จ้าวมหันตภัยแห่งหมื่นภพ

ตอนที่ 5 ม้วนทักษะเนตรเหยี่ยว

9 นาที· 2.1K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ฟางจิ้นพิงมุมกำแพงภายในซูเปอร์มาร์เก็ต หลังยืนยันว่าบริเวณรอบ ๆ ยังปลอดภัยชั่วคราว เขาก็นำแก่นคริสตัลที่เพิ่งได้มาออกจากพื้นที่ส่วนตัว

【แก่นคริสตัล (ทั่วไป)】

【ประเภท: ไอเทมภารกิจ】

【คำอธิบาย: กุญแจสู่การวิวัฒนาการ และยังเป็นแหล่งพลังงานสำหรับการยกระดับของผู้วิวัฒนาการ】

“กุญแจสู่การวิวัฒนาการ...”

คำอธิบายนี้ทำให้ใจเขาขยับไหวเล็กน้อย

ผู้วิวัฒนาการที่ดาวปี้ลั่วกล่าวถึง น่าจะได้รับพลังจากการดูดซับพลังงานในแก่นคริสตัล เช่นนั้นแล้ว ผู้โดยสารบนรถไฟที่มาจากต่างโลกจะใช้แก่นคริสตัลเพื่อวิวัฒนาการได้หรือไม่?

ถ้าทำได้ มันจะแสดงออกมาในรูปแบบใด? แค่เสริมสมรรถภาพร่างกาย หรือปลุกความสามารถพิเศษบางอย่างขึ้นมา?

ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้น ฟางจิ้นก็ข่มมันลงทันที

พลังที่ไม่รู้จัก มักหมายถึงราคาที่ต้องจ่ายซึ่งไม่รู้จักเช่นกัน

ดาวปี้ลั่วเป็นเพียงโลกทดสอบแห่งแรกที่หย่งเจี๋ยแวะจอด

หากใช้แก่นคริสตัลอย่างบุ่มบ่ามที่นี่ เส้นทางวิวัฒนาการในอนาคตก็อาจถูกจำกัดอยู่กับมัน หากออกจากดาวปี้ลั่วไปแล้วหาแก่นคริสตัลได้ยากขึ้นมาก ก็เท่ากับเอาโซ่มาคล้องตัวเองไว้ล่วงหน้า

อย่างน้อยก่อนจะเข้าใจวิธีใช้แก่นคริสตัลและผลข้างเคียงอย่างถ่องแท้ ฟางจิ้นจะไม่ลองเสี่ยงง่าย ๆ

เขาเก็บแก่นคริสตัลกลับเข้าพื้นที่ส่วนตัว แล้วหยิบหีบสีเงินออกมาแทน

หีบมีขนาดเพียงฝ่ามือ ผิวด้านนอกเต็มไปด้วยลวดลายละเอียด เมื่อสัมผัส ลวดลายเหล่านั้นก็สว่างขึ้นทีละเส้น ราวกับผนึกบางอย่างกำลังคลายออก

เขายกฝาหีบขึ้น แสงสีเงินวาบผ่านตา

【แจ้งเตือน: คุณเปิดหีบรางวัลสังหารครั้งแรก (พิเศษ) ได้รับไอเทมดังต่อไปนี้】

【ม้วนทักษะ “เนตรเหยี่ยว” × 1】

【ธนูทะลุเมฆ × 1】

【ถุงบรรจุลูกธนู × 20】

【ขนมปังไส้ครีม × 2】

【ลูกอมนมกระต่ายใหญ่ × 1】

【น้ำดื่มบรรจุขวด × 3】

【เหรียญเจี๋ยจู๋ × 500】

————

“เชี่ย มีแสงด้วยเหรอ?!”

ฟางจิ้นชะงักไป มองกลุ่มแสงที่ยังไม่จางหาย ในหัวมีเพียงความคิดเดียว

นี่คือดวงดีสินะ?

โชคของเขามีอยู่แค่นิดเดียว แต่ของที่ได้คราวนี้กลับดีเกินปกติไปหน่อย

หรือว่าครั้งนี้จะใช้โชคในช่วงครึ่งชีวิตที่เหลือไปจนหมดแล้ว? มองอย่างไรก็ไม่เหมือนของที่เปิดได้ด้วยโชคเพียงนิดเดียว

จะบ่นก็ส่วนบ่น แต่มือของฟางจิ้นไม่ชักช้าเลย

เขาหยิบไอเทมที่ได้มา รายละเอียดปรากฏขึ้นตามลำดับ เขาไล่ตรวจดูทีละชิ้น

【เนตรเหยี่ยว Lv.1】

【คุณภาพ: สีน้ำเงิน】

【ประเภท: ม้วนทักษะ (ติดตัว)】

【ผล 1: เพิ่มความแม่นยำในการยิง 15%】

【ผล 2: เพิ่มความคมชัดในการมองเห็นอย่างมาก ภายใน 30 เมตร มองเห็นปีกแมลงที่กำลังกระพือได้ชัดเจน; ภายใน 100 เมตร แยกแยะใบหน้าได้อย่างแม่นยำ; ภายใน 200 เมตร ล็อกท่าทางการเคลื่อนไหวของเป้าหมายได้; ภายใน 300 เมตร ยังมองเห็นเค้าโครงใบหน้าได้】

【คะแนน: 75 (คะแนนระดับสีน้ำเงิน 30-80 คะแนนเต็มคือระดับยอดเยี่ยม)】

【คำอธิบาย: สายตาสั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางเด็ดขาด!】

75 คะแนน ขาดอีกเพียง 5 คะแนนก็จะถึงเพดานของคุณภาพสีน้ำเงิน

แม้ฟางจิ้นจะยังไม่คุ้นเคยกับระบบไอเทมของรถไฟ แต่ก็มองคุณค่าของทักษะนี้ออกไม่ยาก

ในดินแดนรกร้างที่ซอมบี้เดินเพ่นพ่าน การพบอันตรายก่อนและล็อกเป้าหมายจากระยะไกลได้ ย่อมเป็นข้อได้เปรียบในการเอาชีวิตรอดอย่างมหาศาล

จากนั้นฟางจิ้นก็หยิบธนูยาวขึ้นมา

【ธนูทะลุเมฆ】

【แหล่งผลิต: โรงช่างที่ 9 แห่งรถไฟหย่งเจี๋ย】

【ระดับ: สีเขียว】

【ประเภท: อาวุธ】

【ความทนทาน: 40/40】

【พลังโจมตี: 10-30】

【ข้อกำหนดในการสวมใส่: พละกำลัง 5 แต้ม】

【คุณสมบัติ: ลมพัดพา (ติดตัว) — เมื่อลูกธนูหลุดจากสาย มีโอกาส 30% ที่จะได้รับแรงส่งจากลม เพิ่มความเร็วในการพุ่ง 10%】

【คะแนน: 20】

【คำอธิบาย: ลูกธนูหนึ่งดอกทะลุเมฆ】

พลังโจมตีสูงสุดของธนูทะลุเมฆยังสูงกว่าทวนต้นกำเนิดในช่วงนี้เสียอีก

แน่นอนว่าพลังของธนูขึ้นอยู่กับระยะ ตำแหน่งที่ยิงถูก และระยะดึงสาย จึงตัดสินความแข็งแกร่งจากตัวเลขเพียงอย่างเดียวไม่ได้ แต่ในฐานะอาวุธโจมตีระยะไกล มันก็ดีพอแล้ว

ต่อไปเป็นของฟื้นฟู 2 ชนิด

【ขนมปังไส้ครีม】

【แหล่งผลิต: โรงอาหารที่ 2 รถไฟหย่งเจี๋ย】

【ระดับ: สีขาว】

【ประเภท: ของฟื้นฟู】

【ผล: เมื่อรับประทาน จะฟื้นฟูพลังชีวิต 5% ทันที】

【คะแนน: 4 (ไอเทมสีขาวมีคะแนน 1-10)】

【คำอธิบาย: อืม รสสตรอว์เบอร์รี】

...

【ลูกอมนมกระต่ายใหญ่】

【แหล่งผลิต: โรงงานขนมขบเคี้ยวที่ 3 รถไฟหย่งเจี๋ย】

【ระดับ: สีขาว】

【ประเภท: ของฟื้นฟู】

【ผล: อมไว้ในปาก จะค่อย ๆ ฟื้นฟูพลังชีวิต 30% (ฟื้นฟู 1% ต่อวินาที ต่อเนื่อง 30 วินาที)】

【คะแนน: 5】

【คำอธิบาย: อย่าดูถูกว่าฉันตัวเล็ก น้ำนมของฉันมีมหาศาล】

...

ขนมปัง น้ำ และลูกอมนมช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ อาหาร 2 ชนิดที่มีผลฟื้นฟูพลังชีวิตยิ่งเพิ่มโอกาสรอดให้มากขึ้นอีกไม่น้อย

ต่อให้หลังจากนี้หาเสบียงไม่เจอ ก็คงประทังชีวิตไปได้ถึง 3 วัน

แหล่งผลิตที่ระบุไว้บนไอเทมหลายชิ้น ยังช่วยยืนยันข้อคาดเดาบางอย่างของฟางจิ้นก่อนหน้านี้ด้วย

โรงช่างที่ 9 โรงอาหารที่ 2 โรงงานขนมขบเคี้ยวที่ 3...

ภายในหย่งเจี๋ยคงไม่ได้มีแค่ตู้โดยสารสำหรับผู้โดยสารเท่านั้น แต่ยังมีพื้นที่ที่ทำหน้าที่แตกต่างกันไป ทั้งการตีอาวุธ อาหาร และเสบียง รถไฟที่ว่านี้ดูคล้ายเมืองเคลื่อนที่ซึ่งประกอบขึ้นจากตู้โดยสารนับไม่ถ้วน และเดินทางข้ามโลกต่าง ๆ ได้มากกว่า

ฟางจิ้นเก็บไอเทมอื่นเข้าพื้นที่ แล้วหยิบม้วนเนตรเหยี่ยวขึ้นมาอีกครั้ง

【แจ้งเตือน: ต้องการใช้ม้วนทักษะ “เนตรเหยี่ยว” หรือไม่?】

“ใช้”

ชั่วพริบตาถัดมา ม้วนคัมภีร์แตกสลายอย่างไร้เสียง กลายเป็นลำแสงสีฟ้าอ่อนสายหนึ่ง พุ่งตรงเข้าไประหว่างคิ้วของเขา

ฟางจิ้นหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว

ความเย็นสดชื่นแผ่วเบาสายหนึ่งแผ่จากหว่างคิ้วไปถึงดวงตาทั้งสองข้าง ผ่านไปหลายวินาทีก็ค่อย ๆ เลือนหาย

เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง โลกเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

รายละเอียดที่เคยมองไม่ชัดพลันปรากฏอย่างแจ่มชัด ฝุ่นที่ลอยอยู่ในอากาศ รอยร้าวเล็ก ๆ บนผนัง และแมลงที่กำลังคลานอยู่ใต้ชั้นวางของ ล้วนเห็นได้ชัดถนัดตา

ฟางจิ้นมองถนนผ่านหน้าต่างร้านที่แตกเป็นเสี่ยง

ป้ายโฆษณาที่อยู่ไกลออกไป 100 เมตรเหลือเพียงไม่ถึงครึ่ง แถมยังเปื้อนคราบสกปรก ตัวอักษรที่ก่อนหน้านี้เห็นได้เพียงเป็นปื้นเลือนราง ตอนนี้เขากลับอ่านออกทีละตัว

ในช่องทักษะยังมีความสามารถใหม่เพิ่มขึ้นมาด้วย

【เนตรเหยี่ยว: Lv.1 (ติดตัว)】

นี่เป็นแค่ Lv.1 หากพัฒนาต่อไป มันจะยกระดับได้ถึงขั้นไหนกัน?

ฟางจิ้นอดตั้งตารอไม่ได้

เขาหยิบธนูทะลุเมฆออกมา เริ่มทำความคุ้นเคยกับอาวุธชิ้นใหม่

ตัวธนูมีรูปทรงโค้งกลับที่ลื่นไหล บริเวณด้ามพันด้วยเชือกป่านกันลื่น ส่วนแขนธนูโค้งงอนเต็มไปด้วยพลัง

ปลายธนูของคันนี้ยาวเรียว ช่วงที่โค้งงอทอดยาวไปจนถึงปลายสุด เป็นธนูปลายยาวแบบมาตรฐาน หรือเรียกอีกอย่างว่าธนูปลายยาว

ธนูที่มีปลายสั้นกว่าเรียกว่าธนูปลายสั้น ช่วงที่โค้งงอจะอยู่บริเวณกลางไปจนถึงครึ่งหลังของแขนธนู เหมาะสำหรับมือใหม่ ผู้ที่มีระยะดึงสั้น หรือคนที่แรงน้อย

ส่วนธนูปลายยาวนั้นต่างออกไป ต้องใช้ระยะดึงที่ยาวกว่าและแรงมากกว่า แต่แลกกับพลังงานจลน์ที่สูงขึ้น

ฟางจิ้นจับด้ามธนู แล้วลองดึงสาย

เสียงสายธนูขึงตึง

ต้องใช้แรงไม่น้อย

การดึงสายจนสุดต้องเปลืองแรงพอสมควร แต่เมื่อเทียบกับสมรรถภาพร่างกายของเขาในตอนนี้ ก็ยังอยู่ในขอบเขตที่รับได้ทั้งหมด

ลูกธนูเป็นแบบมาตรฐาน หัวลูกธนูทำจากโลหะ ก้านทำจากไม้ ขนหางถูกตัดแต่งอย่างเรียบร้อย ทั้งหมดบรรจุอยู่ในถุงใส่ลูกธนูน้ำหนักเบา

ฟางจิ้นหยิบลูกธนูดอกหนึ่งขึ้นพาดบนคันธนู เล็งลอย ๆ ไปยังชั้นวางของที่อยู่ไกลออกไป

ท่าทางของเขาไม่เก้ ๆ กัง ๆ เพราะฝึกวิชาต่อสู้มาเป็นเวลานาน และเคยจับธนูอยู่พักหนึ่ง ประกอบกับเนตรเหยี่ยวที่ช่วยเพิ่มความแม่นยำในการยิง จุดเล็งในสายตาจึงนิ่งอย่างผิดปกติ

เท่านี้เขาก็มีวิธีโจมตีระยะไกลที่ไว้ใจได้แล้ว

ลูกธนู 20 ดอกอาจไม่มาก แต่ถ้าระวังเก็บกลับมาใช้ซ้ำ ก็เพียงพอจะจัดการปัญหาได้ไม่น้อย

เขาเก็บธนูยาวกับลูกธนูเข้าพื้นที่ จากนั้นหยิบเหรียญโลหะทรงกลมสีทองคล้ำออกมา สัมผัสเย็นเยียบและหนักแน่น

บนหน้าเหรียญสลักอักษรคำว่า “เจี๋ย” ด้วยลายเส้นเก่าแก่และทรงพลัง ราวกับผ่านกาลเวลามาอย่างยาวนาน

“อักษรจีน?”

ฟางจิ้นใช้นิ้วลูบหน้าเหรียญ แววตาฉายความสงสัย

รถไฟที่เดินทางข้ามโลกต่าง ๆ เหรียญที่ใช้กันทั่วไปกลับสลักอักษรจีนเอาไว้ ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?

แน่นอนว่าเป็นไปได้เหมือนกันว่ารถไฟจะปรับอักษรให้เข้ากับผู้พบเห็นโดยอัตโนมัติ เช่นเดียวกับภาษา ผู้โดยสารจากโลกอื่นอาจเห็นสัญลักษณ์อีกแบบหนึ่งก็ได้

ฟางจิ้นเก็บเหรียญเจี๋ยจู๋เข้าพื้นที่ แล้วรีบค้นหาทั่วทั้งซูเปอร์มาร์เก็ตและโกดัง

ผลลัพธ์ไม่เหนือความคาดหมาย

อาหารถูกเก็บกวาดไปหมดแล้ว บนพื้นเหลือเพียงเศษซากบางส่วนที่ขึ้นราและเน่าเปื่อยจนแยกไม่ออกว่าเป็นอะไร

เดิมทีเขาก็ไม่ได้คาดหวังมากนัก การจะเจอเสบียงที่ยังใช้ได้ในซากปรักหักพังหลังวันสิ้นโลกนั้นเป็นเรื่องที่แทบไม่ต่างจากฝัน

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ทำได้แค่ไปหาหอนาฬิกาตามแผนเดิม มันตั้งอยู่สุดถนน ระยะห่างเป็นเส้นตรงจากจุดนี้ราว 500-600 เมตร

ฟางจิ้นออกจากซูเปอร์มาร์เก็ต อาศัยรถที่ถูกทิ้งร้างกับอาคารริมถนนบังตัว แล้วเคลื่อนที่ไปข้างหน้าชิดขอบถนน

เดินไปไม่ถึง 50 เมตร เสียงเคี้ยวก็ดังมาตามลม ฟางจิ้นหยุดทันที ร่างแนบชิดประตูรถเก๋งคันหนึ่ง

ด้วยทัศนวิสัยที่เพิ่มขึ้นจากเนตรเหยี่ยว ภาพเบื้องหน้าห่างออกไปกว่า 20 เมตรจึงชัดเจนอย่างยิ่ง

ตรงท้ายรถโดยสารประจำทาง ซอมบี้ตัวหนึ่งกำลังหมอบอยู่กับพื้น ก้มหน้าแทะซากอะไรบางอย่างที่เน่าเปื่อยไปนานแล้ว มันหันหลังให้ฟางจิ้น ในลำคอมีเสียงครางต่ำดังขึ้นเป็นระยะ

รอบบริเวณยังไม่พบซอมบี้ตัวที่สอง

ฟางจิ้นหยิบธนูทะลุเมฆออกมา ชักลูกธนู พาดสาย แล้วง้างคันธนู

สายธนูค่อย ๆ ถูกดึงตึง หัวลูกธนูเล็งตรงไปยังท้ายทอยของซอมบี้อย่างมั่นคง

หึ่ง!

สายธนูสั่นสะเทือน

ลูกธนูพุ่งแหวกอากาศออกไป

ฉึก!

ลูกธนูแทงทะลุท้ายทอยซอมบี้ พาเลือดดำสาดกระเซ็น ร่างของมันกระตุกแข็งทื่อขึ้นมาอย่างฉับพลัน แถบพลังชีวิตลดเหลือศูนย์ในพริบตา

【แจ้งเตือน: คุณสังหารซอมบี้ (ทั่วไป) × 1】

ฟางจิ้นลดธนูลง แต่ยังคงยืนรออยู่ที่เดิมอีกหลายวินาที

เมื่อยืนยันว่าไม่มีซอมบี้ตัวอื่นถูกเสียงล่อออกมา เขาจึงรีบเข้าไปใกล้ ใช้ปลายทวนแทงเปิดกะโหลก ไม่นานก็พบแก่นคริสตัลสีเทาเม็ดที่สอง

【คุณได้รับ: แก่นคริสตัล (ทั่วไป) × 1 ความคืบหน้าปัจจุบัน: 2/100】

ฟางจิ้นเก็บแก่นคริสตัลเข้าพื้นที่ส่วนตัว แล้วดึงลูกธนูออกมาตรวจดู

ก้านธนูไม่หัก หัวลูกธนูก็ไม่เสียรูปอย่างเห็นได้ชัด

ยังใช้ซ้ำได้

ลูกธนู 20 ดอกมีจำนวนจำกัด ก่อนจะหาวิธีเติมเสบียงได้ เขาต้องเก็บกลับมาให้ได้ทุกดอก

ฟางจิ้นเสียบลูกธนูกลับเข้าไปในถุง แล้วเดินผ่านซากรถโดยสาร ก่อนอ้อมรถบรรทุกตู้ทึบที่พลิกตะแคงอยู่คันหนึ่ง

เมื่อระยะห่างลดลง ภาพหอนาฬิกาทั้งหลังก็ปรากฏตรงหน้าในที่สุด

มันเป็นอาคารเก่าแก่สูง 6 ชั้น

ด้านบนมีหน้าปัดนาฬิกาขนาดใหญ่ 4 ด้าน ในจำนวนนั้น 2 ด้านพังถล่มลงมาพร้อมผนังด้านนอก ส่วนกระจกของอีก 2 ด้านที่เหลือก็แตกละเอียด เข็มนาฬิกาขึ้นสนิมหยุดอยู่ที่เวลา 10 นาฬิกา 14 นาที ราวกับกำลังบันทึกช่วงเวลาที่แน่ชัดซึ่งเมืองนี้สิ้นชีพ

...

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป