พระสนมเต๋อประคองถ้วยชาส่งให้ลู่จิ่นอี๋ด้วยตนเอง ก่อนจะยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วเอ่ยช้า ๆ ว่า “ได้ยินว่าคุณหนูใหญ่ลู่มีคนในดวงใจมานานแล้ว จวนเจิ้นหนานโหวยินดีช่วยให้สมปรารถนา”
อะไรนะ?
ลู่จิ่นอี๋ได้ยินแล้วหัวใจกระตุกวูบ สีหน้าตกตะลึงแทบปิดไม่มิด นางมองพระสนมเต๋อแล้วกล่าวเสียงเย็นว่า “พี่พระสนมเต๋อ โปรดระวังวาจาด้วย”
แม้นางกับมารดาบุตรีจวนเว่ยกั๋วกงจะผิดใจกันแล้ว แต่หากเรื่องลู่จิ่นถังมีสัมพันธ์ลับกับบุรุษเป็นความจริง ในฐานะบุตรีสกุลลู่ นางจะมีหน้ามีตาได้อย่างไร?
เรื่องนี้จะกลายเป็นรอยด่างของนาง เมื่อใดที่นางประสบเคราะห์หรืออุปสรรค สตรีอื่นในวังหลังย่อมนำมาเยาะเย้ยถากถาง หากถึงคราวคับขันถึงชีวิต เรื่องนี้อาจเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้นางพ่ายแพ้ก็เป็นได้
นางเป็นพระสนมของฮ่องเต้ หากนางเสียหน้า ก็เท่ากับฮ่องเต้เสียหน้าด้วย
ถึงเวลานั้นฮ่องเต้จะมองนางเช่นไร?
นี่ชัดเจนว่าเห็นนางยังเยาว์วัย คิดว่านางมองเล่ห์เหลี่ยมเบื้องหลังไม่ออก จึงจงใจใช้ความแค้นระหว่างพี่น้องและตระกูลมาล่อลวงให้นางติดกับ
“น้องพระสนมซูเฟยอย่าเพิ่งโกรธเลย คนที่พี่สาวของน้องชอบนั้น น้องเองก็รู้จัก เป็นคุณชายใหญ่สกุลหวัง”
หวังเสวียนซีหรือ?
แววตาที่ลู่จิ่นอี๋หลุบลงพลันเย็นเยียบ อ้อ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้
นางเงยหน้ามองพระสนมเต๋อ สีหน้าตกตะลึงและไม่อยากเชื่อ “เป็นเช่นนี้เองหรือ ไม่ทราบว่าจวนเจิ้นหนานโหวมีหลักฐานหรือไม่?”
พระสนมเต๋อไม่คิดว่าลู่จิ่นอี๋จะมีปฏิกิริยาเช่นนี้ นางรู้แล้วว่าวันนี้ตอนฮูหยินเว่ยกั๋วกงกับบุตรีออกจากตำหนักกวนจวี สีหน้าดูไม่สู้ดี เห็นได้ชัดว่าการพบปะของทั้งสองฝ่ายไม่ราบรื่น ก่อนหน้านี้นางยังให้คนไปสืบเรื่องจวนเว่ยกั๋วกงนอกวังอย่างละเอียด
เมื่อรู้ว่าเรือนสามของลู่จิ่นอี๋มีฐานะไม่สู้ดีในจวนเว่ยกั๋วกง ทั้งสองฝ่ายคงสะสมความขุ่นเคืองต่อกันมานาน บัดนี้มีโอกาสให้นางกดข่มมารดาบุตรีฮูหยินเว่ยกั๋วกง ระบายความแค้น ตามหลักแล้วนางควรฉวยโอกาสยืมดาบฆ่าคนจึงจะถูก...
พระสนมเต๋อครุ่นคิดแล้วถอนใจเบา ๆ ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า “เรื่องเช่นนี้...น้องก็คงรู้ดีว่าอยากหาหลักฐานนั้นไม่ง่าย”