โรงพยาบาลโรคจิตกับบทเรียนสังหารเทพ

ตอนที่ 33 สลักศิลา

6 นาที· 1.4K คำ

"อ้อ" หลินชีเย่ทำหน้านิ่งเรียบ

เวินฉีโม่มองเขาด้วยความประหลาดใจ "อ้อ? แค่นั้น?"

"ต้องมีอะไรอีก?"

"ไม่รู้สึกตื่นเต้นเลือดสูบฉีดเลยสักนิด?"

"นิดหน่อย แต่ก็แค่นิดเดียว" หลินชีเย่ตอบเรียบ ๆ "ฉันน่ะ... ไม่ค่อยสนใจเรื่องเลื่อนขั้นอะไรหรอก"

เวินฉีโม่มองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ "ลืมไปว่านายคือ 'นอกรีต' ที่อีกสิบปีจะทรยศผู้พิทักษ์รัตติกาล"

หลินชีเย่ไม่ปฏิเสธ ถามต่อ "ตามที่นายว่า สี่ทีมพิเศษนี้คือสุดยอดกำลังรบของต้าเซี่ยแล้ว?"

"ไม่ใช่หรอก พวกเขาอาจเป็นสุดยอดด้านกำลังรบในหมู่ผู้พิทักษ์รัตติกาล แต่ไม่ใช่สุดยอดของต้าเซี่ยแน่"

"หมายความว่า ในต้าเซี่ยยังมีองค์กรคล้ายผู้พิทักษ์รัตติกาลอีก?"

"ไม่ ต้าเซี่ยมีผู้พิทักษ์รัตติกาลเพียงหนึ่งเดียว แต่เหนือกว่าผู้พิทักษ์รัตติกาล ยังมีสุดยอดมนุษย์อีกห้าคน"

"สุดยอดมนุษย์?"

"ตามชื่อเลย คือจุดสูงสุดที่มนุษย์จะไปถึงได้ ด้วยพลังที่เข้าใกล้เทพเจ้าโบราณในตำนาน พวกเขาจึงถูกเรียกว่า 'กึ่งเทพ' ด้วย"

"ด้วยกายหยาบเทียบเท่าเทพ?"

"ถึงจะรู้ว่านายยกคำเด็ดจากหนัง แต่ก็ใช่เลย" เวินฉีโม่แหงนมองฟ้าราตรี นัยน์ตาเปี่ยมด้วยความเลื่อมใส

"ห้าคนนี้คือเสาหลักของมนุษยชาติ และท่ามกลางหมอกมืดมัวนี้ คือความหวังเดียวที่มนุษย์มองเห็น"

"พวกเขาเป็นใคร?"

"ไม่รู้สิ พวกเขาอยู่ห่างไกลจากเรามาก แทบไม่มีใครเคยเห็นหน้าตา รู้จักชื่อพวกเขา แต่... มีข่าวลือที่น่าสนใจอยู่บ้าง"

"ข่าวลืออะไร?"

"สุดยอดมนุษย์ทั้งห้านี้ มีฉายาว่า หนึ่งกระบี่ หนึ่งอาชา หนึ่งองค์เทพ หนึ่งความว่างเปล่า และหนึ่งอาจารย์"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป