จักรพรรดิบรรพกาลผู้กลืนกิน

ตอนที่ 6 รีรอหนึ่งอึดใจ ข้าฟันหนึ่งกระบี่

7 นาที· 1.5K คำ

ไม่มีการปรานีให้แม้แต่น้อย

ภายใต้ความจริงอันโหดร้ายที่พบเห็นและได้ยินมาจนซึมซับ ซูเฉินค่อย ๆ เข้าใจสัจธรรมหนึ่ง ว่าไม่ว่าเวลาใด ล้วนอย่าได้มีความเมตตาหรือเห็นอกเห็นใจต่อศัตรูเป็นอันขาด

ไม่รั้งรออยู่ต่อ ซูเฉินหมุนกายจากไป

ป่าทัณฑสวรรค์

ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของแผ่นดินกระจก หากต้องการไปถึงวิทยาลัยแดนรกร้างตะวันออกในเวลาอันสั้นที่สุด เส้นทางที่เร็วที่สุดคือตัดผ่านป่าทัณฑสวรรค์

ที่นี่คือโลกของอสูรกาย ยิ่งมีข่าวลือว่า ในส่วนลึกที่สุดของผืนป่า มีอสูรกายขั้นรวมสมาธิอาศัยอยู่

ป่าทึบปกคลุมฟ้าบังตะวัน

สนธยามาเยือน ห่อหุ้มต้นไม้สูงเสียดฟ้าทีละต้น

ความเปลี่ยวร้างกวาดทั่วผืนป่า ให้ผู้คนรู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง

เมื่อซูเฉินมาถึงป่าทัณฑสวรรค์ ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว ท้องฟ้าอึมครึมอัดอั้นกดทับจนหายใจไม่ออก

ท่ามกลางราตรีกาลของป่าทัณฑสวรรค์ ทั่วทุกหนแห่งเต็มไปด้วยเสียงคำรามของสัตว์ร้าย เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นเป็นระยะ เชื่อได้ว่ามีผู้ฝึกวิชากระบี่ต้องเคราะห์ร้ายถูกอสูรกายเขมือบอีกแล้ว

เพื่อฝึกฝนหล่อหลอม หรือล่าอสูรกายมาขาย ผู้ฝึกวิชากระบี่จำนวนมากจึงเลือกเข้าไปในผืนป่า

มองป่าอันมืดมิดเบื้องหน้า

แววตาของซูเฉินเยือกเย็นยิ่งนัก เมื่อหลายวันก่อน ที่นี่เองที่เขาถูกซูฮ่าวทำลายจันทราโลหิต

เขาจะต้องเริ่มก้าวแรกจากที่นี่

วินาทีที่ย่างเท้าเข้าสู่ผืนป่า ซูเฉินก็ได้ยินถึงคลื่นพลังรุนแรง ดูเหมือนจะมีสิ่งผิดปกติ

ไม่รีรอ พุ่งตรงไปยังทิศทางของคลื่นพลังนั้นทันที

หมีดำตัวหนึ่งสูงกว่าสี่จั้ง กำลังต่อสู้อย่างบ้าคลั่งกับบุรุษผู้หนึ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป