เจียงเชี่ยนตายแล้ว
หลินชีเย่ได้เห็นกระบวนการตายของเธอทั้งหมดด้วยตาตัวเอง
สัตว์ประหลาดตกลงมาจากฟ้า ใช้เล็บเฉือนคอเธออย่างง่ายดายราวกับตัดเต้าหู้ จากนั้นก็เริ่มแทะกินอย่างบ้าคลั่ง
จนถึงวินาทีสุดท้าย ดวงตาของเจียงเชี่ยนเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง
จิตของหลินชีเย่รับรู้ทุกรายละเอียดได้อย่างชัดเจน น้ำย่อยในท้องปั่นป่วน เกือบจะอาเจียนออกมา
ถึงแม้จะผ่านความทุกข์ยากและความลำบากมามากมาย จิตใจของเขาก็โตเป็นผู้ใหญ่กว่าเพื่อนวัยเดียวกัน แต่ภาพที่นองเลือดขนาดนี้ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็น
และตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะอาเจียน
หลินชีเย่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ฉวยโอกาสที่สัตว์ประหลาดกำลังแทะกินศพของเจียงเชี่ยนอยู่ หันหัวแล้ววิ่งไปอีกทางหนึ่งของตรอก!
ทางหนีเดิมถูกสัตว์ประหลาดปิดตายแล้ว งั้นเขาก็ต้องทำตรงกันข้าม วิ่งไปทางที่วังเส้าถูกทำร้าย
เจ้าสัตว์ประหลาดนั่นดูจะสนใจศพมากกว่า ไม่ได้ไล่ตามมา ทำให้หลินชีเย่ถอนหายใจโล่งอกเล็กน้อย
เขาไม่รู้ว่าสัตว์ประหลาดนั่นคืออะไร แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันไม่ใช่ในขอบเขตของ "คน" และไม่ใช่ในขอบเขตของ "สัตว์" ที่มนุษย์รู้จัก
ถ้าจะบอกว่ามันเป็นลิงที่กลายพันธุ์จากรังสี เขาอาจจะเชื่อ รูปร่าง พละกำลัง ความเร็วขนาดนี้ ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ปกติจะต่อกรได้
แต่มันก็เป็นแค่ "อาจจะ"
ในโลกที่ปกคลุมไปด้วยหมอกหนานี้ เขาที่ได้เห็นเซราฟด้วยตาตัวเอง ไม่คิดว่าวิทยาศาสตร์คือความจริงเพียงหนึ่งเดียวในโลก