รถม้าแล่นเข้าสู่เขตพระราชวัง ยามราตรีก็ปกคลุมทั่วนครฉางอานแล้ว
องค์หญิงผิงหยางเปลี่ยนมาสวมฉลองพระองค์สีดำสนิทปักลายนกขนงามอย่างเป็นทางการ ประทับนั่งสงบนิ่งอยู่ภายในรถม้า
ไฉ่เส้าซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามนางก็สวมชุดขุนนางเช่นกัน ระหว่างทั้งสองเว้นระยะห่างอย่างพอเหมาะ ไม่ได้แนบชิดสนิทสนมดุจคู่บ่าวสาวเพิ่งแต่งงาน และไม่ห่างเหินจืดชืดดุจคู่สามีภรรยาที่ครองคู่กันมานาน หากคล้ายสหายร่วมรบที่เคียงบ่าเคียงไหล่กันมาหลายปี ต่างรู้จักไส้พุงกันดี ไม่จำเป็นต้องเอ่ยวาจาเกินจำเป็น
รถม้าจอดลงหน้าประตูวัง ขันทีที่รออยู่ก่อนแล้วนำทั้งสองเดินไปยังตำหนักต้าอาน
ตำหนักต้าอานเป็นที่ประทับของหลี่หยวน อดีตฮ่องเต้ผู้สละราชบัลลังก์
นับแต่เหตุการณ์ประตูเสวียนอู่ในปีอู่เต๋อที่ 9 จักรพรรดิผู้สถาปนารากฐานต้าถังผู้นี้ก็ประทับอยู่ที่นี่มาตลอด ใช้ชีวิตกึ่งพักผ่อนในบั้นปลายกึ่งถูกกักบริเวณ
แม้หลี่ซื่อหมินจะไม่เคยปล่อยให้บิดาขาดแคลนสิ่งใด แต่ทุกคนต่างเข้าใจดีว่า วังแห่งนี้แทนที่จะเป็นสถานที่พักผ่อนยามชรา กลับคล้ายกรงทองอันหรูหรามากกว่า
องค์หญิงผิงหยางเดินไปตามทางหินที่ทอดสู่ตำหนักต้าอาน ฝีเท้ามั่นคง สายตาทอดตรงไปเบื้องหน้า
นางเคยเดินบนเส้นทางสายนี้นับครั้งไม่ถ้วน ทว่าทุกครั้งที่มา ความรู้สึกกลับแตกต่างกัน
ครั้งก่อนที่มาเป็นเมื่อ 3 ปีก่อน
ยามนั้นสถานการณ์ชายแดนคลี่คลายลงเล็กน้อย นางกลับเมืองหลวงเพื่อรายงานหน้าที่ และแวะมาเยี่ยมบิดา
หลี่หยวนรั้งนางไว้พูดคุยเกือบครึ่งค่อนคืน ตั้งแต่เรื่องที่นางเคยโขยกเขยกอยู่บนหลังม้าเมื่อตอนเด็ก ไปจนถึงความดีความชอบอันเลื่องลือจากการนำทัพสู้ศึก ณ ด่านเหนียงจื่อ