สำนักหลิงหลง
ผู้บำเพ็ญเซียนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลมาจากทุกสารทิศ
บ้างเหินกระบี่มา บ้างขี่เมฆหมอก และบ้างก็ควบคุมสัตว์อสูรบินได้ทรงพลัง
ผู้คนเหล่านี้มาที่นี่ด้วยจุดประสงค์เดียวคือร่วมยินดีที่ "เซียนหญิงฉางเซิง" แห่งสำนักหลิงหลงขึ้นรับตำแหน่งผู้อาวุโส
เซียนหญิงฉางเซิงมาถึงสำนักหลิงหลงเมื่อเจ็ดสิบปีก่อน ด้วยพรสวรรค์ในการฝึกตนของนาง ภายในเวลาเพียงเจ็ดสิบปีนางก็บรรลุถึงขอบเขตปฐมวิญญาณ
ความเร็วในการฝึกฝนเช่นนี้ แม้ทั่วราชวงศ์ต้าเฉียนก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน
ทว่าสิ่งที่ผู้คนกล่าวขานถึงเซียนหญิงฉางเซิงมากที่สุด นอกจากพรสวรรค์ด้านการฝึกตนแล้ว ก็คือหัวใจแห่งเต๋าที่แน่วแน่ดั่งหินผาของนาง
ไม่ก่อเรื่องบาดหมาง ไม่ผูกสัมพันธ์คู่บำเพ็ญ และยังมองข้ามอำนาจในสำนักราวกับอากาศธาตุ
หากมีผู้ถามถึงจุดมุ่งหมายในการบำเพ็ญอย่างทุกข์ทรมานของนาง คำตอบของนางมีเพียงสองคำเสมอ
"เป็นอมตะ!"
......
"เนี่ยนเซิง พิธีใกล้จะเริ่มแล้ว"
เสียงหนึ่งปลุกหลี่เนี่ยนเซิงที่กำลังเหม่อลอยอยู่บนยอดเขาให้ตื่นขึ้น
เมื่อได้ยินเสียงเรียก หลี่เนี่ยนเซิงก็ถอนหายใจเบา ๆ แล้วค่อย ๆ หันกลับมา ผู้ที่มาคืออาจารย์ผู้ให้การเริ่มต้นของนาง สุ่ยหลิงหลง
มองสุ่ยหลิงหลงตรงหน้า หลี่เนี่ยนเซิงเอ่ยเสียงเบา "ท่านอาจารย์ ศิษย์ไม่อยากเป็นผู้อาวุโส ศิษย์เพียงต้องการฝึกฝนอย่างสงบ"
ได้ยินดังนั้น สุ่ยหลิงหลงกล่าว "เจ้ายังวางเขาไม่ลงอีกหรือ?"
"ข้าเดินบนเส้นทางบำเพ็ญเซียนก็เพื่อเขา หากไร้เขา ทุกสิ่งก็ไร้ความหมาย"