“ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นหนังสือเรียนที่นี่ เรื่องนี้ฉันพอจำได้อยู่บ้าง”
ตัวหนังสือบนหน้ากระดาษสั้นมาก เขียนจบในสองสามบรรทัด พลิกไปข้างหน้าหรือข้างหลังก็เจอแต่หน้าว่าง ลั่วเจียไป๋พลิกกลับมายังหน้าที่มีตัวหนังสืออีกครั้ง พอได้อ่านเรื่องนี้ซ้ำก็อดรู้สึกสะท้อนใจไม่ได้
“เมื่อก่อนฉันกับน้องสาวก็คิดเหมือนกัน วิธีตามหากระบี่กับคนที่ตามหากระบี่ต่างก็โง่เขลาสิ้นดี ของที่สูญเสียไปแล้วอย่างสิ้นเชิง ไม่มีทางได้คืนมาด้วยวิธีแบบนี้หรอก”
“แต่หลังจากนั้นฉันก็ได้เห็นคนทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้อีกมาก สิ่งที่พวกเขาตามหาไม่ใช่กระบี่ แต่เป็นความยึดติดอย่างหนึ่ง ไม่มีใครมองเห็นทุกอย่างราวกับเป็นพระเจ้าได้ อยากมีสติอยู่ตลอดเวลา และใช้ชีวิตนี้โดยไม่เสียใจเลยสักเรื่อง เป็นไปไม่ได้หรอก”
กำไลข้อมือสั่นเบา ๆ แจ้งว่าความคืบหน้าของไอเทมสำคัญเพิ่มขึ้น