เต่าทะเลยักษ์หลายตัวดิ้นพล่านอย่างเจ็บปวด ก่อนจะถูกดูดเข้าไปในภูผาสายน้ำ
สวีเซียวเก็บมันกลับมา แล้วส่งเสียงหัวเราะเย็นเล็กน้อย
“ไอ้เต่าน้อย ยังคิดจะหลอกข้าอีกหรือ? ข้าเห็นมานานแล้วว่า เจ้าเต่าแก่เจ้าเล่ห์นี่แสร้งทำเป็นใบ้”
นอกจากผู้แข็งแกร่งขั้นข้ามวิบัติสูงสุดแห่งเผ่าคางคกทองสองสามตน ทันทีที่ชาวเผ่าคางคกทองนับพันและศิษย์สำนักสุริยะบริสุทธิ์หลายพันคนเข้าไปในภูผาสายน้ำ พวกเขาก็ถูกอัคคีปฐพีและสายฟ้าชำระหลอมจนกลายเป็นปุ๋ยให้ภูผาสายน้ำในทันที
สวีเซียวไม่รีบฆ่าเต่าทะเลแก่ตัวนั้น เขากักขังมันไว้กับคางคกทองขั้นข้ามวิบัติสูงสุดสามตน ริมเสาหินหยกขาวข้างทะเลสาบ
ในฐานะพาหนะคู่กาย มันน่าจะรู้ความลับบางอย่างของเผ่าคางคกทอง เก็บไว้ก่อนได้
กลับไปแล้วค่อยสอบสวนทั้งหมดพร้อมกัน
ไม่นานนัก หนานกงเอียนและลี่หงเหมยก็กลับมาพร้อมกับคนอื่น ๆ ทุกคนลงจอดบนดาดฟ้าเรือ
หนานกงฮว่าจี๋และเหล่านายเมืองผู้อาวุโส ใบหน้าแก่ ๆ ของพวกเขายังคงเหม่อลอยอยู่เล็กน้อย บัดซบ! คราวนี้พวกเขาสังหารเผ่าคางคกทองจนสิ้นซากจริง ๆ
แม้แต่สำนักสุริยะบริสุทธิ์ก็ยังกล้าทำแบบนี้!
โอ้ย! !
หัวใจแก่ ๆ เต้นตุบ ๆ พวกเขาสิบหกเมืองและสำนักหยินหยางเซียนจง ไม่เคยทำเรื่องชั่วร้ายสุดขีดเช่นนี้มาก่อน
คนเผ่าคางคกทองหลายหมื่นคน ไม่ปล่อยไว้สักคนเดียว ถิ่นที่พำนักถูกเข่นฆ่าจนเลือดท่วม!
แม้จะคิดเช่นนั้น แต่เมื่อครู่ในถิ่นเผ่าคางคกทอง ผู้ที่ฆ่าอย่างโหดเหี้ยมที่สุดก็คือพวกแก่เหล่านี้เอง
แต่ละคนใช้อาวุธวิเศษ ค่ายกล และเทพญาณอย่างไม่คิดชีวิต เจอเทพฆ่าเทพ เจอพุทธฆ่าพุทธ แม้แต่คางคกทองตัวเล็กเท่าฝ่ามือก็ไม่ปล่อยไว้ เก็บกวาดจนหมด
พวกเขาคือคนที่กลัวเรื่องนี้ถูกเปิดเผยที่สุด ผู้อาวุโสหนานกง สวีพิษร้าย ยังมีสำนักหยินหยางเซียนจงคอยคุ้มครอง