโปร่งหน้าตาดี ผมยาวสีหิมะยาวเลยถึงข้อเท้า ปลิวไสวราวริบบิ้นผ้าซาตินอยู่ในสายลมที่อสูรสายฟ้าพัดกระหน่ำออกมา เขายืนหยุดกลางอากาศ ดวงตาคู่คล้ายดาวรูปกางเขนกวาดสายตาผ่านทั้งเมืองที่อยู่เบื้องล่าง
ในดวงตาของเขา หน้าจอข้อมูลชุดหนึ่งผุดขึ้นมาทีละแผ่น
"เบียวไซ หายนะเพลิง หายนะแมลง ภัยอาวุธ หายนะจิตตายหมดแล้ว หายนะกระจกเงาหายสาบสูญ ส่วนโงะไซกึ่งตายกึ่งเป็น…ผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์ ตายไปแล้วงั้นรึ?" ยูริ ทากิฮากุหันหัวมองเศษชิ้น[พิภพบริสุทธิ์]ที่ร่วงหล่นอยู่ข้าง ๆ ดวงตาเบ่งประกายแปลกใจ
โฮก โฮก โฮก—!
เมื่อสัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของยูริ ทากิฮากุ อสูรสายฟ้าก็รู้ทันถึงร่องรอยแห่งภัยคุกคามอย่างแม่นยำ มันหันสายตาไปยังหนุ่มผมขาวที่ยืนกลางสายลม แล้วคำรามดุร้าย
ยูริ ทากิฮากุหันหน้าไป ดวงตาดาวกางเขนคู่นั้นก็มองไปยังอสูรสายฟ้าเช่นกัน
สองจุดสูงสุดแห่งพลังฝีมือของ “วงมนุษย์” ทอดมองกันและกัน
“โอ้?” ยูริ ทากิฮากุดูเหมือนจะแปลกใจเล็กน้อย
ในสายตาของเขา เหนือศีรษะของอสูรสายฟ้ามีหน้าจอสีแดงขนาดมหึมาลอยนิ่งอยู่
“
ผู้เล่น: อสูรสายฟ้า (อำนาจเทพดวงสุดท้ายของ ‘วงมนุษย์’)
เลเวล: lv99+