ลำดับ: ฝนโลหิตโปรยปรายทั่วฟ้า ช่างถูกใจข้านัก

ตอนที่ 119 เสี่ยวเอ้อเลื่อนขั้นอีกครั้ง

7 นาที· 1.6K คำ

โครงร่างสุดท้ายของแก่นผลึกสีดำสลายหายไปจนหมดภายใต้ค้อนยักษ์ไร้รูปร่างที่ก่อรูปจากพลังจิต

กลางอากาศ กลุ่มแสงสีดำสนิทหดตัวลงอย่างรุนแรง

“หึ่ง—”

มิติสั่นสะเทือนเบา ๆ ระลอกหนึ่ง

สร้อยคอสีหม่นทั้งเส้นร่วงลงมา ก่อนลอยค้างอยู่กลางอากาศ

สำเร็จแล้ว

แผงข้อมูลปรากฏขึ้นในห้วงความคิดทันที

【อุปกรณ์พิศวง: สร้อยคำรามอำมหิต】

【อันดับ: 8927】

【คุณสมบัติ: บังคับให้การโจมตีของศัตรูเบี่ยงทิศได้ จำกัดการใช้วันละ 2 ครั้ง】

จางเฉินยื่นมือคว้าสร้อยคอไว้

สัมผัสเย็นเฉียบ

แม้อันดับจะไม่สูงนัก แต่คุณสมบัตินี้มีคุณค่าทางยุทธศาสตร์อย่างน่าสะพรึงกลัว

ไพ่ตายอีกใบที่พลิกสถานการณ์จนแทบตายให้กลับตาลปัตรได้

จางเฉินจำลองการต่อสู้จริงขึ้นในหัวอย่างรวดเร็ว

หากเจอสิ่งมีชีวิตพิศวงที่เร็วกว่าเขามาก และมีพละกำลังเหนือกว่าจนขาดลอย

อีกฝ่ายเปิดฉากจู่โจม เล็งตรงเข้าที่ลำคอ

กระตุ้น【สร้อยคำรามอำมหิต】

กฎแห่งมิติเข้าแทรกแซงโดยฝืนบังคับ วิถีการโจมตีเบี่ยงออกไปครึ่งชุ่น

กรงเล็บสังหารจะเฉี่ยวผ่านหลอดเลือดแดงที่คอไป

จากนั้นเขาก็ฉวยช่องว่างนั้นบิดคออีกฝ่ายจนหัวหลุดได้

โอกาส 2 ครั้ง

หมายถึงจังหวะสวนกลับสังหารอย่างเด็ดขาด 2 ครั้ง

หากใช้อย่างเหมาะสม เพียงทำให้อีกฝ่ายเข้าใจสถานการณ์ผิดพลาดในชั่วขณะที่คิดว่าตนจะสังหารได้แน่นอน ก็พลิกสถานการณ์สิ้นหวังที่ควรต้องตายให้กลับมาได้

นี่คือข้อได้เปรียบจากความไม่เท่าเทียมของข้อมูล

จางเฉินสวมสร้อยคอ แล้วหันไปมองเจียงยาที่อยู่ด้านข้าง

เจียงยายังคงนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น

ดวงตาทั้งสองปิดสนิท

คลื่นพลังจิตนิ่งสงบอย่างยิ่ง ไม่มีความปั่นป่วนแม้แต่น้อย

การสร้างยังอยู่ในช่วงสำคัญที่สุด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป