เจียงอวิ๋นถานยิ้มบาง "พวกเจ้าได้พักสักพักก็ดีเหมือนกัน"
"ครั้งนี้ เจ้าอยากแลกอะไรกับข้า"
ฮวาชิวพูดตรง ๆ "ข้าต้องการของที่ช่วยให้พวกเราอยู่รอดในฤดูหนาว"
"เช่น เสื้อผ้ากันหนาว อาหารที่เก็บได้นาน เกลือและน้ำตาล"
ถ้าฮวาชิวมาขอสิ่งนี้เมื่อหนึ่งหรือสองสัปดาห์ก่อน นางอาจจะตอบตกลงไม่ได้
แต่ช่วงนี้ ผู้มีพลังพิเศษในฐานที่มั่นร่วมใจกันใช้พลังเร่งการเติบโตของฝ้ายจนได้จำนวนมาก ฐานเร่งผลิตเสื้อโค้ตและกางเกงผ้าฝ้ายออกมาชุดหนึ่ง ทำให้คนในฐานไม่ต้องทนหนาวโดยไม่มีเสื้อผ้าหนา ๆ ใส่
ในสถานการณ์ตอนนี้ พวกเขาไม่ได้ซักเสื้อผ้ากันทุกวัน ดังนั้นแต่ละคนมีเสื้อคลุมสักตัวสองตัวก็พอใช้ไปก่อน
สำหรับหลายคนแล้ว คะแนนที่จะเอาไปซื้อเสื้อผ้าอีกชุด สู้เอาไปซื้อกินซื้อดื่ม จะได้ยกระดับชีวิตจริง ๆ
ดังนั้น เสื้อโค้ตผ้าฝ้ายของฐานจึงถูกกวาดเกลี้ยงในช่วงแรก ๆ ที่วางขาย แต่พอทุกคนมีชุดผ้าฝ้ายครบกันแล้ว เสื้อผ้าในร้านค้าก็ไม่ได้รับความนิยมเท่าไร
เทียบกับเสื้อผ้าฝ้ายแล้ว หินอุ่นที่เจียงอวิ๋นถานนำออกมาขายกลับดึงดูดใจกว่า
เจียงอวิ๋นถานรู้สถานการณ์นี้ดี ดังนั้นเมื่อฮวาชิวเอ่ยปาก นางจึงไม่รู้สึกลำบากใจ
นึกถึงสภาพของฮวาชิวตอนนี้ นางจำเป็นต้องมีทรัพยากรเพื่อให้ผู้คนเชื่อถือว่าเป็น "เทพธิดา"
ตอนนี้นางมีทรัพยากรเหลือเฟือ จึงยินดีแลกเปลี่ยนกับฮวาชิวมากขึ้น