หยู่จี๋หลงอุทานด้วยความตกใจ: “อะไรนะ! ที่แท้คือสวีเซียวที่เคยเกี้ยวคู่เต๋าเก่าของโต้วฟางชิงนั่นหรือ?!”
ในใจสั่นสะเทือนอย่างยิ่ง ดวงตาเบิกกว้าง
ชื่อเสียงของสวีมะเร็งร้ายนี้แพร่ไปถึงสำนักสุริยันบริสุทธิ์ของเขาแล้ว!
ไอ้สัตว์นรกแท้ๆ เป็นพวกตัณหาจัด เพิ่งพุ่งขึ้นสวรรค์ได้ไม่นานก็ก่อกรรมทำเข็ญผู้บำเพ็ญหญิงสาวสวยไปสี่ห้าคนแล้ว!
กัดฟันกรอด หยู่จี๋หลงกล่าวอย่างเหี้ยมเกรียม: “ศิษย์พี่ใหญ่โปรดวางใจ! วายร้ายเช่นนี้ ข้าหยู่จี๋หลงจักกำจัดให้สิ้น!”
พวกเขาสำนักเซียนฉุนหยางต่างเป็นโสดหาคู่ไม่ได้ แต่สวีเซียวสัตว์นรกคนเดียวดันมีผู้หญิงอยู่หลายคน
ล้วนเป็นหญิงงาม ภูมินิพพานสูงส่ง
ถึงกับกล้าล่วงเกินคู่เต๋าเก่าของอาจารย์ใหญ่ และที่แปลกคือตงฟางชิงกับไม่แยแส?!
“สัตว์นรก! ให้สำนักสุริยันบริสุทธิ์ของข้าจัดการเจ้าไอ้สารเลวไร้ยางอายนี่เอง!”
“สำนักหยินหยางพวกนั้นล้วนเป็นพวกอ่อนแอ กระทั่งไอ้ตัณหาจัดข้ามวิบัติยังจัดการไม่ได้!”
“ขยะไร้ค่าเชี้ย!!”
ดวงตาเปล่งเปลวเพลิงโหมกระหน่ำ แววสังหารในดวงตาหยู่จี๋หลงพลุ่งพล่าน
คนอื่นไม่ง่ายที่จะลงมือ แต่สวีเซียวมะเร็งนี่ การกำจัดมันคือการขจัดภัยให้ประชาชน!
ห้าคนบัญชาการกระบี่ยักษ์พุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงสุด ไม่ถึงครึ่งวันก็ถึงน่านน้ำเผ่าคางคกทองแห่งทะเลใต้
“ผึง” เสียงหนึ่งบัญชาการกระบี่ดำดิ่งลงไป ไปตรวจสอบเหมืองวิญญาณก่อน
“บัดซบ????”
เมื่อเห็นใต้ทะเลเผ่าพันธุ์มนุษย์นักบำเพ็ญนับไม่ถ้วนกำลังขุดแร่อยู่ จินฮวนถึงกับงง หยู่จี๋หลงก็งง
ศิษย์สายในเซียนน้อยสามคนที่ติดตามมาก็งงเช่นกัน
“ทำไมคนของสิบหกเมืองกับสำนักหยินหยวนเซียนยังขุดกันอยู่อีกล่ะ?”