หลังรับหน้าที่ไลฟ์แทน ฉันก็กลายเป็นขวัญใจเหล่าเศรษฐีเพราะความสวย

ตอนที่ 5 ลูกพี่ลูกน้องสาว?

4 นาที· 966 คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【ซี.: หนู? ลูกพี่ลูกน้องสาว? ลูกพี่ลูกน้องสาวหนู? (สงสัย)】

【เกิดมาก็ไม่ใช่สายฮา: โอ๊ย ตายแล้ว คุณซีพูดแล้ว! มา ๆ เดี๋ยวฉันอธิบายให้คุณซีฟัง ฟังทางนี้...】

“เย่ชิงชวน ได้ยินไหม? เลิกโวยวายได้แล้ว”

เสิ่นหว่านอี้เคาะประตูเตือน

ถ้ายังมารบกวนเธออีก เธอจะโกรธแล้วนะ ผลที่ตามมาร้ายแรงมาก อย่างน้อยต้องเลี้ยงมื้อใหญ่สามมื้อถึงจะง้อเธอได้ ถึงตอนนั้นพี่ชายลูกพี่ลูกน้องต้องเสียเงินก็อย่ามาโทษเธอแล้วกัน

เย่ชิงชวนถอดหูฟังออกทันที ให้ตายเถอะ เสียงนี้ น้ำเสียงนี้ นี่มัน...เหมือนลูกพี่ลูกน้องของเขาจริง ๆ นี่นา!

ไม่สิ ลูกพี่ลูกน้องของเขาไม่ได้อยู่ที่โรงเรียนหรอกเหรอ? ทำไมถึงมาที่นี่ได้ล่ะ?

ให้ตายสิ!!!

จบเห่แล้ว!

ข่าวที่ว่าเขาตกงานคงปิดไม่มิดแล้วสินะ!

รูม่านตาของเย่ชิงชวนหดวูบ

เสิ่นหว่านอี้: “เย่ชิงชวน? ได้ยินที่ฉันพูดไหม? ได้ยินแล้วก็ส่งเสียงหน่อยสิ”

จริง ๆ เลย

เย่ชิงชวนตอบสนองโดยไม่รู้ตัว: “จี๊ด”

เสิ่นหว่านอี้: “.......”

เธอ...เขา...เขาโง่หรือเปล่าเนี่ย?

ที่เธอบอกให้ส่งเสียง หมายถึงแบบนี้หรือไง?

【ภูเขาเมฆขาวดอกดอก: ???】

【อีกาดำขาวเข้าคู่กันทั่วหล้า: ???】

【เกิดมาก็ไม่ใช่สายฮา: ???】

【......】

【วันฝนพรำของพี่แมลงสาบ (เลเวล 65): ? สตรีมเมอร์เชื่อฟังขนาดนี้เลยเหรอ? ลูกพี่ลูกน้องสาวหนูดุอยู่นะ (กลัวแล้ว)】

【ฟังไม่พูด: โห มีเสี่ยขาจรมาแล้ว! เร็ว ๆ ชวนจื่อ มีงานเข้าแล้ว!】

【ฟังไม่พูด: @วันฝนพรำของพี่แมลงสาบ เสี่ยครับ ผ่านมาแล้วอย่าพลาดนะครับ ชวนจื่อ สตรีมเมอร์มากความสามารถที่แปลงโฉมได้ร้อยแบบ คุ้มค่าแก่การแวะชม!】

【วันฝนพรำของพี่แมลงสาบ: ผมไม่ค่อยสนใจความสามารถของสตรีมเมอร์เท่าไร แต่สนใจลูกพี่ลูกน้องสาวหนูของสตรีมเมอร์อยู่ (ทำหน้าหมา)】

【วันฝนพรำของพี่แมลงสาบ: สตรีมเมอร์ พาผมไปดูลูกพี่ลูกน้องสาวหนูหน่อยสิ ผมว่าเราน่าจะเหมาะกันนะ คนหนึ่งพี่แมลงสาบ อีกคนสาวหนู (สูบบุหรี่)】

【วันฝนพรำของพี่แมลงสาบ ส่งจรวดให้สตรีมเมอร์ อี้เย่ชิงชวน 1 ลำ (10,000 เหรียญเหมียว)】

เย่ชิงชวนมองหน้าจอแชต สีหน้าไม่ค่อยดีนัก ถึงจะรู้ว่าพวกเขาไม่ได้คิดร้าย แค่หยอกกันเล่น แต่ลูกพี่ลูกน้องของเขาไม่ใช่สาวหนูสักหน่อย! แล้วจะมีหนูที่ไหนสวยเท่าลูกพี่ลูกน้องเขาอีกล่ะ! (ตบโต๊ะ)

เย่ชิงชวนพูดอย่างจริงจัง: “ขอบคุณพี่แมลงสาบสำหรับจรวดนะครับ แต่ไม่ใช่แค่พี่แมลงสาบ ทุกคนด้วย อย่าเรียกลูกพี่ลูกน้องผมว่าสาวหนูเลย เธอสวยมาก อย่าเอาสัตว์อย่างหนูมาปนกับเธอสิครับ”

【วันฝนพรำของพี่แมลงสาบ: ได้ ๆ ผมผิดเอง ไม่พูดแล้ว แต่ขอดูหน้าลูกพี่ลูกน้องคนสวยของสตรีมเมอร์หน่อยได้ไหม? ยังไงผมก็ไม่เห็นกับตา อาศัยแค่คำพูดของสตรีมเมอร์ ผมก็เชื่อไม่ลงหรอก (สงสัย)】

【เกิดมาก็ไม่ใช่สายฮา: ใช่เลย ชวนจื่อ พาพวกเราดูลูกพี่ลูกน้องคนสวยหน่อยสิ】

【อีกาดำขาวเข้าคู่กันทั่วหล้า: +1 อยากเห็นลูกพี่ลูกน้องคนสวย】

【เดินไปหยุดไปแล้วมองอีก: Me too ฉันก็อยากเห็น ชวนจื่อ พวกเราเป็นพี่น้องกันนะ ความปรารถนาสุดท้ายก่อนเลิกงานของพี่น้อง นายคงไม่ปฏิเสธหรอกใช่ไหม (เบิกตากว้าง)】

【หัวหน้าผู้คุมงาน: พี่ชายข้างบนแอบอู้งานอยู่ นายจบเห่แล้ว ฉันจะฟ้องเจ้านายพวกนาย】

【เดินไปหยุดไปแล้วมองอีก: .......】

【......】

เย่ชิงชวนลังเลอยู่บ้าง จะให้ดูดีไหมนะ?

【วันฝนพรำของพี่แมลงสาบ ส่งจรวดให้สตรีมเมอร์ อี้เย่ชิงชวน 1 ลำ (10,000 เหรียญเหมียว)】×2×3

【วันฝนพรำของพี่แมลงสาบ: เพิ่มให้อีก 3 จรวด เป็นค่าตัวตอนลูกพี่ลูกน้องคนสวยออกกล้อง (จริงใจ)】

เย่ชิงชวน: “.......”

พูดตามตรง เขาเริ่มใจอ่อนแล้ว ลูกพี่ลูกน้องแค่ออกกล้องแป๊บเดียว เขาก็ได้เงินมา 1,500 แล้ว บวกจรวดลำก่อนเข้าไปก็ 2,000 เลยนะ

【ซี.: ดูหน่อย】

【ซี. ส่งคาร์นิวัลให้สตรีมเมอร์ อี้เย่ชิงชวน 1 ชิ้น (30,000 เหรียญเหมียว)】×2×3

【คุณซีไปไหนไม่ได้ไป! คุณซียังอยู่!】

【เร็ว ๆ คุณซีก็อยากดู ชวนจื่อ นายยังรออะไรอยู่ นี่เป็นโอกาสเดียวที่จะรั้งเสี่ยใหญ่ของนายไว้แล้วนะ!】

【โอกาสมาแล้ว รีบคว้าไว้สิ!】

【.......】

เย่ชิงชวน: “!!!”

ให้ตายสิ!

คุณซี!

เขาลุกพรวดขึ้นยืน ในใจคิดว่า น้องเอ๊ย ไม่มีทางเลือกแล้วนะ แค่ให้ดูแวบเดียว ออกกล้องนิดเดียวเอง เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว ขอรั้ง “คุณซี” ไว้สักหน่อยก็แล้วกัน

เย่ชิงชวน: “ในเมื่อทุกคนอยากเห็นลูกพี่ลูกน้องผมขนาดนั้น งั้นชวนจื่อไปตามเธอมาก็แล้วกันครับ”

【แค่จะดูลูกพี่ลูกน้องเอง ทำไมน้ำเสียงชวนจื่อถึงฟังดูห่อเหี่ยวจัง (ทำหน้าหมา)】

【ลมหนาวพัดผ่านแม่น้ำอี้สุ่ย นักรบออกศึกแล้วไม่หวนคืน คงไม่ใช่ว่าลูกพี่ลูกน้องนิสัยไม่ดี ชวนจื่อเลยกลัวโดนซ้อมหรอกนะ】

【เป็นไปได้นะ เมื่อกี้น้ำเสียงลูกพี่ลูกน้องฟังดูดุอยู่เหมือนกัน (ฮ่า ๆ ๆ)】

【......】

เย่ชิงชวน: “......ลูกพี่ลูกน้องผมไม่ดุจริง ๆ”

เขาแค่กำลังคิดว่าจะบอกลูกพี่ลูกน้องยังไงว่าตัวเองตกงานแล้ว เฮ้อ ปิดไม่มิดแล้วสินะ

เสียงประตูเปิดดังขึ้น

เสิ่นหว่านอี้ไม่ได้หันกลับมา: “รอฉันดูตอนนี้จบก่อน แล้วเราไปกินข้าวกัน อ้อ ฉันสั่งชานมให้แกด้วย มารับไปสิ”

【โห เสียงลูกพี่ลูกน้องเพราะมากเลย】

【หน้าด้านข้างนี่สมบูรณ์แบบสุด ๆ ยอมรับเลย ชวนจื่อไม่ได้หลอกพวกเรา ลูกพี่ลูกน้องสวยมากจริง ๆ! (กดไลก์)】

【ว้าว ลูกพี่ลูกน้องใจดีจัง ถึงกับสั่งชานมให้ชวนจื่อด้วย น้องสาวแสนดีที่หาไม่ได้อีกแล้ว น้องสาวฉันมีแต่จะใช้ให้ฉันสั่งให้ (ปิดปากร้องไห้)】

【.......】

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป