การประชุมใกล้สิ้นสุด เจียงอวิ๋นถานกวาดตามองไปทางประตูด้านข้างโดยไม่ตั้งใจ แต่กลับเห็นเสิ่นเฮ่อกุยกำลังยืนพิงขอบประตู มองเธอด้วยรอยยิ้ม
เจียงอวิ๋นถานใจสั่นสะท้าน ฉีกยิ้มอย่างรู้ใจ
เธอหันไปกล่าวกับทุกคนว่า "การประชุมวันนี้สิ้นสุดเพียงเท่านี้ ทุกคนกลับไปเตรียมตัวกันได้"
เธอพูดจบก็เห็นเสิ่นเฮ่อกุยทำสัญญาณมือ บอกว่าเขาจะไปรอที่ห้องทำงาน
-
เจียงอวิ๋นถานเปิดประตูห้องทำงาน ก็เห็นเสิ่นเฮ่อกุยกำลังยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ มองดูต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่พร่ามัวท่ามกลางสายฝนและหมอก
ว่ากันว่าพวกที่เชี่ยวชาญด้านต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์โดยเฉพาะพอจะรู้แล้วว่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์คือต้นอะไร เพียงแต่ยังต้องรอการตรวจสอบเพิ่มเติม
เพราะถึงที่สุดแล้ว ตัวเลือกที่พวกเขาให้มาหลายตัว ล้วนเป็นต้นไม้ในตำนานทั้งสิ้น พวกเขาไม่เคยเห็น และไม่มีบันทึกใดหลงเหลือให้ยืนยัน
เนื่องจากตอนนี้ยังอยู่ในขั้นคาดเดา จึงยังไม่มีใครกล้าสรุปคุณสมบัติของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์โดยพลการ เพราะอย่างไรเสีย มันก็สำคัญเกินไป
เจียงอวิ๋นถานเห็นเสิ่นเฮ่อกุย ก็พุ่งเข้าใส่เขาดุจนกนางแอ่นบินเข้ารัง เสิ่นเฮ่อกุยรีบก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว รับร่างนั้นเข้ามาในอ้อมแขนอย่างมั่นคง
เจียงอวิ๋นถานซบลงบนร่างเขา ทั้งตัวผ่อนคลายลง
"เป็นอะไรไป? หัวหน้าฐานที่มั่นของเราเมื่อกี้ยังรับมือได้คล่องแคล่วอยู่เลยไม่ใช่หรือ?" เสิ่นเฮ่อกุยนวดบั้นเอวให้เธอ เดาว่าวันนี้เธอไม่ได้ยืนนาน ก็นั่งนาน