【ซี. เข้าสู่ห้องไลฟ์】
เย่ชิงชวนยังใจลอยอยู่ ไม่ทันรู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าคุณซีที่เขาเฝ้าคิดถึงได้เข้ามาแล้ว
แต่คนในห้องไลฟ์เห็นกันหมด ทุกคนพร้อมใจกันทักทายอย่างรวดเร็ว
【ภูเขาเมฆขาวดอกตู๋ตัว: ยินดีต้อนรับคุณซีกลับมา! ทุกคนลุกขึ้นยืน!】
【เกิดมาไม่ใช่สายฮา: ยินดีต้อนรับคุณซีกลับมา! ทุกคนลุกขึ้นยืน!】
【ชวนไม่ใช่ชวน: ยินดีต้อนรับคุณซีกลับมา! ทุกคนลุกขึ้นยืน!】
【.......】
ท่ามกลางข้อความที่หลั่งไหลเต็มหน้าจอ เย่ชิงชวนสะดุ้งจนได้สติขึ้นมาทันที ดวงตาเป็นประกาย เสียงก้องกังวานว่า “ยินดีต้อนรับคุณซีกลับบ้านครับ!”
ความคาดหวังและความยินดีในน้ำเสียงปิดไม่มิด เขาเพิ่งคิดอยู่หมาด ๆ ว่าคุณซีจะมา แล้วคุณซีก็มาจริง ๆ ฮือ ซึ้งใจจัง สงสัยจะรู้ว่าเขาหิว เลยตั้งใจมาป้อนข้าวให้
【นักเดินทางบนเส้นทาง: จุ๊ ๆ ชวนจื่อ นายช่วยเก็บอาการหน่อยได้ไหม ชัดเจนเกินไปแล้วนะ (แว่นกันแดด)】
เย่ชิงชวนยิ้มแฉ่ง “คุณซีอยากดูชวนจื่อแสดงความสามารถอะไร บอกมาได้เลยครับ รับรองว่าถูกใจแน่นอน!”
【ซี. (เลเวล 100): ไม่มีอะไรอยากดูหรอก ที่ควรดูก็ดูหมดแล้ว (เหม่อลอย)】
เย่ชิงชวน “!!!”
บ้าเอ๊ย!
คุณซีหมายความว่ายังไง?
เบื่อเขาแล้วเหรอ?
ไม่ได้นะ!
เขาต้องพึ่งคุณซีประทังชีวิต ถ้าคุณซีเบื่อเขาแล้ว เขาจะทำยังไงล่ะ?
รอยยิ้มบนใบหน้าพลันหายวับไป
สีหน้าเขาเคร่งขรึมลงเล็กน้อย แฝงความกระวนกระวาย “คุณซี ต่อไปคงไม่เข้ามาหาผมแล้วใช่ไหมครับ...”
【ซี.: ไม่รู้สิ อาจจะ? เป็นไปได้? น่าจะมั้ง?】
!
เย่ชิงชวนยังไม่ทันพูดอะไร คนในห้องไลฟ์ก็พากันโวยวาย รั้งคุณซีไว้ไม่ให้ไป
ล้อเล่นอะไรกัน?
คุณซีจะไม่มาแล้วเหรอ?
แบบนั้นไม่ได้นะ ถ้าหวังพึ่งพวกเราจน ๆ พี่น้องกลุ่มนี้ จะเอาอะไรไปเลี้ยงชวนจื่อล่ะ
เสิ่นหว่านอี้ที่อยู่อีกด้าน “!!!”
เธอเลิกดูละคร หันไปมองประตูห้องนอนที่อยู่ไม่ไกล เสียงนั้น... พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธออยู่บ้านเหรอ?
แต่วันนี้วันพุธนะ วันทำงานแบบนี้จะอยู่บ้านได้ยังไง?
อีกอย่าง เมื่อกี้เธอทำเสียงดังขนาดนั้น ถ้าอยู่บ้านก็น่าจะรู้แล้วว่าเธอมา แต่กลับไม่ออกมาเลยเหรอ?
น่าตีจริง ๆ!
หรือรู้ว่าเธอจะกินมื้อใหญ่ ก็เลยเสียดายอาหาร?
เสิ่นหว่านอี้คิดว่า ถ้าเป็นแบบนั้นยิ่งน่าตีเข้าไปใหญ่!
แต่พอหันกลับไปมองละคร ตัวเอกชายหญิงกำลังจะได้เจอกันแล้ว ดูฉากนี้จบค่อยไปหาเขาก็แล้วกัน
คิดได้ดังนั้น เธอก็หันกลับไปสนใจละครตรงหน้าอีกครั้ง
แต่...
เสียงดังเข้าหูมาเป็นระลอก
พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธอโวยวายอะไรนักหนา!
หนวกหูชะมัด!
บรรยากาศแสนหวานตอนตัวเอกชายหญิงจูบกันถูกเสียงโวยวายของเขาทำลายหมดแล้ว!
เสิ่นหว่านอี้เริ่มโมโห
เธอไม่รู้เลยว่าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องกำลังคร่ำครวญเพราะใกล้จะเสียพี่ใหญ่คนหนึ่งไป ซึ่งเป็นพี่ใหญ่เพียงคนเดียวของเขาด้วย
เย่ชิงชวนอ้อนวอนสุดชีวิต “อย่าเลยครับ คุณซี อย่าไปเลย คุณก็เหมือนพี่ชายผมนั่นแหละ เป็นพี่แล้วจะไม่มาหาน้องได้ยังไงครับ!”
【ซี.: ก่อนจะไป อย่างน้อยฉันจะเลี้ยงนายให้อิ่มสักมื้อ】
【ซี. ส่งงานคาร์นิวัลให้สตรีมเมอร์ อี้เย่ชิงชวน 1 ชิ้น (30,000 เหรียญเหมียว)】
【ซี. ส่งงานคาร์นิวัลให้สตรีมเมอร์ อี้เย่ชิงชวน 10 ชิ้น (300,000 เหรียญเหมียว)】
【........】
【ซี. ส่งงานคาร์นิวัลให้สตรีมเมอร์ อี้เย่ชิงชวน 30 ชิ้น (900,000 เหรียญเหมียว)】
【........】
เย่ชิงชวนมองงานคาร์นิวัลเต็มหน้าจอ แต่กลับไม่รู้สึกดีใจเลยสักนิด ให้ตายสิ มื้อเดียวกับอิ่มทุกมื้อมันต่างกันนะ เขาแยกออกหรอก
เขาไม่อยากกินมื้อเดียวแล้วอ้วนพรวดพราดสักหน่อย
สิ่งที่เขาต้องการคือการสนับสนุนต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ ต่างหาก
บ้าจริง!
ใครกัน!
ใครทำให้คุณซีหมดความสนใจในตัวเขา!
【ภูเขาเมฆขาวดอกตู๋ตัว: โห! ดูท่าคุณซีจะไปจริง ๆ แล้วนะ (ถอนหายใจ)】
【นักเดินทางบนเส้นทาง: เฮ้อ น่าเสียดาย ชวนจื่อ ตอนนี้แม้แต่พี่ใหญ่คนเดียวของนายก็จะไม่เหลือแล้ว (ถอนหายใจ)】
【เกิดมาไม่ใช่สายฮา: ไม่เป็นไรนะชวนจื่อ ถึงคุณซีจะไปแล้ว แต่พวกเราจะอยู่เป็นเพื่อนนายเอง ไม่ต้องซึ้งมากล่ะ (หน้าหมา)】
เย่ชิงชวน “.......”
อย่ามาซ้ำเติมกันตรงแผลได้ไหม?
“คุณซี พี่ซี อย่าส่งของแล้วครับ ชวนจื่อไม่อยากให้พี่ไปจริง ๆ นะ พี่! พี่ชาย! อย่าส่งแล้วครับ!”
เย่ชิงชวนร้องรั้งเสียงดัง ใคร ๆ ก็ฟังออกว่าน้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความอาลัย
ถ้าส่งของหมด เขาก็หมดตัวพอดี!
แค่พึ่งพาพี่น้องจน ๆ ในห้องไลฟ์ เขาก็แทบจะจ่ายค่าเช่าห้องไม่ไหวแล้ว!
มือที่เสิ่นหว่านอี้จับแก้วชานมอยู่สั่นนิด ๆ พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธอโวยวายอะไรไม่หยุด หนวกหูจริง ๆ!
เธอลุกขึ้น
เดินไปหน้าประตูห้องนอน
ยกมือเคาะประตู “พี่ ทำอะไรเสียงดังอยู่ได้ ช่วยเบาเสียงหน่อยได้ไหม”
เสียงของเธอไม่ดังมาก แต่คนในห้องปกติต้องได้ยินอยู่แล้ว ทว่าเย่ชิงชวนใส่หูฟังไร้สายอยู่ตอนนี้ จึงไม่ได้ยินเสียงเธอเลย
เสิ่นหว่านอี้ที่ยืนอยู่หน้าประตูเริ่มหมดคำจะพูด เธอพบว่าหลังจากเธอส่งเสียง พี่ชายลูกพี่ลูกน้องกลับยิ่งตะโกนดังขึ้นเรื่อย ๆ
กำหมัดแน่นแล้วนะ
เขาโวยวายเรื่องอะไรกันแน่?
เธอทุบประตู
เสิ่นหว่านอี้ “เย่ชิงชวน เลิกตะโกนได้แล้ว หนวกหูจะตาย!”
แต่เย่ชิงชวนจะได้ยินได้ยังไงล่ะ
ถึงเขาจะไม่ได้ยิน แต่คนในห้องไลฟ์ได้ยินเต็มสองหู
【ภูเขาเมฆขาวดอกตู๋ตัว: ?!!】
【อีกาดำขาวเข้าคู่กัน: ?!!】
【ฝันกลางวันของนักตกปลา: ?!!】
【.......】
【เกิดมาไม่ใช่สายฮา: ให้ตายสิ! ชวนจื่อ! ที่บ้านนายไม่ใช่หนู แต่เป็นน้องสาวลูกพี่ลูกน้องเหรอ ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก ยังหลอกควักกระเป๋าพวกเราอีก!】
【ใช่เลย ใช่เลย เสียหัวใจดวงน้อยของฉันไปตั้ง 10 ดวง】
【เบียร์แก้วใหญ่ของฉัน เอาคืนมา!】
【ความอยากรู้อยากเห็นของพวกเราสูญเปล่าหมด เอาคืนมา!】
【.......】
เย่ชิงชวน “???”
น้อง... น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของเขาเหรอ?