ลำดับ: ฝนโลหิตโปรยปรายทั่วฟ้า ช่างถูกใจข้านัก

ตอนที่ 23 ฝนโลหิตครั้งที่สอง

6 นาที· 1.4K คำ

“ปัง!”

เสียงทึบดังขึ้น

เด็กชายวัยเจ็ดแปดขวบปลิวกระเด็นไปเหมือนกระสอบขาด ๆ หลังถูกเตะอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด ร่างกลิ้งไปบนพื้นสองตลบกว่าจะหยุด จากนั้นก็แผดเสียงร้องไห้จ้าราวกับถูกเชือด

บริเวณโดยรอบเงียบกริบในพริบตา

ไม่มีใครคาดคิดว่าชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะพูดคุยด้วยง่ายคนนี้จะลงมือกับเด็กตรง ๆ

ไม่ไกลนัก เจียงยากับฉือเสี่ยวเสี่ยวเพิ่งวางเสบียงเสร็จและเห็นเหตุการณ์พอดี ทั้งคู่ชะงักงัน

โดยเฉพาะฉือเสี่ยวเสี่ยว เธอคิดมาตลอดว่าจางเฉินชอบเด็กมาก แต่ตอนนี้…

“แก… แกกล้าตีหลานฉันเหรอ!”

หญิงชราชะงักไปถึงสามวินาที ก่อนใบหน้าเหี่ยวย่นจะบิดเบี้ยวด้วยความโกรธสุดขีด เธอคำรามลั่นราวกับหมาบ้าที่หวงลูก กางกรงเล็บแห้งกร้านพุ่งเข้าใส่หน้าจางเฉิน

จางเฉินเบี่ยงศีรษะ หลบได้อย่างง่ายดาย แล้วเตะซ้ำอีกครั้ง

“ปัง!”

ตำแหน่งเดิม แรงเท่าเดิม

หญิงชราปลิวไปไกลกว่าหลานชายอย่างเห็นได้ชัด ร่างกระแทกพื้นอย่างแรง เธอกุมอกแล้วดิ้นพล่านโวยวาย เสียงร้องโหยหวนยิ่งกว่าหลานชายเสียอีก

“ฆ่าคนแล้ว! ผู้มีลำดับขั้นตีคนตายแล้ว!”

“รังแกแม่หม้ายลูกกำพร้าแบบนี้ ยังมีกฎสวรรค์อยู่ไหม ยังมีกฎหมายอยู่หรือเปล่า!”

เสียงร้องไห้ของเธอมีชั้นเชิง จงใจเอ่ยถึงสถานะผู้มีลำดับขั้น เพื่อปลุกปั่นอารมณ์ของผู้รอดชีวิตธรรมดาคนอื่น ๆ

แน่นอนว่าฝูงชนเริ่มแตกตื่น บางคนเริ่มกระซิบกระซาบกัน

“แต่เด็กคนนั้นยังเป็นแค่เด็กเองนะ…”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป