เจียงเลี่ยอาบน้ำเสร็จและออกจากห้องอาบน้ำในอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา
ราตรีมืดมิดลงกว่าเดิม
เขาพันผ้าขนหนูสีขาวไว้รอบเอวเพียงผืนเดียว เส้นผมยังเปียกชื้น หยดน้ำไหลจากปลายผมลงสู่แผงอกแข็งแรง ก่อนเลื่อนไปตามกล้ามเนื้อที่ได้รูป ผ่านหน้าท้องกำยำซึ่งเรียงตัวเป็นลอนสวยงาม แล้วจึงหายลับเข้าไปใต้ขอบผ้าขนหนู
บางทีแม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่ทันรู้ตัวว่า เด็กสาวบนเตียงได้ก้าวเข้ามาอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวของเขาอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว
เขาทำเหมือนตอนอยู่ในห้องของตัวเอง อาบน้ำ เช็ดตัว แล้วพันผ้าขนหนูเดินออกมา ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติและผ่อนคลายอย่างยิ่ง
เจียงเลี่ยใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมลวก ๆ ก่อนโยนพาดไว้บนราว จากนั้นก็ก้มลงหยิบเสื้อผ้าที่ถอดทิ้งไว้ในตะกร้าซักผ้าตลอดสองวันนี้ เตรียมซักไปพร้อมกัน
ปลายนิ้วล้วงลงไปก้นตะกร้าโดยบังเอิญ สัมผัสผ้าผืนหนึ่งที่บางและนุ่มอย่างยิ่ง ขดเป็นก้อนเล็ก ๆ
ปลายนิ้วของชายหนุ่มชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเป็นอะไร เขาก็หยิบผ้าชิ้นเล็กนั้นออกจากตะกร้าอย่างไร้สีหน้า
เขาจำได้ว่าเหวินหนีเคยบอกว่าที่บ้านถูกขโมยขึ้น เสื้อผ้าถูกขโมยไปจนเหลืออยู่ไม่กี่ชิ้น
มิติเก็บของของเจียงเลี่ยรวบรวมเสบียงไว้มากมาย แม้แต่ปืนก็มี แต่กลับไม่มีของที่เตรียมไว้ให้ผู้หญิงสักชิ้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงชุดชั้นในซึ่งเป็นของใช้ส่วนตัว
สองวันนี้เขายุ่งจนไม่มีเวลาซักผ้า
เจียงเลี่ยใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งคีบผ้าชิ้นนั้นขึ้นมา
เขาเดินไปที่อ่างล้างหน้า เปิดก๊อกน้ำทำให้ผ้าเปียก แล้วใช้สบู่ถูจนเกิดฟองหนานุ่ม
เขาขยี้ผ้าอย่างระมัดระวัง กลัวเหลือเกินว่าจะเผลอทำมันขาด
ชายหนุ่มก้มหน้า สีหน้าเรียบเฉย
แน่นอน หากไม่นับใบหูที่แดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดใต้แสงไฟในห้องน้ำ
ฟองสบู่ผุดขึ้นแล้วสลายไปตามซอกนิ้วยาวเรียวของชายหนุ่ม ในที่สุดผ้าสีขาวผืนนั้นก็สะอาด เขาล้างน้ำอยู่หลายครั้งจนแน่ใจว่าไม่มีฟองหลงเหลือ จึงบิดน้ำออกแล้ววางไว้ในกะละมังพลาสติกสะอาดข้าง ๆ
จากนั้นเขาก็ถูเสื้อผ้าของตัวเองอีกสองสามชิ้นจนเกิดฟอง ขยี้แรง ๆ ไม่นานก็ซักเสร็จ บิดน้ำออกแล้วใส่ลงในกะละมัง
ซักเสื้อผ้าเสร็จ เจียงเลี่ยยกกะละมังไปที่ระเบียงแล้วตากผ้า ท่วงท่าคล่องแคล่วฉับไว