เช่นเดียวกับเขา ยังมีเหอจวิน และอีกหลายคนจากตระกูลเมิ่งและตระกูลโหลว
แต่คนส่วนใหญ่กลับจับจ้องไปที่เสิ่นชิงซาน หากหวังหวยชวนจะถอยลงมา คนที่มีโอกาสนั่งตำแหน่งหัวหน้าฐานที่มั่นมากที่สุดก็คือเสิ่นชิงซาน
ความสามารถของเขาไม่ด้อยเลย คนหนุ่มสาวในบ้านก็เก่งกาจ อีกทั้งตัวเองยังมีนกกระเรียนมงกุฎแดงกลายพันธุ์ คงไม่มีใครสู้เขาได้
เสิ่นชิงซานเห็นหลายคนกำลังประเมินตน ก็หัวเราะเบา ๆ สองที “ท่านหวังพูดถูก ตำแหน่งหัวหน้าฐานที่มั่นควรให้คนที่เก่งกว่ามานั่ง”
“พวกเราแก่แล้ว ต่อให้ฝึกฝนพลังพิเศษหนักแค่ไหนก็ตามคนหนุ่มไม่ทัน แล้วพวกเขายังรู้สถานการณ์ข้างนอกชัดเจนกว่าพวกเราที่ไม่ค่อยออกไปไหน ตำแหน่งหัวหน้าฐานที่มั่นก็ควรเป็นของพวกเขา”
เจียงอวิ๋นถานได้ยินดังนั้น สายตาก็กวาดมองพวกเขาโดยไม่รู้ตัว รู้สึกว่าพวกเขาจงใจพูดอย่างนี้...
บางที พวกเขาอาจคิดว่าพลังพิเศษของตัวเองมีขีดจำกัด กลัวว่าหากกุมอำนาจในภายหน้า จะต้องให้คนอื่นมาคอยปกป้องความปลอดภัย กลายเป็นจุดอ่อนของฐานที่มั่น
คนที่เพิ่งคาดเดาว่าหัวหน้าฐานที่มั่นคนต่อไปน่าจะเป็นเสิ่นชิงซาน พลันรู้สึกเหมือนตื่นจากฝัน
ก็นั่นแหละ ถ้าเปลี่ยนเป็นเสิ่นชิงซาน เมื่อครู่พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องพูดคำพวกนั้น
มีคนถามขึ้นว่า “ในความเห็นของทั้งสองท่าน หัวหน้าฐานที่มั่นคนใหม่ควรเป็นใคร”
ไม่มีใครออกมาบอกว่า ถ้าหวังหวยชวนกับเสิ่นชิงซานไม่รับ พวกเขาจะรับเอง ช่วงนี้ทุกคนรู้ดีว่านั่นไม่ใช่งานดีอะไร