หลังรับหน้าที่ไลฟ์แทน ฉันก็กลายเป็นขวัญใจเหล่าเศรษฐีเพราะความสวย

ตอนที่ 4 ซี?

5 นาที· 1K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【ซี. เข้าสู่ห้องไลฟ์】

เย่ชิงชวนยังใจลอยอยู่ ไม่ทันรู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าคุณซีที่เขาเฝ้าคิดถึงได้เข้ามาแล้ว

แต่คนในห้องไลฟ์เห็นกันหมด ทุกคนพร้อมใจกันทักทายอย่างรวดเร็ว

【ภูเขาเมฆขาวดอกตู๋ตัว: ยินดีต้อนรับคุณซีกลับมา! ทุกคนลุกขึ้นยืน!】

【เกิดมาไม่ใช่สายฮา: ยินดีต้อนรับคุณซีกลับมา! ทุกคนลุกขึ้นยืน!】

【ชวนไม่ใช่ชวน: ยินดีต้อนรับคุณซีกลับมา! ทุกคนลุกขึ้นยืน!】

【.......】

ท่ามกลางข้อความที่หลั่งไหลเต็มหน้าจอ เย่ชิงชวนสะดุ้งจนได้สติขึ้นมาทันที ดวงตาเป็นประกาย เสียงก้องกังวานว่า “ยินดีต้อนรับคุณซีกลับบ้านครับ!”

ความคาดหวังและความยินดีในน้ำเสียงปิดไม่มิด เขาเพิ่งคิดอยู่หมาด ๆ ว่าคุณซีจะมา แล้วคุณซีก็มาจริง ๆ ฮือ ซึ้งใจจัง สงสัยจะรู้ว่าเขาหิว เลยตั้งใจมาป้อนข้าวให้

【นักเดินทางบนเส้นทาง: จุ๊ ๆ ชวนจื่อ นายช่วยเก็บอาการหน่อยได้ไหม ชัดเจนเกินไปแล้วนะ (แว่นกันแดด)】

เย่ชิงชวนยิ้มแฉ่ง “คุณซีอยากดูชวนจื่อแสดงความสามารถอะไร บอกมาได้เลยครับ รับรองว่าถูกใจแน่นอน!”

【ซี. (เลเวล 100): ไม่มีอะไรอยากดูหรอก ที่ควรดูก็ดูหมดแล้ว (เหม่อลอย)】

เย่ชิงชวน “!!!”

บ้าเอ๊ย!

คุณซีหมายความว่ายังไง?

เบื่อเขาแล้วเหรอ?

ไม่ได้นะ!

เขาต้องพึ่งคุณซีประทังชีวิต ถ้าคุณซีเบื่อเขาแล้ว เขาจะทำยังไงล่ะ?

รอยยิ้มบนใบหน้าพลันหายวับไป

สีหน้าเขาเคร่งขรึมลงเล็กน้อย แฝงความกระวนกระวาย “คุณซี ต่อไปคงไม่เข้ามาหาผมแล้วใช่ไหมครับ...”

【ซี.: ไม่รู้สิ อาจจะ? เป็นไปได้? น่าจะมั้ง?】

!

เย่ชิงชวนยังไม่ทันพูดอะไร คนในห้องไลฟ์ก็พากันโวยวาย รั้งคุณซีไว้ไม่ให้ไป

ล้อเล่นอะไรกัน?

คุณซีจะไม่มาแล้วเหรอ?

แบบนั้นไม่ได้นะ ถ้าหวังพึ่งพวกเราจน ๆ พี่น้องกลุ่มนี้ จะเอาอะไรไปเลี้ยงชวนจื่อล่ะ

เสิ่นหว่านอี้ที่อยู่อีกด้าน “!!!”

เธอเลิกดูละคร หันไปมองประตูห้องนอนที่อยู่ไม่ไกล เสียงนั้น... พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธออยู่บ้านเหรอ?

แต่วันนี้วันพุธนะ วันทำงานแบบนี้จะอยู่บ้านได้ยังไง?

อีกอย่าง เมื่อกี้เธอทำเสียงดังขนาดนั้น ถ้าอยู่บ้านก็น่าจะรู้แล้วว่าเธอมา แต่กลับไม่ออกมาเลยเหรอ?

น่าตีจริง ๆ!

หรือรู้ว่าเธอจะกินมื้อใหญ่ ก็เลยเสียดายอาหาร?

เสิ่นหว่านอี้คิดว่า ถ้าเป็นแบบนั้นยิ่งน่าตีเข้าไปใหญ่!

แต่พอหันกลับไปมองละคร ตัวเอกชายหญิงกำลังจะได้เจอกันแล้ว ดูฉากนี้จบค่อยไปหาเขาก็แล้วกัน

คิดได้ดังนั้น เธอก็หันกลับไปสนใจละครตรงหน้าอีกครั้ง

แต่...

เสียงดังเข้าหูมาเป็นระลอก

พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธอโวยวายอะไรนักหนา!

หนวกหูชะมัด!

บรรยากาศแสนหวานตอนตัวเอกชายหญิงจูบกันถูกเสียงโวยวายของเขาทำลายหมดแล้ว!

เสิ่นหว่านอี้เริ่มโมโห

เธอไม่รู้เลยว่าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องกำลังคร่ำครวญเพราะใกล้จะเสียพี่ใหญ่คนหนึ่งไป ซึ่งเป็นพี่ใหญ่เพียงคนเดียวของเขาด้วย

เย่ชิงชวนอ้อนวอนสุดชีวิต “อย่าเลยครับ คุณซี อย่าไปเลย คุณก็เหมือนพี่ชายผมนั่นแหละ เป็นพี่แล้วจะไม่มาหาน้องได้ยังไงครับ!”

【ซี.: ก่อนจะไป อย่างน้อยฉันจะเลี้ยงนายให้อิ่มสักมื้อ】

【ซี. ส่งงานคาร์นิวัลให้สตรีมเมอร์ อี้เย่ชิงชวน 1 ชิ้น (30,000 เหรียญเหมียว)】

【ซี. ส่งงานคาร์นิวัลให้สตรีมเมอร์ อี้เย่ชิงชวน 10 ชิ้น (300,000 เหรียญเหมียว)】

【........】

【ซี. ส่งงานคาร์นิวัลให้สตรีมเมอร์ อี้เย่ชิงชวน 30 ชิ้น (900,000 เหรียญเหมียว)】

【........】

เย่ชิงชวนมองงานคาร์นิวัลเต็มหน้าจอ แต่กลับไม่รู้สึกดีใจเลยสักนิด ให้ตายสิ มื้อเดียวกับอิ่มทุกมื้อมันต่างกันนะ เขาแยกออกหรอก

เขาไม่อยากกินมื้อเดียวแล้วอ้วนพรวดพราดสักหน่อย

สิ่งที่เขาต้องการคือการสนับสนุนต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ ต่างหาก

บ้าจริง!

ใครกัน!

ใครทำให้คุณซีหมดความสนใจในตัวเขา!

【ภูเขาเมฆขาวดอกตู๋ตัว: โห! ดูท่าคุณซีจะไปจริง ๆ แล้วนะ (ถอนหายใจ)】

【นักเดินทางบนเส้นทาง: เฮ้อ น่าเสียดาย ชวนจื่อ ตอนนี้แม้แต่พี่ใหญ่คนเดียวของนายก็จะไม่เหลือแล้ว (ถอนหายใจ)】

【เกิดมาไม่ใช่สายฮา: ไม่เป็นไรนะชวนจื่อ ถึงคุณซีจะไปแล้ว แต่พวกเราจะอยู่เป็นเพื่อนนายเอง ไม่ต้องซึ้งมากล่ะ (หน้าหมา)】

เย่ชิงชวน “.......”

อย่ามาซ้ำเติมกันตรงแผลได้ไหม?

“คุณซี พี่ซี อย่าส่งของแล้วครับ ชวนจื่อไม่อยากให้พี่ไปจริง ๆ นะ พี่! พี่ชาย! อย่าส่งแล้วครับ!”

เย่ชิงชวนร้องรั้งเสียงดัง ใคร ๆ ก็ฟังออกว่าน้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความอาลัย

ถ้าส่งของหมด เขาก็หมดตัวพอดี!

แค่พึ่งพาพี่น้องจน ๆ ในห้องไลฟ์ เขาก็แทบจะจ่ายค่าเช่าห้องไม่ไหวแล้ว!

มือที่เสิ่นหว่านอี้จับแก้วชานมอยู่สั่นนิด ๆ พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธอโวยวายอะไรไม่หยุด หนวกหูจริง ๆ!

เธอลุกขึ้น

เดินไปหน้าประตูห้องนอน

ยกมือเคาะประตู “พี่ ทำอะไรเสียงดังอยู่ได้ ช่วยเบาเสียงหน่อยได้ไหม”

เสียงของเธอไม่ดังมาก แต่คนในห้องปกติต้องได้ยินอยู่แล้ว ทว่าเย่ชิงชวนใส่หูฟังไร้สายอยู่ตอนนี้ จึงไม่ได้ยินเสียงเธอเลย

เสิ่นหว่านอี้ที่ยืนอยู่หน้าประตูเริ่มหมดคำจะพูด เธอพบว่าหลังจากเธอส่งเสียง พี่ชายลูกพี่ลูกน้องกลับยิ่งตะโกนดังขึ้นเรื่อย ๆ

กำหมัดแน่นแล้วนะ

เขาโวยวายเรื่องอะไรกันแน่?

เธอทุบประตู

เสิ่นหว่านอี้ “เย่ชิงชวน เลิกตะโกนได้แล้ว หนวกหูจะตาย!”

แต่เย่ชิงชวนจะได้ยินได้ยังไงล่ะ

ถึงเขาจะไม่ได้ยิน แต่คนในห้องไลฟ์ได้ยินเต็มสองหู

【ภูเขาเมฆขาวดอกตู๋ตัว: ?!!】

【อีกาดำขาวเข้าคู่กัน: ?!!】

【ฝันกลางวันของนักตกปลา: ?!!】

【.......】

【เกิดมาไม่ใช่สายฮา: ให้ตายสิ! ชวนจื่อ! ที่บ้านนายไม่ใช่หนู แต่เป็นน้องสาวลูกพี่ลูกน้องเหรอ ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก ยังหลอกควักกระเป๋าพวกเราอีก!】

【ใช่เลย ใช่เลย เสียหัวใจดวงน้อยของฉันไปตั้ง 10 ดวง】

【เบียร์แก้วใหญ่ของฉัน เอาคืนมา!】

【ความอยากรู้อยากเห็นของพวกเราสูญเปล่าหมด เอาคืนมา!】

【.......】

เย่ชิงชวน “???”

น้อง... น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของเขาเหรอ?

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป