ราชครูผู้ไม่มีวันตาย

ตอนที่ 8 หนทางอมตะยาวไกล หวนมองยังเห็นเจ้า

6 นาที· 1.5K คำ

สำนักหลิงหลง

ผู้บำเพ็ญเซียนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลมาจากทุกสารทิศ

บ้างเหินกระบี่มา บ้างขี่เมฆหมอก และบ้างก็ควบคุมสัตว์อสูรบินได้ทรงพลัง

ผู้คนเหล่านี้มาที่นี่ด้วยจุดประสงค์เดียวคือร่วมยินดีที่ "เซียนหญิงฉางเซิง" แห่งสำนักหลิงหลงขึ้นรับตำแหน่งผู้อาวุโส

เซียนหญิงฉางเซิงมาถึงสำนักหลิงหลงเมื่อเจ็ดสิบปีก่อน ด้วยพรสวรรค์ในการฝึกตนของนาง ภายในเวลาเพียงเจ็ดสิบปีนางก็บรรลุถึงขอบเขตปฐมวิญญาณ

ความเร็วในการฝึกฝนเช่นนี้ แม้ทั่วราชวงศ์ต้าเฉียนก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน

ทว่าสิ่งที่ผู้คนกล่าวขานถึงเซียนหญิงฉางเซิงมากที่สุด นอกจากพรสวรรค์ด้านการฝึกตนแล้ว ก็คือหัวใจแห่งเต๋าที่แน่วแน่ดั่งหินผาของนาง

ไม่ก่อเรื่องบาดหมาง ไม่ผูกสัมพันธ์คู่บำเพ็ญ และยังมองข้ามอำนาจในสำนักราวกับอากาศธาตุ

หากมีผู้ถามถึงจุดมุ่งหมายในการบำเพ็ญอย่างทุกข์ทรมานของนาง คำตอบของนางมีเพียงสองคำเสมอ

"เป็นอมตะ!"

......

"เนี่ยนเซิง พิธีใกล้จะเริ่มแล้ว"

เสียงหนึ่งปลุกหลี่เนี่ยนเซิงที่กำลังเหม่อลอยอยู่บนยอดเขาให้ตื่นขึ้น

เมื่อได้ยินเสียงเรียก หลี่เนี่ยนเซิงก็ถอนหายใจเบา ๆ แล้วค่อย ๆ หันกลับมา ผู้ที่มาคืออาจารย์ผู้ให้การเริ่มต้นของนาง สุ่ยหลิงหลง

มองสุ่ยหลิงหลงตรงหน้า หลี่เนี่ยนเซิงเอ่ยเสียงเบา "ท่านอาจารย์ ศิษย์ไม่อยากเป็นผู้อาวุโส ศิษย์เพียงต้องการฝึกฝนอย่างสงบ"

ได้ยินดังนั้น สุ่ยหลิงหลงกล่าว "เจ้ายังวางเขาไม่ลงอีกหรือ?"

"ข้าเดินบนเส้นทางบำเพ็ญเซียนก็เพื่อเขา หากไร้เขา ทุกสิ่งก็ไร้ความหมาย"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป