บทที่ 21 หมู่บ้านนี้ไม่มีคนเป็น
ตอนออกจากกระโจมหลังใหญ่ รอบดวงตาทั้งสองข้างของหัวหน้าฉู่ดำคล้ำเหมือนหมีแพนด้า
นานา เซียนกระบี่สาวผลักเฉินเหยี่ยกับเถี่ยซือออกไป ก่อนเดินฉับ ๆ ออกจากกระโจมด้วยความโมโห
เฉินเหยี่ยส่งสายตาเยาะเย้ยสมควรแล้วให้หัวหน้าฉู่ แล้วเดินออกจากกระโจมไปทันที
ขบวนรถออกเดินทางในเวลาไม่นาน
รถออฟโรดดัดแปลงของหัวหน้าฉู่อยู่หัวขบวน
ถัดจากนั้นเป็นรถออฟโรดดัดแปลงของเซียนกระบี่สาว
ต่อมาเป็นรถสามล้อเครื่องของเฉินเหยี่ย
รถบัสของเถี่ยซืออยู่ท้ายสุด
ส่วนท้ายขบวนยังมีผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ ตามมา
ดูเหมือนพวกเขาอยากไปถึงหมู่บ้านอายุยืนให้เร็วขึ้น วันนี้จึงใช้ความเร็วมากกว่าปกติเล็กน้อย
ไม่นานขบวนรถก็ยืดยาวออกไปเป็นสายเหมือนงู
ท้ายขบวนยังมีผู้รอดชีวิตที่ไม่มีพาหนะใด ๆ ต้องเดินเท้าตามมา
บางคนสะพายเป้ไว้บนหลัง บางคนไม่มีอะไรติดตัวเลย ได้แต่เดินตามขบวนอยู่ข้างหลัง
เฉินเหยี่ยรู้สึกอยู่เสมอว่ามีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองเขาอย่างอาฆาต
แต่ทุกครั้งที่หันกลับไปมอง ก็ไม่พบอะไรเลย
หลังจากเกิดขึ้นหลายครั้ง เฉินเหยี่ยก็คร้านจะสนใจ
เขาจุดบุหรี่เอชทีเอส กลิ่นยาสูบหอมกรุ่นอบอวลอยู่ปลายจมูก
เฉินเหยี่ยพ่นควันออกมายาว ๆ
ก่อนหน้านี้ ตอนอยู่ในกระโจมหลังใหญ่ วิทยุดักฟังที่เปิดเสียงหัวหน้าฉู่บ่นพูดไว้ว่า ราคาที่ต้องจ่ายของลำดับขั้นไททันคือสติปัญญาลดลง