อู๋เซียงหนานได้ยินคำตอบของหลินชีเย่ คิ้วก็ขมวดยิ่งขึ้น
ในขณะที่เขากำลังจะถามอะไรเพิ่ม หงอิงก็ลุกขึ้นนั่งทันที ดวงตาแดงก่ำจ้องเขม็งไปที่อู๋เซียงหนาน พลางตะโกนด้วยความโกรธ:
"อู๋เซียงหนาน! คุณหมายความว่าไง!
เจ้าเมืองจ้าวตายแล้ว! เพื่อนร่วมทีมของเราตายแล้ว! แต่คุณยังจะจ้องจับผิดเรื่องของเขาอีก!
ในใจคุณไม่มีความเศร้าอะไรเลยหรือไง?!"
อู๋เซียงหนานอ้าปาก คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างใจเย็น: "เหล่าเจ้าตาย ฉันก็เสียใจเหมือนกัน แต่ความจริงก็สำคัญเหมือนกัน"
หงอิงจ้องเขาอย่างไม่วางตา หน้าอกขึ้นลงอย่างรุนแรง เธอหัวเราะเย็นสองครั้ง ทุบกล่องดำในมือลงกับพื้นอย่างแรง แล้วหันหลังเดินไปทางปากทางออกของห้องใต้ดิน
เวินฉีโม่ที่อยู่ข้างๆ อยากจะพูดปลอบ แต่รู้สึกว่าแขนเสื้อถูกดึงไว้ จึงหันไปอย่างสงสัย
ซือเสี่ยวหนานยืนอยู่ข้างๆ เขา พลางส่ายหน้า
"แล้วที่เกิดเหตุพวกนั้น..."
"เซียงหนาน! พอแล้ว!"
อู๋เซียงหนานกำลังจะถามหลินชีเย่ต่อ หัวหน้าทีมเฉินมู่เหย่ที่ยืนอยู่ริมสุดก็พูดขึ้นมาขัดจังหวะคำพูดของเขา
"หลินชีเย่พูดชัดเจนแล้ว ส่วนรายละเอียด... ไม่จำเป็นต้องถามต่อ เรื่องนี้จบแค่นี้" เฉินมู่เหย่เอามือล้วงกระเป๋า เดินไปข้างหลังอู๋เซียงหนาน แล้วตบไหล่เขาเบาๆ
อู๋เซียงหนานหันไปด้วยความตกใจ เห็นสายตาที่ไม่ยอมให้โต้แย้งของเฉินมู่เหย่ จึงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้าอย่างจนใจ
เฉินมู่เหย่เดินไปที่โซฟาตรงข้ามหลินชีเย่ แล้วนั่งลงช้าๆ
"เรื่องของจ้าวคงเฉิงจบลงแล้ว คราวนี้มาพูดเรื่องของเธอกันบ้างดีกว่า หลินชีเย่"